Σάββατο, 26 Μαΐου 2012

Los Libertadores (Οι Ελευθερωτές)



Los Libertadores (Οι Ελευθερωτές)



Έργο: Canto General
Ποίηση: Pablo Neruda
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Ερμηνεύει: Μαρία Φαραντούρη
Συμμετέχει η Εθνική Χορωδία της Γαλλίας

10 σχόλια:

sofia είπε...

Σου αφιερώνω και αυτούς τους Ελευθερωτές. Συγκλονίζομαι κάθε φορά που τους ακούω.
http://www.youtube.com/watch?v=Xpy46kPOT3E&feature=related

Να πάψουν πια οι κιθάρες
έχει η πατρίδα πένθος.
Σκοτάδι πέφτει στη γη μας,
μας σκότωσαν τον αντάρτη
Μανουέλ Ροδρίγες.
Τα χρώματα μας κλαίνε.
Ας βουβαθούμε.
Pablo Neruda

Να είσαι καλά

oikodomos είπε...

Καλησπέρα Σοφία.
Ό,τι και να πω για το τραγούδι αυτό, θα είναι λίγο.
Για τη φωνή του πολυαγαπημένου Μεράντζα, επίσης.
Καλή δύναμη!

Giannis είπε...

Aχ τι μου θυμίσατε.
Πρώτα φεστιβάλ της ΚΝΕ στο πάρκο της νέας Ελβετίας στη θεσσαλονίκη μετά την πτώση της χούντας.
Kαι τα δυο βεβαια αλλα ποιο πολύ οι ελευθερωτές του Χρηστου Λεοντή. Μικρός και Kνίτης τότε νόμιζα ότι ο κόσμος μπορεί να αλλάξει σε μια μέρα.
Τα χρονια πέρασαν αλλα το όνειρο για ένα καλύτερο κόσμο μένει.
Να είστε καλά:)

ΕΥΡΥΤΑΝΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ είπε...

VENCEREMOS

pavlosk είπε...

Αν και δεν έχω παρόμοιες εμπειρίες από τα εκείνα τα φεστιβάλ της ΚΝΕ σαν τον Γιάννη, φαντάζομαι τι ρίγη ενθουσιασμού σκόρπιζαν τα τραγούδια του Μίκη και ιδιαίτερα το Canto General με σαφείς διεθνιστικές αναφορές.

Άλλες εποχές τότε. Με δεκάδες αντάρτικα κινήματα σε εξέλιξη στη Λατ.Αμερική και την Αφρική, με πρόσφατες τις νίκες της Κουβανικής επανάστασης και το Βατερλό των αμερικάνων στο Βιετνάμ, το Γαλλικό Μάη. Εποχές που γονιμοποιούσαν τα όνειρα, την ιδεολογική αντιπαράθεση(ακόμα και οι δεξιοί ήταν πιο μπεσαλήδες), τις μεγάλες αφηγήσεις και την στράτευση στις κοινωνικοπολιτικές διεργασίες...

Πάντως μιας και η ανάρτηση σου έχει το μέγα Φιντέλ και Τσε, να σου πρότεινα αν μπορείς να κάνεις κάποιο μικρό αφιέρωμα στην Κουβανική Επανάσταση. Φωτίζοντας όμως κυρίως πλευρές που δεν είναι πολύ γνωστές όπως οι συμμαχίες του Φιντέλ με άλλες αντάρτικες ή αντιΜπατιστικες δυνάμεις-ομάδες, το κέρδισμα των αγροτών στις τάξεις του αντάρτικου, η πολιτική δουλειά στις πόλεις για την υποστήριξη του αντάρτικου κτλ.

Θα ήταν μια καλή αναδρομή αυτή φίλε Οικοδόμε. Θα μπορούσε να φωτίσει μερικά θέματα τακτικής και στρατηγικής των επαναστάσεων και γιατί όχι την προσπάθεια που κάνει το κίνημα στη χώρα μας.

Γιατί ξέρεις κάτι; Διάβασα το σχόλιο ενός φίλου, στην ανάρτηση με θέμα το γράμμα του Ρούση(παρεπιπτόντως..."μεγαλειώδης" η ανταπάντηση από τον "Ρ") και κάπου έλεγε ότι κάποια στιγμή είχανε μείνει 17 όλοι κι όλοι οι σύντροφοι του Φιντελ και του Τσε, αλλά δεν τα παρατήσανε...Άραγε γιατί; Και τελικά γιατί νικήσανε; Απλά επειδή έσφιξαν τα δόντια και τα "έλεγαν καλά"; Και στήλωσαν ακούνητοι τα πόδια και μουλάρωσαν; Και δεν άκουγαν κανένα;

Μην συνεχίσω...για τις εύκολες απλουστεύσεις και την επιλεκτική παράθεση γεγονότων της ιστορίας όπως βολεύει τον καθένα για να εξυπηρετήσει την επιχειρηματολογία του με μια παραπομπή που δίδει "κύρος". Αξίζει όμως να διαβαστεί η ιστορία της Κουβανικής επανάστασης και να συζητηθεί όποτε το επιτρέψει ο χρόνος σου φίλε Οικοδόμε. Άλλωστε αν κρίνω από τις λεπτομέρειες και το βάθος που αναλύσεις το κομμουνιστικό κίνημα της Άρτας, στην Αβάνα θα μασήσεις;

oikodomos είπε...

@Giannis:
Καλησπέρα.
Έτσι Γιάννη. Κι εγώ θυμάμαι τα πρώτα φεστιβάλ, τον ενθουσιασμό, την επαναστατικότητα του κόσμου, τις συναυλίες Μίκη, Λεοντή και άλλων.
Κι εγώ πίστευα πως είχαμε τη δύναμη ν' αλλάξουμε μεμιάς τον κόσμο. Είμασταν παιδιά τότε. Το όνειρο μένει φίλε, ακόμα και τώρα που μεγαλώσαμε, και καταλάβαμε στο μεταξύ πως δεν αλλάζει εύκολα αυτός ο κόσμος. Καταλάβαμε όμως και την αναγκαιότητα του αγώνα. Μόνο αυτός θα φέρει πιο κοντά το όνειρο.
Να είσαι καλά.
Καλή δύναμη!

oikodomos είπε...

@ΕΥΡΥΤΑΝΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ:
Γεια σου σύντροφε, καλή δύναμη!

oikodomos είπε...

@pavlosk:
Καλησπέρα φίλε.
Αυτό το έργο το έχω συνδέσει μέσα μου με την Κουβανική Επανάσταση. Όποτε το ακούω αυτοί οι ελευθερωτές μου έρχονται στο νου. Γι' αυτό και η φωτογραφία. Βέβαια θα ήθελα μια φωτογραφία που δίπλα στους Φιντέλ και Τσε να βρίσκεται και ο Καμίλο (Σιενφουέγος), ο αγαπημένος μου ήρωας της Επανάστασης, όμως δεν βρήκα.

Είναι πολύ ενδιαφέρον το θέμα αλλά και οι παράμετροι που βάζεις. Τι να πω, με "φορτώνεις" ευθύνες, δεν τις φοβάμαι, αλλά υπερβάλλεις στο τέλος με όσα λες. Πάντως έχω σκεφτεί παλιότερα να ασχοληθώ λίγο παραπάνω, από μια απλή ανάγνωση, με την Κουβανική Επανάσταση, να κάνω και μια σχετική ανάρτηση. Θα δούμε στο μέλλον κάποια στιγμή, είναι δύσκολος ο καιρός Πάυλο.

Καλή δύναμη!

pavlosk είπε...

Φίλε Οικοδόμε,

μην σε πιέσω! Απλά επειδή είσαι πολυγραφότατος και ευρυμαθής είμαι σίγουρος ότι θα το είχες ανετα αυτό το θέμα. Όποτε θεωρήσεις ότι μπορείς να το αποδώσεις όπως σε ικανοποιεί κάντο. Αλλιώς εγώ προσωπικά βολεύομαι και με το αρτινό εργατικό κίνημα!(Μα καλά που βρίσκεις τέτοιο υλικό!)

Για το άλλο που λες, δεν υπερβάλλω. Το τελευταίο διάστημα ακούω ένα σωρό μπαρούφες που προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα: Απο το ότι οι μπολσεβίκοι συμμετείχαν στην κυβέρνηση του Κερένσκι(!!!) πλευρά (άρα στηρίζουμε Τσίπρα!) ή ότι οι μπολσεβίκοι ήταν πάντα τρεις και ο κούκος στην ρωσική βουλή και μετά γίναν μυριάδες(ετσι θα γίνει και με το ΚΚΕ...). Η αποσπασματική αντιμετώπιση της ιστορίας ή η διαστρέβλωση της είναι λοιπόν ότι χειρότερο. Όχι μόνο δεν διδάσκει, αλλά παραπληροφορεί και χρησιμοποιείται σαν συνδικαλιστικό εργαλείο "μαγκιάς" και δημιουργίας εντυπώσεων. Αυτά τα ολίγα...

Margaret είπε...

Para detener las más guitarras. Tiene la patria luto. La oscuridad cae sobre nuestras tierras, mataron a nuestra guerrillero Manuel Rodrigo. Nuestros colores lloran. Deje silenciado.