Κυριακή, 6 Μαΐου 2012

Ο δειλός

Προσεκτικά μαύροι και ξανθοί
κρύβοντας τη ματιά τους,
κρύβοντας τα γούστα τους,
όλο στο πλάι, στον ίσκιο, παράμερα,-
κυκλοφορούν οι δειλοί
στη δοξασμένη από ήρωες χώρα.
Κάθε διευθυντής για το δειλό είναι κανόνι.
Ακόμα κι εμπρός σε πρόσωπα συγγενικά του
τα ματάκια ο δειλός χαμηλώνει
και τρυπώνει στο γιακά του.
Κολλάει στα χαρτάκια το μάτι,
με των ποδιών σφιγμένους τους διαβήτες:
«Να μπορούσα να καταχωνιαστώ πίσω από τη διαταγή…
να μπορούσα να κρυφτώ πίσω από την εντολή…»
Δεν μπορείς να καταλάβεις αν είναι άντρας ή ψάρι-
λέξη τσάμπα κανείς δεν μπορεί να του πάρει.
Που να βάλει σφραγίδα και υπογραφή!
«Μόνο να μη μ’ εκλέξουν,
μόνο να μην έχω την ευθύνη…»
Αυτί ένα μέτρο –καθόλου πιο λίγο-
στους διευθυντές ξοπίσω τρέχει,
τη γνώμη τη δική τους ν’ ακούσει,
και αύριο πρώτος να την έχει.
Αν όμως ο ανώτερος γνώμη αλλάξει,
εκείνος θ’ αφομοιώσει τη γνώμη του ανωτέρου:
-Γνώμη είναι δεν είναι γνώμη,
και δεν είναι φοβερό να τη χάσεις.-
Κλέψτε, σφάξτε κοντά του,
δεν θ’ ακούσει μήτε κλάμα μήτε θρήνο.
«Η δική μας δουλειά είναι μικρή-
εγώ αυτός καθεαυτός δεν είμαι και μεγάλος βουβός,
μα το στόμα μου είναι γεμάτο νερό,
σαν νεροχύτης ειμ’ εγώ».
Ο δειλός τυλίγεται με χαρτόνια και χαρτιά.
«Πώς να το λύσω;! Ας το κάνουν άλλοι.
Κι αν ξάφνου δεν βγει; Κι αν με καλύψουν ξαφνικά;
Κι αν ξάφνου κάνω γκάφα μεγάλη;»
Μέρα τη μέρα δένει λεπτά
τα δεσμά των πιο παράξενων γάμων-
δένει το λιοντάρι με τα’ αρνί
με τη γάτα το ποντίκι συμφιλιώνει.
Όλη μέρα την καρδούλα ο τρόμος σκεπάζει,
αφορμές για πετάρισμα-άπειρες.
Των λεωφορείων ο τροχός τον τρομάζει
και οι ανώτεροι, και η γυναίκα του, και η γρίπη.
Το συνδικάτο, ο δήμος, όσοι ζητούν δανεικά,
το νεκροταφείο, η αστυνομία, τα δάση,
τα σκυλιά, ο καιρός, το κουτσομπολιό, ο χειμώνας
και οι πρότυπες δίκες.
Τρέμει και ξαπλώνει ο πολίτης,
το τρέμουλο τη νύχτα τον τσακίζει…
Σύντροφε τι τρέμεις;
Τι συμβαίνει λοιπόν;
Στο ενυδρείο θέλεις να σε βάλω;
Η επανάσταση απαιτεί, να υπάρχει
θάρρος, θάρρος, και άλλη μια φορά-
θ-ά-ρ-ρ-ο-ς.       


Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι

«ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ» 36-38, 10-12/1986 (Μετάφραση: Χρήστος Τρικαλινός) 

6 σχόλια:

μαχαιρης είπε...

Στο ενυδριο...!!
Γρηγορα..!!

Ανώνυμος είπε...

Καλή δύναμη φίλε Οικοδόμε!
Δεν σου εύχομαι καλό βόλι... γνωρίζω καλά ότι είσαι απο αυτούς που χρόνια τώρα στοχεύουν με ματι αετού!

spiral architect είπε...

Βαράτε!

oikodomos είπε...

Βαράτε φίλοι και σύντροφοι!
Να τους αποδείξουμε πως δεν μας χωράνε τα "ενυδρεία".
Καλή δύναμη και καλό βόλι σε όλους!

Scorpion49 είπε...

Φίλε Οικοδόμε, μας αρέσει να κολυμπάμε στις καθαρές θάλασσες, και η Ελλάδα μας έχει μπόλικες. Μας αρέσει επίσης και το βουνό, σήμερα όμως με τη συντρόφισσα δεν αξιωθήκαμε να πάμε βόλτα κατά κει, το βόλι όμως το ρίξαμε και ήταν κατακόκκινο. Οι επιλογές μας, οι οικοδόμοι του ΚΚΕ της Β’ Αθηνών, και δύο ακόμη άξιοι σύντροφοι. Τους ευχόμαστε καλή επιτυχία, με το ΚΚΕ πανίσχυρο στη Βουλή.

Σήμερα κάποιοι άλλοι θα τρέμουν και θα ξύνουν τα λέπια τους.

Υποκλίνομαι στο Μέγα Βολόντια!!

oikodomos είπε...

Καλησπέρα scorpion49.
Κι εμείς, μόλις πριν λίγο επιστρέψαμε.

Η ψήφος είναι... μυστική φίλε, παραβιάζεις την εκλογική νομοθεσία...το ξέχασες;;;

Άντε με ένα καλό αποτέλεσμα που να συμφέρει πραγματικά το λαό.
Από αύριο πάλι στα "γνωστά" εμείς, μαθημένοι τόσα χρόνια φίλε.
Τους χαιρετισμούς μου.
Καλή δύναμη!