Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2011

"Το χέρι σου γροθιά πότε θα φέρεις;"

Στην τρίτη εβδομάδα, η απεργία διαρκείας. Συνεχίζουν!

Συνεχίζουν ενωμένοι και αποφασισμένοι τον απεργιακό αγώνα τους οι εργάτες της «Ελληνικής Χαλυβουργίας». Χτες έγινε νέα τριμερής συνάντηση στο υπουργείο Εργασίας. Στο πλευρό τους βρέθηκαν δεκάδες σωματεία και φορείς, που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Γραμματείας Αττικής του ΠΑΜΕ και συμμετείχαν στη συγκέντρωση στο πλευρό των απεργών έξω από το υπουργείο κατά τη διάρκεια της τριμερούς, σημειώνοντας: «Ο αγώνας των εργαζομένων της "Χαλυβουργίας" είναι αγώνας όλη της εργατικής τάξης».

Ειδικότερα στη συγκέντρωση χαιρέτισαν εκπρόσωποι από: Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας, Ομοσπονδία Τύπου και Χάρτου, κλαδικό συνδικάτο Χρηματοπιστωτικού Τομέα, Σωματείο Συνταξιούχων Πειραιά, Σωματείο Ηθοποιών Αθήνας, ΜΑΣ, Εργατικό Κέντρο Λαυρίου, Ομοσπονδία Κλωστοϋφαντουργίας Ιματισμού Δέρματος, Σωματείο Ηλεκτρολόγων Πειραιά, Λαϊκή Επιτροπή Σαρωνίδας, Σωματείο Λογιστών Αθήνας. Επίσης, ψήφισμα συμπαράστασης στους εργάτες της «Χαλυβουργίας» ενέκρινε η Γενική Συνέλευση του Συνδικάτου των ΟΤΑ της Αττικής και έστειλαν η Πανελλαδική Ενωση Ελαιουργοσαπωνοποιών και η Πανελλαδική Ενωση Λιθογράφων.

«Ο αγώνας σας είναι και δικός μας», δήλωσαν στους απεργούς, εργάτες από δεκάδες κλάδους. «Εδώ, εδώ και πάλι εδώ, γιατί εμείς δε ζούμε με 500 ευρώ» και «Είμαστε ενωμένοι και αποφασισμένοι να γυρίσουν πίσω οι απολυμένοι», ήταν μερικά από τα συνθήματα που φώναζαν έξω από το υπουργείο χαλυβουργοί απεργοί μαζί με εργαζόμενους δεκάδων άλλων κλάδων, συνταξιούχους, σπουδαστές, γυναίκες κ.ά.

Ξεχωριστή στιγμή στη χτεσινή συγκέντρωση αλληλεγγύης έξω από το υπουργείο Εργασίας αποτέλεσε το ποίημα που έγραψε και απήγγειλε ένας μεταλλεργάτης της «Ελληνικής Χαλυβουργίας» ο Σταύρος Δικαίου Φονικάκος:


«Εργάτης»

«Σε είδα που περίμενες στη στάση, γραμμή για να σε πάει στην δουλειά  φορούσες ξεφτισμένο ένα σακάκι, τα ρούχα σου δεν ήτανε ζεστά.

Κοιτούσες, σαν αγνάντευες το μέλλον, στο λευτερό σου πρόσωπο η ματιά

ζγουρό κεφάλι μυθικό ωραίο, παιδί της τάξης σου της εργατιάς.

Στον άνισο αγώνα μπήκες μάτωσες, χαρά απ' την δουλειά σου δεν λαβαίνεις

καρτέρι το καρτέρι πας και χάνεσαι, το χέρι σου γροθιά πότε θα φέρεις;».

6 σχόλια:

ΕΥΡΥΤΑΝΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ είπε...

Tα άλλα σωματεία να κηρύξουν απεργία αλληλεγγύης όπως γινόταν παλιά. Οι χαιρετισμοί και τα ψηφίσματα καλά είναι και χρήσιμα, αλλά δεν φτάνουν.

oikodomos είπε...

Δύσκολοι καιροί για "πρίγκιπες" φίλε.
Καλή δύναμη!

ένας στρατολάτης είπε...

Μικρός ο κόσμος! Ο πατέρας κι ο αδερφός του μεταλλεργάτη (κρίνοντας από επώνυμο και πατρώνυμο) δούλευαν παλιότερα στην εταιρεία όπου εργάζομαι κι εγώ.

ΕΥΡΥΤΑΝΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ είπε...

Δύσκολοι οι καιροί, πράγματι αδερφέ. Αλλά πρέπει να πάμε και "κόντρα στον καιρό", πως θα γίνει δηλαδή!

1) Ταμείο αλληλεγγύης για τους απεργούς. Ότι έχει ο καθένας μας. Ενας λογαριασμός της επιτροπής αγώνα και ότι μπορούμε, ένα ευρώ, πέντε, δέκα, να πάνε εκεί για να αντέξουν οι άνθρωποι και να μη λυγίσουν από την ανέχεια.

2) Ναι! και Απεργία συμπαράστασης. Να ξέρουν και οι επόμενοι εργάτες ότι και για αυτούς θα υπάρξει στήριξη, όταν πάρουν με τη σειρά τους το δρόμο του αγώνα.

Sταυρούλα Κουγιουμτσιάδη είπε...

Στους ταξικούς αγώνες κρίνεται η ζωή!!!!
Πόσο χαίρομαι για τούτο τ' αντάμωμα!!
http://www.kougioumtsiadis.blogspot.com/
Δεν παραδίνομαι σου λέω!

oikodomos είπε...

Καλησπέρα Σταυρούλα, ΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΕΣ!
Η χαρά είναι αμοιβαία.
Πέρασα από τη διεύθυνση που μου έδωσες, και ...θα μείνω.
Καλή δύναμη!