Οι λέξεις νίκησαν τις «εικόνες»

Συχνά, όταν δω μια φωτογραφία και με ταρακουνήσει ή ακούσω ένα τραγούδι ή μελωδία που θα με πάρουν μαζί στο ταξίδι τους, γεννιούνται  μέσα μου «παράξενες» εικόνες. Τότε  τις βάζω  σε μια σειρά και φτιάχνω μικρές ιστοριούλες, για μένα. Μένουν  για λίγο ζωντανές κι ύστερα χάνονται.

"Όταν έμαθα την αλφαβήτα, γιόμισαν τα μάτια μου δάκρυα"

«Εχανόμουνα στα χωράφια ξιπολησάς.  Και τα κανιά μου γιομάτα σημάδια.  Έβρεχε και πιλάλαγα στη βροχή.  Έπεφτε μπόρα, δεν μ' απάνταγε.  Τα 'βαζα με τα στοιχειά της φύσης.  Βούταγα μια βάρκα  και κοντραριζόμουνα με τα κύματα. Την άνοιξη φούσκωνε η ψυχή μου.  Εκαθόμουνα με τις ώρες στις πλευρές κι άκουγα τα λουλούδια που έσκαζαν. Είχα μονίμως μια φούντωση.  Έτσι ενθυμούμαι. Πέντε χρονώ, μ' έστειλε ο πατέρας σχολείο.

Περισσότερους ανασφάλιστους και απλήρωτους εργαζόμενους ή «πληρωμή σε είδος», ανακάλυψε το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας

Απαραίτητη διευκρίνηση: Το κείμενο που ακολουθεί δεν δημοσιεύτηκε στον Ριζοσπάστη.

Πτώση 28,3% στις οικοδομικές άδειες τον Απρίλιο

Νέα μείωση παρουσίασε τον Απρίλιο η ιδιωτική οικοδομική δραστηριότητα με τον αριθμό των οικοδομικών αδειών να υποχωρεί κατά 28,3%, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποίησε η Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ).

Το μάτι της χελώνας

Με τον πατέρα μου θυμάμαι λίγες στιγμές. Ήμουν το μικρότερο από τα τρία παιδιά, κι εκείνος μ’ όλα όσα έγιναν την εποχή εκείνη, μπόρεσε να είναι κοντά μου μονάχα δέκα χρόνια, κι αυτά διαμοιρασμένα ανάμεσα σε εξορίες και φυλακές. Σε αυτά τα δέκα χρόνια, λίγες στιγμές τρυφερότητας βρήκα κοντά του. Δεν ήταν οξύθυμος, δεν μπορώ να πω ότι έφταιγε αυτό.

Η ευθύνη (για την κρίση) είναι όλων μας, αλλά… κάνετε υπομονή και με την… βοήθεια του Θεού θα τα καταφέρουμε

Ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος, εν μέσω καύσωνα, ξαναχτυπά. Στο πρωινό του κήρυγμα σήμερα, προς το ποίμνιό του, αρχικά αναφέρθηκε στην κρίση, για την οποία ευθύνονται η «κακή διαχείριση» από τη μεριά των πολιτικών και φυσικά, οι «κακοί» εργαζόμενοι: «Από το 1980 και έπειτα όλοι οι Έλληνες είχαμε

Η αλλαγή του συσχετισμού δύναμης στο εργατικό κίνημα, προϋπόθεση για την προστασία της εργατικής τάξης από την εξαθλίωση

Για να υπερασπιστεί ο εργάτης τη ζωή και τα παιδιά του πρέπει να πετάξει από το σβέρκο του όλους εκείνους που μέρα - νύχτα του «πιπιλάνε το μυαλό» για να σκύβει το κεφάλι. Οτι πασχίζουν με κάθε τρόπο να κρατήσουν τους εργαζόμενους δεμένους χειροπόδαρα για να μπορεί η μεγαλοεργοδοσία να τσακίζει ανενόχλητη τα δικαιώματά τους ομολογούν με κάθε ευκαιρία οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού.

Dire Straits - "Sultans Of Swing" (Live). Αυτοσχεδιασμός..."απογείωση"

Sultans of swing, η πρώτη μεγάλη επιτυχία του βρετανικού συγκροτήματος Dire Straits ηχογραφήθηκε το 1978. To τραγούδι αναφέρεται στα μέλη ενός τζαζ γκρουπ των εργατικών συνοικιών του Ίπσουιτς, που το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν να παίξουν τη μουσική τους, χωρίς να νοιάζονται για το κοινό. Tη μουσική και τους στίχους έγραψε ο επικεφαλής και  ψυχή της μπάντας  Mark Knopfler, ένας από τους μεγαλύτερους μουσικούς και κιθαρίστες του κόσμου, εμπνευσμένος από ένα πραγματικό γεγονός.

Οι οικοδόμοι του "The Empire State Building" (φωτογραφικό αφιέρωμα)

Για την κατασκευή του «The Empire State Building» στη Νέα Υόρκη των Η.Π.Α. εργάστηκαν 3.400 οικοδόμοι, οι περισσότεροι μετανάστες από την Ευρώπη, αλλά και εκατοντάδες Ινδιάνοι Μοχώκ. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, σε όλη την διάρκεια των εργασιών, σε εργατικά δυστυχήματα, σκοτώθηκαν πέντε (5)  οικοδόμοι.

Ο καπιταλισμός βουτηγμένος στο αίμα

Μια ιστορία σκληρή και απάνθρωπη όπως ο καπιταλισμός, οδυνηρή όπως ο ρατσισμός, φριχτή όπως οι συνθήκες εργασίας, άγρια όπως η εκμετάλλευση των εργατών, εξαντλητική όπως η φτώχεια, η πείνα, η αρρώστια, τρομακτική όπως ο θάνατος, αμοραλιστική όπως το τσαλαπάτημα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, πικρή όπως το δηλητήριο  αλλά και ελπιδοφόρα όπως η μόρφωση, η γνώση, η συνειδητοποίηση, η φώτιση, το σοσιαλιστικό όραμα.

Νέο Οικοδομικό Κανονισμό έχουμε… οικοδομές δεν υπάρχουν

Σε ισχύ τέθηκε τυπικά ο Νέος Οικοδομικός Κανονισμός. Όμως όπως όλα δείχνουν, για περίπου έναν χρόνο θα εφαρμόζεται παράλληλα με τον παλιό ΓΟΚ, αφού για να ισχύσει θα πρέπει να εκδοθούν 14 Υπουργικές Αποφάσεις και Προεδρικά Διατάγματα (!) , οι οποίες καθυστέρησαν λόγω των εκλογών. Ο νέος ΓΟΚ ψηφίστηκε πριν από τέσσερις μήνες και προβλεπόταν να τεθεί σε εφαρμογή τυπικά στις 4 του Ιούλη. Παράλληλα σε «ισχύ»  βρίσκεται ένα κράτος που κάνει τα πάντα για να πνίξει την οικοδομή, με μεγάλη επιτυχία είναι η αλήθεια. Επινοεί συνεχώς σκληρούς κι αβάσταχτους (για την μεγάλη πλειοψηφία των εισοδημάτων) φόρους για την κατοικία (ή με αφορμή αυτήν) και οι οικονομικοί του εγκέφαλοι ανακαλύπτουν κάθε λογής χαράτσια και επιβαρύνσεις*.

Γιώργης Τρικαλινός: "Ο κομμουνιστής πρέπει να καταξιώνεται καθημερινά. Καλύτερη προπαγάνδα είναι ο ίδιος σου ο εαυτός"

«Μας κατηγορούν ότι είμαστε ενταγμένοι στο ΚΚΕ, στρατευμένοι και αυτό είναι σαν σκλαβιά. Εμείς τους λέμε ναι, είμαστε στρατευμένοι στην Ελλάδα και στο λαό, αγωνιζόμαστε για τα ιδανικά μας με πάθος και είμαστε έτοιμοι να δώσουμε και τη ζωή μας, για να εκπληρωθούν τα ιδανικά αυτά. Το ΚΚΕ, το κόμμα της εργατικής τάξης και όλου του εργαζόμενου λαού, αυτά τα ιδανικά τα έχει με αίμα γραμμένα στο λάβαρό του. Γι' αυτό και είμαστε ενταγμένοι. Με δική μας θέληση και επιλογή, είμαστε ελεύθεροι άνθρωποι...».

Σύγκρουση μετωπική με το αμερικανικό όνειρο

Ο Μάρτιν Σκορσέζε, σημαντικότερος εν ζωή σκηνοθέτης κατά την ταπεινή άποψη του ιστολογίου και ένας από τους μεγαλύτερους από ανακάλυψης του κινηματογράφου, σκηνοθέτησε πριν 36 χρόνια τον «Ταξιτζή». Εμπιστεύτηκε τον πρώτο ρόλο σε έναν ηθοποιό που συνεργαζόταν μαζί του για δεύτερη φορά, τον Ρόμπερτ ντε Νίρο. Ο «Ταξιτζής» σφράγισε μια συνεργασία των δυο μεγάλων καλλιτεχνών που συνεχίζεται ως τις μέρες μας και σημαδεύτηκε από πολλές μεγάλες στιγμές.

"Σελανίκ" του Βασ. Τσιράκη (ιστορικό μυθιστόρημα)

Σελανίκ ή Σολούν ή Σαλονίκ, οι ονομασίες της πολυεθνικής Θεσσαλονίκης στην περίοδο της Οθωμανικής κυριαρχίας και αφετηρία του μυθιστορήματος οι κοσμογονικές αλλαγές που πυροδότησε η κατάρρευση της. Μέσα από τη ζωή τριών οικογενειών ξετυλίγονται τα γεγονότα και οι ανατροπές που συγκλονίζουν την πόλη φτάνοντας ως το Παρίσι και τη Ζυρίχη, από την παραμονή πρωτοχρονιάς του 1900 ως το φθινόπωρο του 1916.

Τρομοκρατικές ενέργειες, η επανάσταση των νεότουρκων, η Φεντερασιόν, οι πρώτες εργατικές απεργίες, δύο επιδημίες και μια χρεοκοπία, δυο συνεχόμενοι τοπικοί πόλεμοι, η δολοφονία ενός βασιλιά, η απόβαση της Αντάντ, ο διχασμός και η εθνική Άμυνα, διαμορφώνουν ένα εκρηκτικό σκηνικό που σημαδεύει βαθιά την πόλη και τους ανθρώπους της. Και δίπλα σ’ όλα αυτά οι φιγούρες του νεαρού Κεμάλ Ατατούρκ, του Αβραάμ Μπεναρόγια, του στρατηγού Σαράιγ, αλλά και του Πικάσο και του Λένιν.

Συμβολή στον μετεκλογικό διάλογο. Χο Τσι Μινχ: Στους συντρόφους του Μπάκ Μπό (1η Μάρτη 1947)

Μια επιστολή του ηγέτη της  Βιετναμέζικης Επανάστασης Χο Τσι Μινχ, προς τους συντρόφους του της επαρχίας Μπακ Μπο, που έγραψε το 1947. Στο κείμενο αυτό κάνει κριτική στην δουλειά των κομμουνιστών μέσα στο λαό, αναδεικνύει λάθη και αδυναμίες, τονίζει εσφαλμένες αντιλήψεις και κακές συνήθειες, δείχνοντας παράλληλα τρόπους που θα καταπολεμηθούν. Ένα κείμενο επίκαιρο και σε κάποια σημεία του  σχετικό με τον διάλογο που άνοιξε μετά τις εκλογές της 17^ης του Ιούνη, με αφορμή το εκλογικό αποτέλεσμα και το επίπεδο αποτελεσματικότητας της δουλειάς των κομμουνιστών μέσα στο λαό.

«Σύντροφοι του Μπάκ Μπό,

Λυπάμαι που οι περιστάσεις μ’ εμποδίζουν να πάρω μέρος στη συγκέντρωση σας για να κάνω κριτική και αυτοκριτική και να συζητήσω για τη δουλειά μας. Θα ήθελα να σας κάνω μερικές συστάσεις με την ελπίδα πως θα τις παίρνατε υπ’ όψη σας:

Αν την βγάλουν καθαρή

Δικαιούσαι να κάνεις ό,τι θέλεις; Όχι βέβαια! Και δεν αναφέρομαι στο να σκοτώσεις ή στο να βλάψεις με οποιονδήποτε τρόπο τον διπλανό σου. Ζεις μέσα σε μια κοινωνία που έχει χτιστεί πάνω σε νόμους και θεσμούς. Που λειτουργεί με μηχανισμούς που πρέπει να αποδεχτείς. Μέσα στο πλαίσιό της οφείλεις να προσαρμοστείς. Τι δεν μπορείς; Να μπορέσεις. Τι θα πει δεν σ’ αρέσει; Να σ’ αρέσει! Ας τρέξεις και σε συσσίτια αν δεν έχεις να φας. Ας πουλήσεις το κορμί σου ή την συνείδησή σου αν δεν μπορείς να ζήσεις. Κι αν δεν σ’ αρέσει στην Ελλάδα, πάρε ένα αεροπλάνο και πήγαινε μετανάστης. Θα συνηθίσεις, δεν είναι τίποτα. Δεν έχεις να πληρώσεις για τους δεκάδες φόρους που σου έρχονται με μπιλιετάκι; Ας δώσεις το σπίτι σου, ας μπεις φυλακή. Σαν πολύ καλομαθημένος δεν είσαι; Θα χαλάσει όλη η κοινωνία για σένα; Χρωστάς στην τράπεζα; Τι ήθελες και δανείστηκες; Πάρε τώρα ένα χαρτόκουτο και μείνε στον δρόμο. Τόσοι άνθρωποι πως μπορούν;

"Αστυνομική Βία στην Ελλάδα: Όχι μόνο μεμονωμένα περιστατικά". Η νέα έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας

Η αστυνομία στην Ελλάδα χρησιμοποιεί συστηματικά υπερβολική βία, περιλαμβανομένων χημικών, εναντίον κυρίως ειρηνικών διαδηλωτών. Παρά τις πολυάριθμες περιπτώσεις κακοποίησης ανθρώπων κατά τη σύλληψη ή την κράτηση, οι αρχές αρνούνται να αναγνωρίσουν την έκταση του προβλήματος, δημιουργώντας κλίμα ατιμωρησίας, προειδοποίησε η Διεθνής Αμνηστία σε νέα έκθεση που δημοσιεύθηκε σήμερα.

Luz de luna - Το φως του φεγγαριού

Yo quiero luz de luna

Para mi noche triste

Para cantar divina

La ilusión que me trajiste

Άκαρπη η συνάντηση στο υπουργείο Εργασίας για τη Χαλυβουργία

Χωρίς αποτέλεσμα έληξε η τριμερής συνάντηση για την επαναλειτουργία του εργοστασίου της «Χαλυβουργίας Ελλάδος» που πραγματοποιήθηκε σήμερα, στο υπουργείο Εργασίας, υπό τον υφυπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας, Νίκο Νικολόπουλο με την συμμετοχή εκπροσώπων των εργαζομένων και της διοίκησης της εταιρείας.

Κώστας Βιδάλης: Ανεμίζει τα λάβαρά μας η θύμησή του

Πώς να τον φαντασθεί κανείς άψυχο, χαμένο για πάντα, τον αλησμόνητο σύντροφο, τον αγωνιστή με την πληθωρική δραστηριότητα, με τη παιδιάτικη καρδιά και την απότομη, τη δική του ευθύτητα και ειλικρίνεια, με τη συμπαθητική ισχυρογνωμοσύνη, που ανάβρυζε κατά βάθος από μια πίστη και μιαν ιδιότυπα πρακτική φαντασία; Πώς να στοχαστεί κανείς βουβό για πάντα τον άνθρωπο με την ακατάβλητη αισιοδοξία, τη μεταδοτική, στις πιο δύσκολες στιγμές, το δουλευτή τον αεικίνητο με την άμωμη ευσυνειδησία – τον Κώστα Βιδάλη; Τον γνώρισα, εδώ και χρόνια, μέσα στην πυρετώδη δημοσιογραφική ατμόσφαιρα. Στα γραφεία μιας εφημερίδας όπου συνεργαζόμαστε, ανάμεσα στις λινοτυπικές μηχανές, μέσα στο βόμβο των πιεστηρίων τις μεταμεσονύχτιες ώρες, όταν το αντιμόνιο και οι μηχανές και οι ρόλοι του χαρτιού προσδοκούσαν αχόρταγα την «τελευταία ώρα» τη βασική είδηση που είναι η σπονδυλική στήλη του εφήμερου οργανισμού που λέγεται εφημερίδα.

ΛΑΪΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ - ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ: ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ!

Η φοροκαταιγίδα, τα χαράτσια μαζί με τα άλλα προβλήματα οδηγούν σε απόγνωση χιλιάδες εργατοϋπάλληλους, αυτοαπασχολούμενους, αγρότες, που δεν μπορούν να πληρώσουν.

Άκου και μη μιλάς

Στο σπίτι δεν ακούγαμε συχνά Καζαντζίδη. Ο πατέρας συνήθιζε να βάζει κασέτες με αντάρτικα ή δημοτικά, και στο ραδιόφωνο ακούγαμε αραιά και που κανένα παλιό λαϊκό. Καλά ήταν τα αντάρτικα –είχα μάθει απ’ έξω τους στίχους όλων των τραγουδιών της κασέτας- και οι φωνές του Πανδή και της Δημητριάδη με ανατρίχιαζαν, όμως τα τραγούδια του Στέλιου, από την πρώτη μας επαφή, άρχισαν να μπαίνουν κι αυτά σιγά σιγά στο αίμα μου σαν μικρόβιο μέχρι που η "ασθένεια"  εκδηλώθηκε σύντομα.

«Θα σηκώσω όρθιο τον κόσμο!». Γράμματα του Χοσέ Μαρτί

Ώρες – ώρες μελαγχολίες με πλημμυρίζουν και σαν σκιές με τυλίγουν μέσα τους. Και έχουν αυτά τα μικροπράγματα τόσο πραγματικό μεγαλείο και μεγαλώνω κι εγώ τόσο μαζί τους και κινούμαι τόσο καλά, που αν και δεν είμαι παρά μια αιώνια αγωνία του ίδιου του εαυτού μου – έχω ένα παράξενο χαμόγελο για τους τρελούς πόνους μου και σκέψεις γεμάτες στοργή γι’ αυτές τις ακατανίκητες θλίψεις που με τυλίγουν… Γιατί η ζωή είναι αγώνας· γι’ αυτό ζω. Γιατί η ζωή είναι πόνος· γι’ αυτό ζω: ζω,  γιατί πρέπει να είμαι πιο δυνατός από κάθε εμπόδιο και από κάθε αξία.

1877. (Στη Ροσάριο Ντέλα Πένια).

Μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις των οικοδόμων στη Ν. Κορέα

Πολλές χιλιάδες Νοτιοκορεάτες οικοδόμοι διαδήλωσαν την Πέμπτη στην πρωτεύουσα της Ν. Κορέας Σεούλ, διεκδικώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας, μεγαλύτερη εργασιακή ασφάλεια, μισθολογικές αυξήσεις και την καταβολή πολύμηνων καθυστερήσεων σε δεδουλευμένα. Επιπλέον, πάνω από 30.000 μέλη της κεντρικής συνδικαλιστικής ένωσης οικοδόμων ξεκίνησε επ' αόριστον απεργία, διαμαρτυρόμενοι για τις μεγάλες καθυστερήσεις στην καταβολή δεδουλευμένων από την κατασκευή μεγάλων δημόσιων έργων (ύψους 143,8 εκατομ. δολαρίων).

Η ποίησή του, ένας εξορκισμός. Γιώργος Κακουλίδης

«Μια πυκνότητα οραμάτων, ένας αριθμός ποιημάτων αρκούν. Μετά επιτρέπεται να πεθάνεις»... Η ποίησή του είναι ένας εξορκισμός του θανάτου, αλλά πολύ περισσότερο μια δραστική πάλη εναντίον του... Γι' αυτό και η ποίησή του ακτινοβολεί τόσο, γιατί είναι το αποτέλεσμα της πάλης του με τον εαυτό του. Σκέψεις, εικόνες, αισθήσεις, συναισθήματα. «Γεννήματα» κι αυτά της όλο και πιο ζοφερής - για το λαό μας και όλους τους λαούς - πραγματικότητας. «Γεννήματα», όμως, και της ανάγκης να πει τα πράγματα με το όνομά τους. Να τα πει με αλληγορική αποφθεγματικότητα και με ποιητικότητα, καθώς είναι φύση ποιητική. Ο λόγος για τον ποιητή Γιώργο Κακουλίδη και τη συγκεντρωτική έκδοση των ποιημάτων του με τίτλο «Ποίηση 1979-2012» που εξέδωσε η «Πολιτιστική Δράση» της Ενωσης Μουσικοσυνθετών - Στιχουργών Ελλάδας (ΕΜΣΕ) για τα 33 χρόνια ποιητικής παρουσίας. Ποιήματα βιωματικά, αναδυόμενα μέσα από τις σκοτεινιές των μητροπόλεων.

Οι ιδεολογίες είναι για τα κορόιδα...

«Εκ γενετής αριστερός, λόγω βεβαρυμμένης οικογενειακής παράδοσης» ο  Γρ. Ψαριανός λέει:

"Θέλω να πεθάνω ανθρώπινα". Κραυγή αξιοπρέπειας ενός καρκινοπαθή που η εφορία του παίρνει το σπίτι για χρέος 3.500 ευρώ!...

Αφιερωμένο εξαιρετικά:

Στην «δημοκρατία» μας που δεν έχει αδιέξοδα.

Ακραία μοναξιά

1.Μέσα σ' αυτόν τον κυκεώνα ηλιθιότητας ο καθένας υποτάσσεται στη μοναξιά του.

2. Μετριότητες παντός είδους παραμορφώνουν το καθετί, πηγαινοέρχονται στη ζωή μας με τη σοβαροφάνεια που τους δίνει η τηλεόραση, ενώ έξω από το σκηνικό της μια φράση ακούγεται από κάθε πολίτη: «Δε νιώθω καλά».

Σιγά, η πατρίδα κοιμάται

Τελειώνοντας αυτός ο επεισοδιακός Ιούνης βρίσκει τη χώρα σε κατατονία, 2 βδομάδες μετά τις εκλογές όπου η Ελλάδα απέκτησε επιτέλους κυβέρνηση υπεύθυνη και καθωσπρέπει.

Αντίο κύριε Καρακατσάνη

Έφυγε σήμερα από τη ζωή, ταλαιπωρημένος από σοβαρά προβλήματα υγείας, ο Θύμιος Καρακατσάνης, ένας από τους μεγαλύτερους ηθοποιούς που γέννησε ποτέ αυτή η χώρα.

Έδωσαν μάχη με την αστυνομία για να αποφύγουν την έξωση

Πετώντας νερό, αβγά και κροτίδες στους αστυνομικούς αντέδρασαν οι περίοικοι σε περιοχή  στο Οβιέδο (Ισπανία), όταν εκείνοι ήρθαν συνοδεία δικαστικών κλητήρων για να κάνουν έξωση σε οικογένεια που αδυνατούσε να αποπληρώσει το στεγαστικό της δάνειο.

Καπιταλισμός

Στην Πορτογαλία, ο πρωθυπουργός κάλεσε προ μηνών τους νέους αν δεν βρίσκουν δουλειά, να μεταναστεύσουν...

Στην Ισπανία του 25% των ανέργων, η χώρα μπήκε και επισήμως σε μνημόνιο νέας λαϊκής λεηλασίας ως «αντισταθμιστικό» για την παροχή νέου πακτωλού δισεκατομμυρίων στις τράπεζες...

Ομοσπονδία ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ Ελλάδας: Να σταματήσει κάθε διαδικασία εκποίησης του ΟΕΚ

Να σταματήσει η κυβέρνηση και το υπουργείο Εργασίας κάθε διαδικασία εκποίησης του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας (ΟΕΚ) απαιτεί με ανακοίνωσή της η Ομοσπονδία Οικοδόμων Ελλάδας, δηλώνοντας ταυτόχρονα ότι θα υπερασπιστεί με κάθε μέσο τον Οργανισμό και δε θα επιτρέψει το ξεπούλημά του. Το υπουργείο Εργασίας, επιχειρώντας να δημιουργήσει τετελεσμένα, εγκαθιστά στα γραφεία του ΟΕΚ το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας. «Αρχισε το πλιάτσικο του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας», τονίζει η Ομοσπονδία Οικοδόμων.

Μια ακόμα ζωή στο "κενό"…

"Άντρας, ηλικίας περίπου 70 ετών, έπεσε από το μπαλκόνι του σπιτιού του στον τρίτο όροφο πολυκατοικίας στο Γαλάτσι, δίνοντας τραγικό τέλος στη ζωή του, όταν δικαστικός επιμελητής πήγε να του παραδώσει έγγραφο για έξωση".

Συνεχίζουν να προκαλούν τα θρασύδειλα φασιστοειδή που βεβήλωσαν τα μνημεία του Άρη Βελουχιώτη

Δρώντας στο βαθύ σκοτάδι - κάτι που αρμόζει στη φασιστική τους ιδεολογία και πρακτική - οργάνωση φασιστοειδών, που αυτοπαρουσιάζεται με τον τίτλο «ΕΟ 1821», με επιστολή που απέστειλε σε ιστοσελίδα του διαδικτύου, αναλαμβάνει την ευθύνη για τη βεβήλωση, προεκλογικά, των Μνημείων του πρωτοκαπετάνιου του ΕΛΑΣ, Αρη Βελουχιώτη, στη Μεσούντα της Αρτας και του αντιστασιακού Μνημείου στην Καλοσκοπή Φωκίδας. Πρόκειται για τους ίδιους που με επιστολή τους στη συγκεκριμένη ιστοσελίδα ανέλαβαν την ευθύνη και για τις επιθέσεις σε βάρος μεταναστών σε σταθμούς του Μετρό και του ΗΣΑΠ στις αρχές Ιούνη. Στην προκλητική και εμετική επιστολή τους, που ξεχειλίζει από αντικομμουνισμό, τα φασιστοειδή αναφέρουν μεταξύ άλλων: «Με παρρησία (...) αναλαμβάνουμε την πολιτική ευθύνη για την υπεξαίρεση των τερατουργημάτων που "κοσμούσαν" μέχρι πρότινος τις πλατείες της Ελληνικής Επικράτειας, αντίστοιχα, στη Μεσούντα Αρτας (14.6.2012) και την Καλοσκοπή Φωκίδας (15.6.2012). Προχωρήσαμε με τακτικές κινήσεις στο ξερίζωμα της αριστερής πανούκλας που μολύνει την ελληνική ύπαιθρο σε οδυνηρή ανάμνηση του θανάτου του σφαγέα των Ελλήνων Αρη Βελουχιώτη

Δημοσιεύματα εφημερίδων-ντοκουμέντα για την Μακρόνησο

«Η Μακρόνησος μπορεί να θεωρείται ένα μνημείο του παρελθόντος, ο ηρωισμός όμως, το να πας κόντρα στο ρεύμα, το να βλέπεις το αύριο που έχει εναλλακτική λύση είναι το πιο σημαντικό απ' όλα. Ο λαός έχει και 'χθες' και 'σήμερα' και 'αύριο'».

Καλήν εσπέραν αφεντάδες

Ήμουν, θυμάμαι, μικρή. Σε μια επαρχιακή πόλη της μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Και σε μια εποχή που οι μεγάλοι πίστευαν πως οι μικροί δεν καταλαβαίνουν και πολλά. «Το μεγάλο μας τσίρκο», που περιόδευε τότε σε όλη την Ελλάδα, ήταν η πρώτη θεατρική παράσταση που παρακολούθησα στη ζωή μου. Με μάτια και στόμα ορθάνοιχτα. Ακόμα και σήμερα, τόσα χρόνια και τόσες παραστάσεις μετά, αυτήν την πρωταρχική μέθη ζηλεύω και αναζητώ. Θυμάμαι σαν να ’ναι τώρα την Τζένη Καρέζη να αλωνίζει τη σκηνή με την μπαλωμένη τραγιάσκα της και τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο,

Σε τραγική κατάσταση πρόσφυγες και εργαζόμενοι στο Κέντρο προσφύγων Λαυρίου. Διήμερο «Φεστιβάλ Αλληλεγγύης και Ανταλλαγής» 30/6 και 1/7 στο Φοινικόδασος

Σοβαρό πρόβλημα λειτουργίας αντιμετωπίζει το Κέντρο Προσφύγων Λαυρίου. Η κατάσταση που επικρατεί είναι τραγική. Συνολικά 267 Κούρδοι, ανάμεσά τους πολλά παιδιά διαμένουν σε ένα ετοιμόρροπο ασυντήρητο κτήριο. Η χρηματοδότηση του κέντρου γινόταν μέχρι τον Μάη από τον Ερυθρό Σταυρό, με χρήματα που εξασφάλιζε από τον ΟΗΕ. Οι Κούρδοι πολιτικοί πρόσφυγες  έχουν μείνει χωρίς τρόφιμα, υπηρεσίες καθαριότητας και ιατρική φροντίδα, ενώ οι εργαζόμενοι του κέντρου έχουν περισσότερο από έξι μήνες να πληρωθούν. Το γεγονός αυτό, εκτός τους ίδιους τους πρόσφυγες και τους εργαζόμενους, άγγιξε πολλούς ακόμα εκπροσώπους φορέων, συλλογικότητες αλλά και μεμονωμένα πρόσωπα και τους ώθησε στην αναζήτηση τρόπων δράσης, με στόχο την ευαισθητοποίηση και κινητοποίηση όσο περισσότερων συνανθρώπων μας στην έκφραση της αλληλεγγύης τους. Αποφασίστηκε η διοργάνωση ενός διήμερου φεστιβάλ, του «Φεστιβάλ Αλληλεγγύης και Ανταλλαγής Λαυρίου» στο χώρο του Φοινικοδάσους το Σάββατο 30/06 και την Κυριακή 1/07/ 2012.

Εμείς οι λίγοι

Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελοί της γης

με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια.

Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι.

Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες το αίμα μας

Δεν θα εκφράσω δημόσια την άποψή μου για το εκλογικό αποτέλεσμα

Είμαι θυμωμένος με όσα συμβαίνουν γύρω μου. Με τη σήψη που εκτός από τις δομές και λειτουργίες του συστήματος εξαπλώνεται και στις συνειδήσεις των ανθρώπων. Η αδράνεια τόσων χρόνων, σαν αποτέλεσμα της αίσθησης μιας πλαστής ευημερίας, απονεύρωσε ακόμα και τα πιο υγιή στρώματα της κοινωνίας και κούρασε πολλούς από όσους άντεχαν τόσα χρόνια ν’ αντιστέκονται.

Στον τόπο μου ενώ ζω είμαι τέλεια ξένος (Μπαλάντα του ποιητικού διαγωνισμού του Μπλουά) Francois Villon

Πλάι στην βρύση πεθαίνω διψασμένος

καίω σα φωτιά και τρεμοτουρτουρώ

στον τόπο μου ενώ ζω είμαι τέλεια ξένος

κοντά στη στιά τα δόντια κουρταλώ.

Τα μοναχικά βήματα

Υπάρχει λένε μια μεγάλη περιπέτεια για τον καθένα μας, αλλά που θα την βρούμε;

«Αυτό που θέλω είναι μια δουλειά». Οι Έλληνες άνεργοι, μετανάστες στην Αυστραλία

«Δεν με νοιάζει πού θα δουλέψω. Ας είναι και μέσα στη γη. Δεν πειράζει αν δε βλέπω το φως. Λεφτά να έχω μόνο στα χέρια μου». Πρόκειται για μια φωνή απόγνωσης, από τις χιλιάδες που ζουν το δράμα της ανεργίας και της φτώχειας στην Ελλάδα σήμερα.

Τόση ντροπή για μια αγγουροντομάτα…

Την Τετάρτη που μας πέρασε είδαμε πάλι εκατοντάδες συνανθρώπους μας να στέκονται σε μια μεγάλη ουρά, στο Πεδίον του Άρεως αυτή τη φορά, και να περιμένουν υπομονετικά κάτω από τον καυτό ήλιο για να πάρουν στα χέρια τους ένα μικρό χαρτοκιβώτιο ζαρζαβατικά, προσφορά του τάδε αγροτικού συνεταιρισμού.

Γιατί χρειάζονται οι Έλληνες βουλευτές τα πιστόλια;

Παλαιότερα το κυριότερο αξεσουάρ των βουλευτών, δείγμα, όπως οι ίδιοι νόμιζαν, κύρους, πνευματικής κουλτούρας και κυρίως νεοπλουτισμού ήταν οι πένες Mont Blanc. Εν συνεχεία όταν άρχισαν να τις χρησιμοποιούν επιδεικτικά και ορισμένοι newscasters, οι πένες αυτές πέρασαν σε δεύτερη μοίρα στα αξεσουάρ και ήρθαν τα κινητά 3G, τα ipad το iphone oι ταμπλέτες κτλ. Και όταν και αυτά έφυγαν από τη μόδα ήρθαν τα... 38άρια πιστόλια και περίστροφα. Μπορεί να τους μείωσαν τον μισθό, να τους περιόρισαν τα κυβικά στα βουλευτικά αυτοκίνητα, αλλά τα αιτήματα νέων βουλευτών και υποψηφίων βουλευτών για άδεια οπλοφορίας όλο και αυξάνονται.

Μια ζωή στην ουρά για ένα «νούμερο»

Πριν από τριαντατόσα χρόνια μ’ έστελνε η μάνα μου στο ΙΚΑ για να κλείσω ραντεβού με γιατρό. Ξυπνούσα μες στη νύχτα, έπαιρνα το πρώτο λεωφορείο με τ’ άγρια χαράματα (ο δήμος μας δεν είχε ακόμα δικό του ΙΚΑ) και από τη στάση που κατέβαινα, το ‘κοβα  τρέχοντας μ’ όλη μου τη δύναμη για να προλάβω να φτάσω πριν απ’ τους άλλους και να πάρω την καλύτερη δυνατή θέση στη σειρά.

Α ρε μπαγάσα… τους την έσκασες!

Απίστευτο κι όμως αληθινό. Το υπουργείο Οικονομικών έστειλε ειδοποίηση στον διάσημο αυτόχειρα καλλιτέχνη Νικόλα Άσιμο ότι σε περίπτωση που δεν έχει… διακόψει τις εργασίες του ως ελεύ­θερου επαγγελματία, θα θεωρηθεί ότι άσκησε τη δραστηριότητά του και για το 2011 και θα πρέπει να πληρώσει το τέλος επιτηδεύ­ματος! Πώς είπατε; Κι όμως. Ναι, στο υπουργείο ακόμα περιμένουν την απάντησή του.

Ο ανιστόρητος κ. Θεοδωρόπουλος και η «διαλεκτική της ήττας»

Ο Τάκης Θεοδωρόπουλος γνωστός συγγραφέας, πρόσωπο προβεβλημένο από τα ΜΜΕ και πανελίστας τηλεοπτικών εκπομπών πολιτικού περιεχομένου ασχολήθηκε με το ΚΚΕ και το εκλογικό του ποσοστό, στην μόνιμη στήλη του σε απογευματινή εφημερίδα. Συμμετέχοντας σε προεκλογικό πάνελ στη ΝΕΤ προ ημερών, εξέφρασε την αγωνία του να βρεθεί επιτέλους το κατάλληλο πολιτικό προσωπικό που θα μπορέσει να ανορθώσει το κράτος και να εγγυηθεί την «κοινωνική συνοχή» που κινδυνεύει. Άρα δεν προξενεί εντύπωση το χτεσινό  άρθρο του στα Νέα, που κατηγορεί –για άλλη μια φορά- το ΚΚΕ σαν ένα κόμμα που βρίσκεται εκτός τόπου και χρόνου αφού εξακολουθεί να υπερασπίζεται τον σοσιαλισμό που ένα μεγάλο κομμάτι της ανθρωπότητας τον κατάχτησε, παρομοιάζοντάς το ακόμα και με την ορθόδοξη εκκλησία... Ας μην απογοητεύονται μερικοί φίλοι και σύντροφοι από τα νούμερα δίπλα στο λογότυπο του κόμματος, στους πίνακες των εκλογικών αποτελεσμάτων. Ο φόβος που προκαλεί το ΚΚΕ στον κ. Θεοδωρόπουλο και στους ομοίους του, είναι αντιστρόφως ανάλογος αυτών και θα έσβηνε (;) μόνο αν κατάφερναν να το σβήσουν από προσώπου γης. Καλό κουράγιο…

Δεν είναι φάρσα: ο ΣΥΡΙΖΑ ζητάει… ισότιμη μεταχείριση από τα ΜΜΕ!

Το είδαμε κι αυτό! Ο εκπρόσωπος τύπου του ΣΥΡΙΖΑ Π. Σκουρλέτης έστειλε επιστολή στον πρόεδρο του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ) Ι. Λασκαρίδη και του ζητάει να παρέμβει το ΕΣΡ  προκειμένου να διασφαλιστεί η «ισότιμη μεταχείριση των κομμάτων από τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα»!

Η αποχώρηση (video) των τραμπούκων απεργοσπαστών από την «Ελληνική Χαλυβουργία» και η απάντηση των απεργών χαλυβουργών

Οι απεργοσπάστες μετά την ήττα τους αποχωρούν από το εργοστάσιο της «Ελληνικής Χαλυβουργίας», την ώρα που από τα μεγάφωνα ακούγεται η φωνή του προέδρου του σωματείου των εργαζομένων Γιώργου Σιφωνιού, να καλεί τους απεργούς να ανοίξουν δρόμο και να τους αφήσουν να περάσουν προς την έξοδο χωρίς να απαντήσουν στις προκλήσεις.

"Η ΗΠΕΙΡΟΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ". Ηπειρώτικο Πολυθέαμα 2012, στο θέατρο Πέτρας στην Πετρούπολη

Η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας μας προσκαλεί στη μεγάλη χρονιάτικη μουσικοχορευτική εκδήλωση «Ηπειρώτικο Πολυθέαμα 2012», στο Θέατρο Πέτρας στην Πετρούπολη, το Σάββατο 30 Ιουνίου 2012, ώρα 20.30'. Συμμετέχουν: