Τετάρτη, 1 Ιανουαρίου 2014

«Για μια χώρα που υποφέρει, δεν υπάρχει άλλη Πρωτοχρονιά από την ήττα των εχθρών της». Χοσέ Μαρτί - Αβάνα, Κούβα Γενάρης 1959 (Φωτοαφιέρωμα)



Σαν σήμερα, Πρωτοχρονιά του 1959, ο επαναστατικός κουβανικός στρατός μπαίνει στην Αβάνα, σφραγίζοντας τη νίκη της Κουβανικής Επανάστασης. Ο Φιντέλ, ο Τσε, ο Καμίλο, κομαντάντε και χιλιάδες μαχητές και μαχήτριες της Επανάστασης γκρεμίζουν το αμερικανόδουλο καθεστώς του δικτάτορα Μπατίστα, φέρνουν τον Κουβανικό λαό στο προσκήνιο και χτίζουν  τα πρώτα θεμέλια της σοσιαλιστικής κοινωνίας.
(Τις φωτογραφίες συλλέξαμε από τη σελίδα στο facebook  "Fidel Alejandro Castro Ruz - a living legend")
















7 σχόλια:

Μαρία Νικολάου είπε...

Καλή χρονιά με υγεία, αγάπη, δημιουργία, τόλμη, ελπίδα και περισσότερο μυαλό.

Οικοδόμος είπε...

Καλή χρονιά Μαρία. Από καρδιάς σου εύχομαι τα καλύτερα.
Καλή δύναμη!

ΚΩΣΤΑΣ είπε...

¨ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ¨ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ.

Δραση στο Ωραιοκαστρο είπε...

Κι αν χιονίζει στο πνεύμα κι αν κρυώνουν οι ιδέες ο κόσμος πρέπει να προχωρήσει και θα προχωρήσει γιατί το θέλουμε εμείς.
Καλή χρονιά και καλή δύναμη.

Ανώνυμος είπε...

Αγαπητέ Οικοδόμε,
Σου εύχομαι από καρδιάς Καλή Χρονιά, με Υγεία και Δύναμη!!
Να έχεις πάντα το κουράγιο να γράφεις για τα τρέχοντα συμβάντα, αλλά και για τα παρελθόντα που είναι εξίσου χρήσιμα. Είθε όλοι μας να κατανοήσουμε την κρισιμότητα της κατάστασης και να κάνουμε τις σωστές επιλογές.

Με εκτίμηση,
Α.Τ.

Σεχτάρ ο Τρομερός είπε...

Καλή ανάρτηση, για τις δύσκολες αλλά και συναρπαστικές μέρες, που έρχονται.
Το παν είναι αυτή η καταραμένη (από τους μικρο-και-αστούς) κομμουνιστική αισιοδοξία μας!
Θυμάμαι τον (μακρονησιώτη) κομματικό μου Μέντορα(*), με αυστηρό ύφος να μου υπενθυμίζει: "Σ(χ)ύντροφε, ο κομμουνιστής είναι από την ιδεολογία του πάντα αισιόδοξος", όταν καμιά φορά με τσάκωνε στις μικροαστικές μάβρες μου.
Εκτοτε, τοις κείνου ρήμασι πειθόμενος, θεωρώ την αισιοδοξία βασικό καθήκον και ακρογωνιαίο λίθο της ιδεολογικής μου συνέπειας, τελεία!
Καλή Χρονιά και με δύναμη, Οικοδόμε της νέας κοινωνίας!

-----------------------
(*)Δεν πάει να μένουν στην αφάνεια τέτοιες ώρες, τέτοιοι άνθρωποι: Ανδρέας Αναγνωστόπουλος λεγόταν, ήταν χημικός, ιδεολογικά ασυμβίβαστος, από τους πρώτους στις εξορίες, κάθε, που αγριεύαν τα πράγματα, και παρόλα αυτά άφησε σπουδαίο όνομα και στον χώρο της επιστήμης και της δουλειάς του. Διαφώνησε με το "'56", ρητά και κατηγορηματικά, αλλά ποτέ δεν έβγαλε τις διαφωνίες του στο μεϊντάνι, να γίνει σούργελο. Ελεγε "σ(χ)ύντροφε", (το "σ" παχύ με κρητική προφορά) και τώνοιωθες, τι εννούσε. Ο Ανδρέας είναι πάντα δίπλα μας.

Οικοδόμος είπε...

Καλή χρονιά σε όλους. Υγεία, αισιοδοξία, αγωνιστικότητα, και Θα κάνει ξαστεριά.

Σεχτάρ,
μπουντέλια και φάροι των αγώνων μας αυτοί οι άνθρωποι, πώς να τους ξεχάσουμε... Ο καλύτερος τρόπος να τους τιμήσουμε είναι να τελειώσουμε τη δουλειά που άφησαν στη μέση...