Μνημείο παλικαροσύνης και προσήλωσης στα δίκαια του λαού

Στις 5 του Ιούνη 1825, δολοφονήθηκε από Έλληνες στην Αθήνα, στο κελί όπου κρατούνταν φυλακισμένος πριν δικαστεί, ο Φιλικός επαναστάτης του 1821 Οδυσσέας Ανδρούτσος.

Στρατηγός Μακρυγιάννης: «Τούτη η χώρα δε λευτερώθη με παραμύθια. Λευτερώθη με τη θυσία και το αίμα του λαού»

Σαν σήμερα, στις 27 του Απρίλη 1864, έφυγε από τη ζωή ο Ιωάννης  Μακρυγιάννης, οπλαρχηγός της Επανάστασης του 1821 και δραστήριο πολιτικό πρόσωπο μετά τη δημιουργία του ελεύθερου ελληνικού κράτους. Γεννήθηκε στη Δωρίδα το 1797, μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία στα 1820 και πήρε μέρος στην Επανάσταση από την αρχή της.

Μαντήλι Καλαματιανό πολύ λερωμένο

Από την εταιρεία του Ρήγα και μετά, την απελευθερωτική υπόθεση την πήραν στα χέρια τους οι οργανώσεις. Τέτοιες φάνηκαν πολλές πριν το 21, άλλες νόμιμες με επίφαση εκπολιτιστική κι άλλες παράνομες.

Αυτά που δεν λένε τα σχολικά βιβλία, γιατί δεν θέλουν να ξέρεις τι είναι η επανάσταση

Δεν σου κάνει εντύπωση το γεγονός ότι γιορτάζουμε την
έναρξη της επανάστασης του 1821 στις 25 Μάρτη, ενώ ήδη
στις 23 Μάρτη του 1821 η Καλαμάτα και άλλα μέρη της
Πελοποννήσου είχαν απελευθερωθεί από τους Τούρκους;

Επιστολή των εκπαιδευτικών του ΠΑΜΕ στους μαθητές

για την 25η Μαρτίου

Μη κάνεις πίσω από τη ζωή που έχεις ανάγκη!

Αγαπητέ μαθητή, μαθήτρια,

Αυτές τις μέρες με αφορμή τις εκδηλώσεις για την επέτειο της 25ης Μαρτίου θα ακούσεις για τους εθνικούς στόχους, ότι η Ελλάδα περνά δυσκολίες, για την ανάπτυξη, που ουσιαστικά είναι ανάπτυξη για τους λίγους,  ότι χρειάζεται σταθερότητα, ότι οι αγώνες και οι απεργίες βλάπτουν τον τόπο. Θεωρούν δηλαδή εθνικό καθήκον οι εργαζόμενοι, η νέα γενιά της ανεργίας, των 200-300 ευρώ, της διαρκούς ανασφάλειας να κάτσει στα αυγά της, για να αυξηθούν τα κέρδη μια χούφτα ανθρώπων που καρπώνονται το πλούτο, που παράγουν με το μόχθο τους εκατομμύρια εργαζόμενοι.

«Το πρωί παρέλαση, το μεσημέρι μπακαλιάρο σκορδαλιά, το βραδάκι ρέψιμο, βρισίδι και survivor...Κι αν δεν ξέρεις τι σημαίνει τζορμπατζής...»

Ποιος είναι ο τζορμπατζής;

«Πόσες δεκάρες αξίζουν σήμερα οι "ανεξαρτησίες" της Ευρώπης;», αναρωτιέται ο Σκαρίμπας στο «Το 1821 και η Αλήθεια» (1995). Πάρτε το ερώτημα τώρα να το βάλουμε σε διαπραγμάτευση εντός ΕΕ του ενδοκαπιταλιστικού καβγά βορράς - νότος ή ανάμεσα στις Βρυξέλλες και τον Ερντογάν, τον και Σουλτάνο επονομαζόμενο.

Μορφωτικές πρωτοβουλίες του περιοδικού «Θέματα Παιδείας» αφιερωμένες στην Επανάσταση του 1821

Οι μορφωτικές πρωτοβουλίες του περιοδικού «Θέματα Παιδείας» για το μήνα Μάρτη είναι αφιερωμένες στη μεγάλη Επανάσταση του 1821:

Η δολοφονία του Οδυσσέα Ανδρούτσου

«Τον περισσότερον καιρόν της ζωής μου που τον επέρασα; Τον επέρασα σκοτώνοντας Τούρκους, κυνηγώντας τυράννους. Τον επέρασα εις τα σπήλαια και εις τα βουνά. Τα καρτέρια των δρόμων, οι λόγκοι και τ' άγρια θηρία είναι οι μάρτυρες ότι δυσκόλως έφευγεν ο Τούρκος από τα χέρια μου, αν εζύγωνε καμμιά πενηνταριά οργυιαίς. Εγώ εσυναναστρεφόμουν με αυτούς τους τυράννους και ήμουν καλά πληρωμένος, διά να σέβωμαι τους ομογενείς των, αλλά κινούμενος από τον διάβολόν μου, Τούρκους εσκότωνα. Οι κρημνοί, τα ποτάμια, οι πάγοι, τα χιόνια και τα δάση ήσαν τ' αγαπητά μου κατοικητήρια, το τουρκικό αίμα το προσφάγι μου. Εσηκώθη η Επανάστασις και ευθύς συρόμενος από τον διάβολόν μου, ελάτρευσα τους αρχηγούς της, τη φωνή της άκουσα στα φυλλοκάρδια μου, εσεβάστηκα την απόφασίν της και έτρεξα με όλους τους αρματολούς της Ελλάδος να σκοτώσω Τούρκους. Μολονότι εκέρδιζα εν καιρώ Τουρκίας, ο διάβολός μου μου αφήρεσεν αυτήν την κλίσιν, αφού εσηκώσαμεν τ' άρματα. Και τι τα πολυλογώ;

Ο Μακρυγιάννης και οι Ευρωπαίοι

Ο Στρατηγός Μακρυγιάννης, όπως αποδείχνεται από τα ιστορικά ντοκουμέντα και όσα αναφέρονται στα "Απομνημονεύματα" ήταν μια πολυσύνθετη προσωπικότητα με ξέχωρα προτερήματα και πολλές ικανότητες. Κάτι που σπάνια συναντάμε σ' ένα πρόσωπο.

Ο Μακρυγιάννης, αναμφισβήτητα, υπήρξε μια από τις πιο σημαντικές στρατιωτικές φυσιογνωμίες του καιρού του, αλλά συνάμα και ένας αξιόλογος πολιτικός και οξυδερκής διπλωμάτης, καθώς και από τη φύση του καλλιτέχνης (Απομνημονεύματα Τομ. Α Εισαγωγή Ι. Βλαχογιάννη, σελ. 88). Αυτοδημιούργητος στρατιωτικός ηγέτης δεν έδειξε ενδιαφέρον μόνο για όσα είχαν σχέση με το στρατιωτικό μέρος του αγώνα, αλλά ενδιαφέρθηκε σοβαρά και για τα πολιτικά δρώμενα στην εποχή του, για το πολίτευμα της λεφτερωμένης Ελλάδας, καθώς και για τα πολιτισμικά πράγματα (στο ίδιο, σελ. 16).

Οι Σουλιώτες-Η θυσία-Το έπος του Σέλτσου: Μια εκδήλωση και δυο βιβλία

«Μόσχω Τζαβέλλα» Λ.Νάκου Εκδόσεις Καστανιώτη 1995 σελ.141

«…Η Μόσχω τότες όρμησε με το σπαθί στο χέρι,
τη λευτεριά μας θέλουμε, φωνάζει κι αγριεύει,
τώρα θα δείτε πόλεμο, γυναίκεια ντουφέκια, 
τι πολεμά η Τζαβέλαινα με το σπαθί στο χέρι,
με το παιδί στην αγκαλιά, με το ντουφέκι στ΄άλλο,
με τα φυσέκια στην ποδιά ….»

Ραγιάδες μεις ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ

Ρήγας Βελεστινλής - ΘΟΥΡΙΟΣ, ήτοι ορμητικός Πατριωτικός Ύμνος πρώτος, εις τον ήχον Μία προσταγή μεγάλη

ΘΟΥΡΙΟΣ

ήτοι ορμητικός Πατριωτικός Ύμνος πρώτος,

εις τον ήχον Μία προσταγή μεγάλη

Ως πότε, παλληκάρια, να ζούμεν στα στενά,

μονάχοι, σαν λιοντάρια, στες ράχες, στα βουνά;

σπηλιές να κατοικούμεν, να βλέπωμεν κλαδιά,

να φεύγωμ’ απ’ τον κόσμον, για την πικρή σκλαβιά;

να χάνωμεν αδέλφια, Πατρίδα και γονείς,

τους φίλους, τα παιδιά μας, κι όλους τους συγγενείς;

Ο ήλιος εβασίλεψε Έλληνά μου

Private «εορτασμός» εθνικής επετείου…

Private «εορτασμός» εθνικής επετείου…

Στο Βουργαρέλι Άρτας εκδήλωση για την ιστορική επέτειο της έναρξης της Επανάστασης του ΄21 στα Τζουμέρκα

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Βουργαρελίου και ο  Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων διοργανώνουν εκδήλωση για την ιστορική επέτειο της έναρξης της επανάστασης στα Τζουμέρκα το 1821. Την Κυριακή 29 Ιούλη 2012, στις 11.00 το πρωί στο Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου στο Βουργαρέλι.

«Απολαμβάνω ελεύθερη πατρίδα…»

Η Ελληνική κυβέρνηση, επί Όθωνα, τον συνέλαβε το 1839 και τον καταδίκασε, αν και παντελώς αθώος, σε ενάμιση χρόνο φυλακή, με τη κατηγορία της «προδοσίας»! Μετά από 1,5 χρόνο τον ελευθέρωσαν και κατάντησε ζητιάνος στα σοκκάκια του Πειραιά, για να ζήσει… Η τότε αρμόδια αρχή η οποία χορηγούσε άδειες για τα αποδοτικά πόστα ζητιανάς, είχε καθορίσει μια ορισμένη μέρα της εβδομάδας στον ήρωα, επαίτη πλέον, μια θέση κοντά στην εκκλησία της Ευαγγελίστριας από την οποία του επέτρεπε(!) να επαιτεί κάθε Παρασκευή! Αυτή ήταν η ανταμοιβή για την προσφορά του στον Αγώνα…

Όταν αυτά έφτασαν στα αυτιά του πρέσβη της Μεγάλης Δύναμης (Ρωσίας), αυτός μετέβη στο συγκεκριμένο πόστο όπου επαιτούσε ο μεγάλος οπλαρχηγός. Μόλις ο Νικηταράς αντελήφθη τον ξένο μάζεψε αμέσως το απλωμένο χέρι του.

Ξέρουν, τα φράγματα που υψώνουν θα τα σπάσουμε εμείς, με τη δύναμή μας, αρκεί να πιστέψουμε σ’ αυτήν και να την εμπιστευτούμε…

Κράνη, κάγκελα, τρομοκρατία, οι ήρωές μας δεν έπεσαν γι’ αυτή τη  σιδερόφραχτη «δημοκρατία». Η επίδειξη δύναμης από την κυβέρνηση βαδίζει πια σε επικίνδυνα μονοπάτια. Οι ίδιες σκηνές σε πολλές πόλεις τη μέρα του «εορτασμού» της επετείου της Επανάστασης του 1821. Αστυνομοκρατία, απαγορεύσεις, κάγκελα, γκλομπς, χημικά, συγκομιδή νερατζιών (!), διαπιστεύσεις για την παρέλαση (!!), στη Βουλή ελεύθεροι σκοπευτές (!!!).

Πόσο απέχει ο θάνατος απ' τη λευτεριά μας;

Δεν σε ξεχνάμε

Η συμβολή των καπεταναίων των Τζουμέρκων στην Επανάσταση του 1821. Μήτρος και Γιαννάκης Κουτελίδας

Στην επαρχία της Άρτας δυο ήταν τα αρματολίκια που αναγνώρισε η τουρκική εξουσία: του Ραδοβυζίου και των Τζουμέρκων (σε πολλά έγγραφα αναφέρονται Τσουμέρκα). Έδρα των τελευταίων ήταν η Χώσεψη (σημερινή ονομασία Κυψέλη) και το Βουργαρέλι. Αρματωλός των Τζουμέρκων κατά το 1750 παρουσιάζεται ο Δημήτριος Κουτελίδας ή Χωσεψίτης. Την ίδια εποχή αρματωλός των Αγράφων ήταν ο Γερο Γιάννης Μπουκουβάλας, ό οποίος βοήθησε το ληστή Γιώργο Καλαντζή να εκδιώξει το Δημήτριο Κουτελίδα ή Χωσεψίτη, να καταλάβει τα Τζουμέρκα και να αναγνωριστεί από τους Τούρκους αυτός ως αρματωλός τους. Η οικογένεια των Κουτελιδαίων αφού εκδιώχθηκε από το λήσταρχο Καλαντζή, παρέμεινε για πολλά χρόνια στη Σκουληκαριά και το Βάλτο. Όταν ο Καλαντζής ισχυροποιήθηκε, προχώρησε και κατέλαβε την περιφέρεια Ραδοβυζίου και απομάκρυνε από εκεί τους διάφορους οπλαρχηγού του. Τις δυο αυτές περιφέρειες (Τζουμέρκων και Ραδοβυζίου) διατήρησε ο Καλαντζής μέχρι το 1770.

Ως πότε παλληκάρια...

του απολαυστικού Γεωργοπάλη

απ' το μπλογκ του

http://xilapetres.blogspot.com/