Δεν
ήταν γκολτζής, δεν ήταν «ζεν πρεμιέ»,
δεν απασχόλησε τα ΜΜΕ με μπαρότσαρκες, τσαμπουκάδες, ξανθιές γκόμενες, τατουάζ
και ακριβά αυτοκίνητα. Ο Τάσος Πάντος ήταν ΕΡΓΑΤΗΣ της μπάλας. Παιδί σεμνό,
δουλευταράς, ψυχάρα, πρώτος στην προπόνηση, τα έδινε όλα στο γήπεδο. Φιλότιμος,
παθιασμένος, σκιζόταν για το καλό της ομάδας, του συνόλου, αγωνιστής μέχρι το σφύριγμα της
λήξης. Ήρθε στον Ολυμπιακό, από την Προοδευτική, καταξιωμένος ποδοσφαιριστής
και μέσα σε εφτά χρόνια κέρδισε τίτλους, φήμη και
χρήματα. Στον τελευταίο του αγώνα στο Καραϊσκάκη έγινε πάταγος. Το γήπεδο
κόντεψε να γκρεμιστεί από τα χειροκροτήματα. Ο Τάσος αποχαιρετούσε συγκινημένος
τον κόσμο, μέσα σε αποθέωση, παίρνοντας
μαζί του το μεγαλύτερο δώρο: την αγάπη των γαύρων. Στη επόμενη ομάδα του, τον ΠΑΣ Γιάννινα, ο
διάσημος σεμνός Πάντος συνέχισε αυτό που ήξερε να κάνει καλά: να δουλεύει σκληρά
για το σύνολο, μέχρι το σφύριγμα της
λήξης. Σήμερα ο Τάσος Πάντος κρεμάει τα ποδοσφαιρικά παπούτσια του.
