«Ψηλή, λιγνή. Βαθιά χαρακωμένο
πρόσωπο. Δάχτυλα κυρτά, γεμάτα κάλους μαύρους απ’ το τσιγάρο. Μέσα απ’ τους
καπνούς το βλέμμα της: Άλλοτε απέραντα νοσταλγικό. Άλλοτε ανήσυχος προβολέας
που ψάχνει στα βάθη της ψυχής σου. Όλα σ’ αυτήν είναι ακατάστατα εκτός απ’ το
αγκομαχητό που ρυθμικά πάει κι έρχεται μες στα ασθματικά πνεμόνια της. Άλλοτε
δε σου φαίνεται παρά σαν μια απλή γριούλα κι άλλοτε πάλι θαρρείς πως έχεις
μπροστά σου κάποια μάγισσα. Κάποια μάγισσα χωμένη σε παλιά τριμμένα αποφόρια»… *
