ΓΑΠ προς ενοικίαση! Είναι ο καλύτερος κι έρχεται στο χώρο σας!!!

O δεινός ρήτορας, με το πλούσιο βιογραφικό και με προϋπηρεσία πρωθυπουργού ψάχνει ακροατήριο μέσω ενός από τα πιο γνωστά γραφεία "ενοικίασης" ομιλητών στον κόσμο!

...and the oscar goes to GAP!!! (μετά την ψήφο εμπιστοσύνης)

Σήμερα είναι Σάββατο 5 Νοεμβρίου.Η κυβέρνηση ΓΑΠ έχει ήδη πάρει ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή, και μου είναι αδύνατο να μην πάρω θέση σ' αυτό το θέατρο του παραλόγου που ζούμε.

Η ανάρτηση αυτή δημοσιεύτηκε αρχικά χτες Παρασκευή, λίγες ώρες πριν την ψηφοφορία στη Βουλή. Το κλίμα που διαμορφώθηκε τις προηγούμενες μέρες ως και ώρες πριν την ψηφοφορία, προμήνυε αν μη τι άλλο, δύσκολες ώρες για τον ΓΑΠ και το μέλλον του στην καρέκλα του πρωθυπουργού.

Αρκετοί βουλευτές εξέφραζαν ανοιχτά την πρόθεσή τους να μη δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης. Βαθιά μέσα μου δεν τους πίστεψα. Πολύ θα ήθελα να συμβεί αυτό, και ήλπιζα μήπως και κάποιος κυβερνητικός βουλευτής καταφέρει να ορθώσει όσο ανάστημα πια μπορεί να του έχει απομείνει και να «ακούσει» τη ...συνείδησή του (!).

Δεν πίστευα όμως πως μπορεί να συμβεί.

Γιατί ζω στην Ελλάδα.

Γιατί εδώ υπάρχει ένας λαός που ίσως τελικά να μην υποφέρει και τόσο όσο εγώ νομίζω.

Γιατί εδώ, ζει ένας λαός που κι αν υποφέρει, υπομένει καρτερικά τη «μοίρα» του και περιμένει, δεν ξέρω τι άλλο να του συμβεί.

Γιατί η Ελλάδα έχει έναν λαό που βλέπει μια χούφτα βουλευτές που αποτελείται από λαμόγια, ηλίθιους, βολεμένους, πουλημένους πρώην κομμουνιστές, μπαρόβιες, τρωκτικά, αριβίστες, χέστες, με επικεφαλής έναν ολίγιστο (που ομολογώ πως δεν «του είχα» τέτοιες ικανότητες), να περιφρονούν και να κουρελιάζουν κάθε έννοια δημοκρατίας σ’ αυτόν τον τόπο.

Και να μας εμπαίζουν.

Νιώθω ντροπή για την πατρίδα μου και την κατάντια της, όσο τη μοιράζομαι με όλους  αυτούς.

Νιώθω την απέραντη ξεφτίλα αυτού του λαού και αηδιάζω στη σκέψη πως στην Ελλάδα μας, έχουμε τελικά τους ηγέτες που μας αξίζουν...

Να ξέρουν όμως πως κάποιοι δεν πρόκειται να κουραστούν να παλεύουν και να αντιστέκονται στη σαπίλα.

Και θα παλεύουν για όλους, και γι αυτούς που σήμερα επιλέγουν να τρυπώνουν στην προσωπική τους μιζέρια.

Κάποιοι σε πείσμα των καιρών, και των λυγισμένων σβέρκων, θα μείνουμε όρθιοι, όσο μας βαστάνε τα πόδια μας!

Χαζέψτε λοιπόν στις παρακάτω εικόνες τον τυπάκο που κυβερνάει αυτή τη χώρα!

 

Το παρακάτω κείμενο συνόδευε την αρχική ανάρτηση:

Το όνειρο της …μαμάς, έγινε πραγματικότητα. Ο μεγάλος της έγινε πρωθυπουργός! Έκλεισε μάλιστα δύο χρόνια στο τιμόνι της χώρας. Σ’ αυτό το χρονικό  διάστημα είδαμε πολλά πρόσωπα, από τον πιο ανεκδιήγητο πρωθυπουργό της μεταπολίτευσης. Από το «λεφτά υπάρχουν» και το «δεν ξέραμε τα στοιχεία», μέχρι το θέατρο του παραλόγου που ζούμε τις τελευταίες ώρες, με τις …«ραγδαίες» πολιτικές εξελίξεις να …πέφτουν σαν «χιονοστιβάδα» και να …«κλυδωνίζεται» το πολιτικό σκηνικό (κατά τις προσφιλείς εκφράσεις των …παπαγαλακίων της ενημέρωσης).

Ψέματα, εκβιασμοί, εξαπάτηση του λαού από τη μια. Πρόθυμος, δουλικός, δεξί χέρι της πλουτοκρατίας από την άλλη. Φτώχεια, εξαθλίωση, μιζέρια και απελπισία για το λαό. Χάδια, προστασία, στοργή για τους βιομήχανους, τους εφοπλιστές, τους τραπεζίτες. Αδίστακτος, όπως αποδεικνύει ειδικά τις τελευταίες μέρες, μπρος στο προσωπικό του συμφέρον. Αναμφισβήτητα ο μεγάλος πρωταγωνιστής των κακών εξελίξεων για τον τόπο, όσο ο λαός θα στέκει «ζαρωμένος» στη γωνία και δεν θα αναλαμβάνει αυτός τον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Αυτά τα δύο χρόνια, ο ΓΑΠ έδωσε τροφή στα μπλογκς για εκατοντάδες «έργα τέχνης» αφιερωμένα στο πρόσωπό του. Ένα μικρό απάνθισμα παρουσιάζεται εδώ, έτσι για να χαμογελάσουμε λίγο με την ευρηματικότητα των δημιουργών τους. Στο τέλος αναφέρονται όσες πηγές στάθηκε δυνατόν να συγκεντρώσουμε. Επειδή κάποιες από τις εικόνες στάλθηκαν με μέηλ κατά καιρούς από φίλους, και δεν γνωρίζουμε την πηγή, αν κάποιος δημιουργός αναγνωρίσει το έργο του εδώ, να επικοινωνήσει μαζί μας για να προσθέσουμε την πηγή.

Πηγές:

http://antistachef.wordpress.com/

http://antipetroula.blogspot.com/

http://www.eglimatikotita.gr/

http://frizarta.blogspot.com/

http://leninreloaded.blogspot.com/

http://emetiko.blogspot.com/
http://www.ramnousia.com/
http://stratolatis.blogspot.com/
http://wonderjlawwall.blogspot.com/

No Jobs (2009-2011)

Μετά την Apatty, πρωταγωνιστής σε ένα ακόμα "έργο ζωής":
στήνει στο εκτελεστικό απόσπασμα το δικαίωμα στην εργασία,
εξολοθρεύει τις εργασιακές σχέσεις,
εξαφανίζει κάθε ευκαιρία για την εύρεση μιας θέσης δουλειάς,
σκηνοθετεί όνειρα για ένα μεροκάματο στη μακρινή Αυστραλία,
δημιουργεί στρατιές ανέργων.
Εις μνήμην της χαμένης εργασίας λοιπόν...

(Η εικόνα κυκλοφορεί στο διαδίκτυο)

ΙΔΟΥ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ (περί ευγένειας ο λόγος...)

 

"...αν απερισκέφτως του ξεσκίσομε το ευγενικό του
αποχτημένο πέτσωμα, θα φανεί απουκάτουθε
η φυσική του αγένεια, η οποία να μας δυσαρεστήσει..."



Ο πρωθυπουργός της χώρας μας είναι γεμάτος χαρίσματα. Αυτό τουλάχιστον πασχίζουν να μας πείσουν και διαρκώς μας προβάλλουν τα ΜΜΕ.

Προσηνής, συγκαταβατικός, υπομονετικός, διαλεκτικός, εργατικός, ανθρώπινος και πολλά ακόμα. «Ευγενικός» είναι αυτό που προβάλλουν περισσότερο τα μέσα και που ο ίδιος δείχνει να το έχει καλλιεργήσει με επιτυχία.

Δεν είμαι ειδικός στην ανάλυση των συναισθημάτων του ανθρώπου, αληθινών ή «κάλπικων». Ένας οικοδόμος είμαι που δεν δουλεύει σήμερα εξ αιτίας του δυνατού αέρα και είπα να καταπιαστώ με το θέμα της «ευγένειας» του ΓΑΠ, κάτι που με απασχολούσε πάντα.

Σε πολλές συζητήσεις με φίλους και γνωστούς όταν ανέφερα κάτι για τον ΓΑΠ ειδικά την περίοδο που παρέλαβε την εξουσία από τον «κουρασμένο» Καραμανλή, εισέπραττα αμέσως σχόλια του στυλ «πόσο ευγενικός και φινετσάτος είναι ο Γιωργάκης. Καμιά σχέση με τον άλλον, το χοντρό, το μπουνταλά Κωστάκη».

Αναρωτιόμουν πως είναι δυνατόν άνθρωποι με μια κοινωνική «διαδρομή» - αναφέρομαι σ’ αυτούς τους φίλους – να μην μπορούν να δουν πίσω από τη βιτρίνα του «ευγενικού Γιωργάκη». Να τους παρασύρει το χαμόγελο ενός πολιτικού κι όχι η πολιτική που είναι διατεθειμένος  να ακολουθήσει.

Σήμερα, πολύ καιρό από τότε που ο «ευγενικός» ΓΑΠ  ανέλαβε την εξουσία, και αφού το χαμόγελό του έγινε κοφτερά δόντια που ξεσκίζουν τις σάρκες μας, ας δούμε πως ο Αντρέας Λασκαράτος, ο ορκισμένος αυτός εχθρός του άδικου και του σκοταδισμού, πραγματεύεται την ευγένεια, τον ευγενικό άνθρωπο:

«Ευγενικός είναι ο άνθρωπος εκ φύσεως η εξ αναθροφής. Ο φύσει ευγενικός, ή ετελειοποίησε τη φυσική του ευγένεια δια της αναθροφής ή έμεινε καθώς τον έκαμε η φύση, θέλ’ πάντα ευγενικός με όλους. Επειδή και δεν ήθελε μπορεί και δεν ήθελε ξέρει να κάμει αλλέως.

Ο εξ αναθροφής αποχτήσας ευγενικήν συμπεριφοράν και ευγενικούς τρόπους, εκείνος ημπορεί, κατά τες περιστάσες, να είναι ευγενικός ή όχι.

Εις τον πρώτον η φύση εζύμωσε κι ενεσάρκωσε την ευγένειαν, όταν τον έπλαθε. Εις τον δεύτερον η αναθροφή εδίδαξε την ευγένειαν και την άφησε στη διάθεσή του.

Του φύσει ευγενικού αξίζει ενδομύχως η ψυχή του. Του εξ αναθροφή ευγενικού αξίζει η ευγενική αποχτημένη συμπεριφορά του.

Έτσι, στες ευγένειες του πρώτου χρεωστούμε σεβασμόν και αγάπην. Στες ευγένειες του δευτέρου χρεωστούμεν ευγνωμοσύνην δια την καλήν του προς ημάς προαίρεσην. Επειδή κάμνει τούτον εκ προθέσεως, δια να μας ευχαριστήσει.

Ο φύσει ευγενικός, ήθελ’ ειπεί κανείς, δεν έχει αξιομισθίαν δια το ευγενικόν του προς ημάς φέρσιμο. Επειδή δεν κάμνει τούτο εκ προθέσεως, αλλά χωρίς ούτε ν’ ανανογέται¹ ότι το κάμνει.

Εξ εναντίας, ο εξ αναθροφής διδαγμένος την ευγένειαν δικαιούται την ευγνωμοσύνη μας, κάθε φορά που φέρνεται ευγενικά μ’ εμάς. Επειδή το κάνει για πινομή²  μας.

Με τον πρώτον ημπορούμε να συναναστρεφόμεθα απροφυλάκτως και ακινδύνως. Επειδή κίνδυνος κανένας δεν υπάρχει στη συναναστροφή του. με τον δεύτερον, όμως, να έχομε γνώση. Επειδή αν απερισκέφτως του ξεσκίσομε το ευγενικό του αποχτημένο πέτσωμα³, θα φανεί απουκάτουθε η φυσική του αγένεια, η οποία να μας δυσαρεστήσει.

Ένας φύσει ευγενικός άνθρωπος!



Ο φύσει ευγενικός άνθρωπος φέρνετ’ ευγενικά, ως και όταν οι άλλοι φέρνονται προς αυτόν αγενώς, ικανοποιούμενος εις το ότι καθένας φέρνεται αναλόγως του ήθους του.

Η φυσική ευγένεια της ψυχής είναι χάρη θεία, εις την παραχώρησιν της οποίας βλέπουμε την φιλανθρωπίαν και μεγαλοδωρίαν του Υψίστου. Η δε καλή αναθροφή χρεωστεί να την μιμείται, εις εκείνους οπού εκ φύσεως δεν την έχουν.

1. συναισθάνεται, καταλαβαίνει
2. για χάρη μας
3. περίβλημα» 

(Ανδρέα Λασκαράτου: Ιδού ο άνθρωπος, εκδόσεις Σμυρνιωτάκης)

Γραμμένο το 1886 από τον μετέπειτα δις αφορισμένο συγγραφέα, μοιάζει τόσο σημερινό. Γιατί οι εποχές μπορεί να άλλαξαν. Ο άνθρωπος όμως δεν αλλάζει (ή μήπως όχι;).

Ευχαριστώ τη φίλη Ντίνα Βιτζηλαίου για την παραχώρηση της δεύτερης φωτογραφίας.

Όσο για την πρώτη...



Apatty, η μεγαλύτερη στην ιστορία

Κυριακή πρωί. Μόλις ξυπνήσατε; Πήρατε πρωινό;

Δείτε αυτό το πλασματάκι!

Δεν είναι συμπαθητικό;

Δεν είναι αξιαγάπητο;

Ευγενικός και προσηνής, χαμογελαστός, συμπονετικός, αποφασιστικός!

Συμπαθέστατος όταν με το ένα χέρι μας χτυπά φιλικά στην πλάτη και με το άλλο ψαχουλεύει τις τσέπες μας.

Αξιαγάπητος όταν αγορεύει λόγους για την καταστροφή μας κι εμείς εστιάζουμε στα σαρδάμ και τ’ άλλα λεκτικά λάθη του.

Ευγενικός όταν μειώνει τους μισθούς πείνας των εργαζομένων.

Προσηνής όταν πετσοκόβει τις συντάξεις των απόμαχων της δουλειάς.

Χαμογελαστός όταν καταργεί τα εργασιακά μας δικαιώματα.

Συμπονετικός όταν μας «ανοίγει» τα κεφάλια και ταυτόχρονα μας ραντίζει με χημικά (για να μην μολυνθούν οι πληγές;).

Αποφασιστικός όταν σπρώχνει έναν ολόκληρο λαό στη χρεωκοπία.

Το σωστό εργαλείο στα χέρια του συστήματος δηλαδή, για να κάνει τη δουλειά του.

Εμείς τι κάνουμε;

Καλημέρα σας…

Υ.Γ. Ας με συγχωρήσει ο δημιουργός του έργου (φωτομοντάζ) για την μη αναφορά του ως πηγή. Ένας φίλος του ιστολογίου μου το έστειλε χθες, χωρίς να γνωρίζει κι αυτός την προέλευση. Εδώ είμαστε, αν κάποιος γνωρίζει την πηγή, για  να «επανορθώσουμε».

Γεια σου ...συνάδελφε!

Του Πέτρου Ζερβού, από την Ελευθεροτυπία.