Σήμερα...

Του Στάθη

Αύριο ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ!

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ

ΚΑΙ ΣΥΝΑΦΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Συνάδελφοι οικοδόμοι,εργαζόμενοι στα συναφή επαγγέλματα, έλληνες και μετανάστες,

Με νέα δύναμη, μαχητικότητα και πίστη στο δίκιο του Αγώνα μας,

ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΤΕΤΑΡΤΗ 11 ΜΑΗ

Συνάδελφοι,

δέκα μέρες μετά την κορυφαία μέρα για τους εργάτες όλου του κόσμου, την 1η Μάη, βρισκόμαστε ξανά στο δρόμο του αγώνα. Βγαίνουμε ξανά στο δρόμο γιατί δεν πάει άλλο! Όσο Τρόικα και Κυβέρνηση μαζεύουν δισεκατομμύρια και εξαγγέλλουν βάρβαρα μέτρα τόσο η ζωή μας γίνεται χειρότερη, οξύνεται η φτώχεια, η ανεργία, η εξαθλίωση.

Οι νέες εξαγγελίες της Κυβέρνησης, που έχουν την απόλυτη στήριξη της ΝΔ και του ΛΑΟΣ, έρχονται να προστεθούν στα προηγούμενα αντιλαϊκά, βάρβαρα μέτρα που πήραν. Όπως και να τα βαπτίσουν, «ΝΕΟ ΟΔΙΚΟ ΧΑΡΤΗ» ή «ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ», ένα πράγμα είναι σίγουρο, πρόκειται για άγρια, βάρβαρα μέτρα που επιταχύνουν τη φτώχεια και την εξαθλίωση των λαϊκών στρωμάτων.

Είναι μέτρα για να αυγατίσουν τα κέρδη του κεφαλαίου, για να περάσουν την κρίση στην πλάτη μας. Η συγχώνευση, το κλείσιμο νοσοκομείων, ιατρείων του ΙΚΑ, ο περιορισμός της συνταγογράφησης των φαρμάκων -προς το παρόν αποκλείουν 1.000 σκευάσματα- τα φάρμακα «ιμιτασιόν», θα τους εξασφαλίσουν 2,7 δις ευρώ που θα τα πληρώσουμε από τη τσέπη μας όταν μας χρειαστεί.

Είναι μέτρα ενταγμένα στην γενικότερη προσπάθεια εμπορευματοποίησης της υγείας. Η συγχώνευση και το κλείσιμο σχολικών μονάδων είναι σε βάρος της εκπαίδευσης των παιδιών μας και με νέα οικονομική επιβάρυνση για τα λαϊκά στρώματα. Η μείωση των ελλειμμάτων στα επικουρικά ταμεία θα συνοδευτεί με μείωση των επικουρικών συντάξεων. Δηλ. κύρια και επικουρική σύνταξη από το 2015 θα είναι στην κυριολεξία προνοιακό βοήθημα.

Ο εξορθολογισμός των κοινωνικών επιδομάτων θα συνοδευτεί με κόψιμο του ΕΚΑΣ για όσους το παίρνουν, θα μπει μαχαίρι στις αναπηρικές συντάξεις, τις συντάξεις χηρείας κ.ά. Μέσα στο Μάη αρχίζει η συζήτηση της επανάκρισης των ΒΑΕ. Εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι μαζί και οικοδόμοι θα φορτωθούν 5-10 χρόνια στην πλάτη για να θεμελιώσουν δικαίωμα σύνταξης.

Μη ξεγελιέται κανένας από τις φανφάρες, περί κτυπήματος της εισφοροδιαφυγής, είναι το κερασάκι στην τούρτα κάθε φορά που βάζουν χέρι στην ανατροπή της Κοινωνικής Ασφάλισης. Το ξεπούλημα, απ΄ότι έχει μείνει, της δημόσιας περιουσίας σε ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ, θα φέρει εκτός των άλλων απολύσεις των εργαζομένων, αλλαγή εργασιακών σχέσεων, νέες αυξήσεις στα τιμολόγια προκειμένου να εξασφαλίσουν τα κέρδη που αξιώνουν όλοι οι εμπλεκόμενοι ιδιώτες σ΄ αυτούς τους τομείς. Σ΄αυτό το Γολγοθά οδηγούν την εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα για να εξασφαλίσουν τα 76 δις ευρώ μέχρι το 2015.

 Συνάδελφοι,

 αυτό το γαϊτανάκι δεν θα έχει τελειωμό. Έστω κι αν υπάρξει πρόσκαιρη ανάκαμψη ξανά θα μας ζητήσουν να πληρώσουμε το μάρμαρο για να μεγαλώσει η κερδοφορία τους, για να είναι ανταγωνίσιμοι. Αυτή είναι η αρρώστια του συστήματος που δεν παίρνει γιατρικό παρά πεθαίνει μόνο με την ανατροπή του. Σ΄ αυτές τις συνθήκες, η κρίση στην οικοδομή βαθαίνει, το μεροκάματο γίνεται δυσεύρετο. Δεκάδες χιλιάδες συνάδελφοι, έλληνες και μετανάστες, δεν βρίσκουν μεροκάματο, άλλοι πάνε στο εξωτερικό, άλλοι γυρνάνε στον τόπο τους.

Η πτώση της οικοδομικής δραστηριότητας μεταξύ 2007 και 2010 είναι πλέον στο 75%. Δεν χωράνε αυταπάτες. Η όποια ανάκαμψη κι αν έρθει θα είναι πρόσκαιρη και σε βάθος χρόνου. Τα 400-500 χιλιάδες διαμερίσματα που είναι απούλητα, η οικονομική αφαίμαξη των λαϊκών στρωμάτων, η ανεργία στο σύνολο των εργαζομένων που έχει σκαρφαλώσει στο 15%, έστω και με τον τρόπο που την μετράνε, κάνουν απαγορευτικό στην λαϊκή οικογένεια να αγοράσει ή να κατασκευάσει σπίτι. Τα δημόσια έργα έχουν πλέον σταματήσει. Η Κυβέρνηση χρειάζεται λεφτά για να κλείνει άλλες τρύπες. Έτσι μια σειρά έργα έχουν μείνει στη μέση και άλλα δεν ξεκινάνε.

Συνάδελφοι,

 η ελπίδα είναι στους αγώνες, η ελπίδα είναι στην ενίσχυση του ταξικού κινήματος, του ΠΑΜΕ, στη συγκρότηση ισχυρού μετώπου με τους μικροαγρότες και αυτοαπασχολούμενους για την ανατροπή της βαρβαρότητας του κεφαλαίου. Τα κόμματα του κεφαλαίου, ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ, έχουν απόλυτα ευθυγραμμιστεί. Όποιο μείγμα πολιτικής κι αν εφαρμόσουν το σίγουρο είναι ότι θα είναι σε βάρος του λαού. Καμιά εμπιστοσύνη. Τώρα πρέπει να εγκαταλείψει η εργατική τάξη αυτές τις δυνάμεις κι όποιες άλλες κάνουν παζάρια μαζί τους και διαλαλούν ότι μπορεί να σωθεί η εργατική τάξη χωρίς σύγκρουση με το κεφάλαιο και τους μηχανισμούς του.

Ο κυβερνητικός, εργοδοτικός συνδικαλισμός παίζει το ρόλο που του έχουν αναθέσει κεφάλαιο, εργοδοσία, κυβέρνηση. Η κήρυξη της απεργίας δεν μπορεί να είναι η κολυμπήθρα του Σιλωάμ για να ξεπλύνουν το ξεπούλημα της εργατικής τάξης. Έχουν σχέδιο εγκλωβισμού των εργαζομένων στο μαντρί της ηττοπάθειας, του συμβιβασμού και της διαχείρισης. Έχουν στόχο υπονόμευσης των αγώνων της εργατικής τάξης. Την ίδια στιγμή που κήρυξαν απεργία λένε ότι τα μέτρα της Κυβέρνησης έχουν ασάφειες και είναι μονόπλευρα.

Δεν είδαν, δεν κατάλαβαν τίποτα από την εξαθλίωση των εργατών, δεν κατάλαβαν πως το κεφάλαιο συσσώρευσε τεράστια πλούτη από την εκμετάλλευση των εργατών. Κάνουν πως δεν βλέπουν ότι με τη δική τους συμφωνία καταργούνται οι κλαδικές συμβάσεις εργασίας. Με τη δική τους συμφωνία πάγωσαν οι αυξήσεις των συλλογικών συμβάσεων. Με τη δική τους ευθύνη η μετατροπή των συμβάσεων πλήρους απασχόλησης σε μερική, με ή χωρίς τη συμφωνία των εργαζομένων, αυξήθηκε πάνω από 1.120%. Αυτό που κατάλαβαν είναι να πληρώσουν ίσα, κεφάλαιο - εργάτες.

Τώρα, χωρίς δισταγμούς, να τους εγκαταλείψουμε, τώρα να τους αποδυναμώσουμε, ενισχύοντας τις ταξικές δυνάμεις, το ΠΑΜΕ. Η εγκατάλειψη αυτών των δυνάμεων είναι ποιοτικό βήμα για την εργατική τάξη, οδηγεί μπροστά. Με μαζικότητα, μαχητικότητα, παίρνουμε όλοι μέρος στις συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ, ετοιμαζόμαστε για νέους πολύμορφους αγώνες. Στον πόλεμο που μας κήρυξαν απαντάμε με πόλεμο.

Απαιτούμε:

• Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους.

• Κατοχύρωση ελεύθερων ΣΣΕ(Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας)ανά κλάδο.

• Καμία εξαίρεση από τη λίστα των ΒΑΕ (Βαρέα & Ανθυγιεινά Επαγγέλματα) & ένταξη νέων επαγγελμάτων.

• Κατάργηση ελαστικών μορφών απασχόλησης.

• Κατώτερος μισθός 1.400 ευρώ.

• Κατώτερη σύνταξη 1.120 ευρώ.

• Επίδομα ανεργίας 1.120 ευρώ για όλο το χρονικό διάστημα της ανεργίας.

• Μέτρα προστασίας των ανέργων.

• Έκτακτο επίδομα στον κλάδο 1.120 ευρώ.

• Ενιαίο, καθολικό αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν σύγχρονο σύστημα υγείας - πρόνοιας και επείγουσας ιατρικής,

πανελλαδικά αναπτυγμένο σε όλες τις βαθμίδες του, σύγχρονα εξοπλισμένο με πλήρη χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό και τους εργοδότες. Να καταργηθούν οι εισφορές στον κλάδο υγείας για όλους τους εργαζόμενους, συνταξιούχους, μικροεπαγγελματίες και τους φτωχούς αγρότες.

• Κατάργηση των 5 ευρώ και κάθε πληρωμής, συμμετοχής για ιατρικές και εργαστηριακές εξετάσεις, φάρμακα και θεραπείες στις δημόσιες μονάδες υγείας.

• Να απαγορευτούν άμεσα οι συμβάσεις ανάμεσα στο δημόσιο τομέα και στα ασφαλιστικά ταμεία με τον ιδιωτικό τομέα.

• Κανένας άνεργος, ανασφάλιστος ή μετανάστης, χωρίς δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, για τον ίδιο και την οικογένειά του.__

Μάης 2011

 Η Διοίκηση 

ΟΛΟΙ στις ΚΑΤΑ ΤΟΠΟΥΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ του Π.Α.ΜΕ.

"Οικοδόμοι" για...κλάματα!

Τα ντερβισόπαιδα, 1960. Σκηνοθεσία Στ. Τατασόπουλος

Ένας μικρός φόρος τιμής στους ακούραστους εργάτες του ελληνικού κινηματογράφου Θανάση Βέγγο και Φραγκίσκο Μανέλλη.

Παράδειγμα προς αποφυγήν βέβαια ο τρόπος ενασχόλησής τους με το επάγγελμα!!!

Φταίμε κι εμείς

Δεν είναι λίγες οι φορές που βλέπουμε σε οικοδομές στη φάση των κτισιμάτων, τα σενάζ να καλουπώνονται αντί με τάβλες που είναι υποχρεωμένος να έχει ο συνάδελφος, με τεμαχισμένα σε λωρίδες θερμομονωτικά υλικά (ντάου, φιμπράν κλπ.), οι οποίες αργότερα θα χωθούν μέσα στην τοιχοποιία ως δήθεν θερμομόνωση.

Το αποτέλεσμα είναι ο ιδιοκτήτης να πληρώνει και μάλιστα ακριβά το θερμομονωτικό υλικό, χωρίς να έχει την ανάλογη θερμομόνωση στο σπίτι του, γιατί ο «μάστορας» το χρησιμοποίησε για άλλο λόγο από αυτόν για τον οποίο κατασκευάστηκε. Σε ποιόν δίνει λόγο αυτός ο κακός συνάδελφος; Ρητορικό το ερώτημα. Αυτό ήταν ένα οφθαλμοφανές παράδειγμα.

Αναρωτιέται κανείς τι γίνεται με τα οικοδομικά υλικά, τις αναλογίες και την ανάμιξή τους; Ψιλά γράμματα αυτά, δεν τα διαβάζει το μάτι. Και εδώ ο λόγος δεν είναι πάντα και μόνο οικονομικός. Σοβατζήδες μου έχουν πει κατά καιρούς πως δεν βάζουν πολύ τσιμέντο στη λάσπη, γιατί σφίγγει και βουλώνουν τα λάστιχα της πρέσας. Αυτό συνεπάγεται καθυστέρηση στη δουλειά. Επίσης κάποιοι συνάδελφοι κτίστες λένε πως κάνουν οικονομία στο τσιμέντο όταν έχουν τη δουλειά με τα υλικά.

Οι ίδιοι αυτοί συνάδελφοι θα χρησιμοποιήσουν την ίδια μικρή ποσότητα τσιμέντου ακόμα κι αν πληρώνει τα υλικά ο ιδιοκτήτης. Ο σωστός επαγγελματίας έχει την ίδια σταθερή ποιότητα στη δουλειά του ανεξαρτήτως ποιος πληρώνει τα υλικά. Όποιος κι αν πληρώνει το τσιμέντο λοιπόν, αν ο μάστορας δεν είναι σωστός επαγγελματίας, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο κακό.

Κάτι άλλο που συνηθίζεται στην οικοδομή είναι η φράση «έλα μωρέ δεν έχει ανάγκη». Τη χρησιμοποιούν αυτοί που δεν είναι διατεθειμένοι ή δεν ξέρουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους για το σωστό τελείωμα μιας εργασίας και τις μεταθέτουν συνήθως στο επόμενο συνεργείο. Για παράδειγμα, ο μπετατζής επιμένει πως τα στραβά μπετά θα καλύψει ο κτίστης που με τη σειρά του λέει πως δεν πειράζει που ο τοίχος που έκτισε είναι λίγο στραβός, «θα τον φέρει στα ίσα του ο σοβατζής» κ.ο.κ.

Αυτά είναι μόνο λίγα παραδείγματα κακοτεχνιών, είναι καθημερινό φαινόμενο και τείνουν να γίνουν ο κανόνας στην οικοδομή. Δυστυχώς η τέχνη του καλουπατζή, του κτίστη, του σοβατζή, του μπογιατζή και άλλες, χάνονται με την πάροδο του χρόνου. Όλο και πιο δύσκολα βλέπεις  ποιοτικές δουλειές.

Κυριαρχεί η κακοτεχνία και η τσαπατσουλιά, πολλές φορές και από άγνοια των συναδέλφων. Πώς αλλιώς να «δικαιολογήσεις» το γεγονός ότι σε πολλές οικοδομές βλέπουμε, ενώ έχει τοποθετηθεί θερμομονωτικό υλικό  στα μπετά (δοκάρια, κολώνες), ο κτίστης τοποθετεί αντίστοιχο υλικό ανάμεσα στα τούβλα αλλά ΟΧΙ ΣΤΑ ΣΕΝΑΖ, δημιουργώντας  θερμογέφυρες στην τοιχοποιία, με αποτέλεσμα την ελλιπή θερμομόνωση της κατασκευής;

Μεγάλη ευθύνη φέρουν κατά τη γνώμη μου οι επιβλέποντες μηχανικοί. Άλλοι κάνουν τα στραβά μάτια στις κακοτεχνίες (τις θεωρούν δευτερεύουσας σημασίας ), άλλοι, οι περισσότεροι, μετά τη φάση των μπετών δεν πατάνε το πόδι τους στην οικοδομή. Ειδικά στη φάση του κτισίματος των τούβλων, μετά από τόσα χρόνια στο επάγγελμα μπορώ να πω πως, οι επιβλέποντες μηχανικοί που επισκέπτονται την οικοδομή έστω και μία μόνο φορά, είναι μια μειοψηφία. Έτσι ο κάθε ιδιοκτήτης οικοδομής πολλές φορές γίνεται έρμαιο της επιλογής κακών συναδέλφων.

Υπάρχουν πολλά παραδείγματα (που αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο στις μέρες μας) κακών συναδέλφων που δεν κάνουν καθαρές συμφωνίες, που αφήνουν ασάφειες για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται προστριβές με τους ιδιοκτήτες. Που εξαπατούν για οικονομικό όφελος πολλούς ιδιοκτήτες, «φορτώνοντας» με παραπάνω μέτρα το λογαριασμό.

Δε νομίζω να υπάρχει πολίτης αυτής της χώρας που να μην έχει να διηγηθεί τουλάχιστον μία κακή εμπειρία δική του ή άλλου, σχετική με οικοδόμους. Δώσαμε και δίνουμε πολλά δικαιώματα σαν «σινάφι» για να μας αντιμετωπίζουν απαξιωτικά. Η λαϊκή ρήση «αν δε χτίσεις οικοδομή και δεν παντρέψεις παιδί δεν ξέρεις τι θα πει ζωή», ακούγεται πολύ επιεικής σε σχέση με την εικόνα του κλάδου στην κοινωνία. Και το κακό είναι ότι τους παίρνει όλους η μπάλα.

Καλωσόρισμα

Ήταν αρχές καλοκαιριού του 1981. Τα σχολεία ήταν κλειστά για τις θερινές διακοπές. Ξημέρωμα Δευτέρας ήταν δεν ήταν πέντε η ώρα, κάπου στις δυτικές συνοικίες της Αθήνας, ένα αγουροξυπνημένο μικρό αγόρι περπατούσε με γρήγορο βήμα προς τη στάση του αστικού λεωφορείου. Προσπαθούσε να φτάσει τον πατέρα του που προπορευόταν μερικά μέτρα.

Η πρώτη μέρα που θα πήγαινε στη δουλειά του πατέρα, όχι σαν επισκέπτης αλλά για να δουλέψει. Στην οικοδομή! Η αλήθεια είναι πως δεν αγωνιούσε κιόλας να 'ρθει αυτή η στιγμή. Θα προτιμούσε να συνέχιζε τον ύπνο του, να ξυπνήσει πιο αργά και να βρεθεί με τους φίλους του. Ήταν σε διακοπές άλλωστε.

Σχολή Μηχανικής Καλλιέργειας, 17-03-1949 ΗΝΩΜΕΝΟΙ ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΕΡ,
Συλλογή Ν.Ε.ΤΟΛΗ, από το λεύκωμα:
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ 1946-1961, εκδόσεις ΠΟΤΑΜΟΣ, 2001


Πέρασαν τριάντα χρόνια. Ούτε κατάλαβα πως. Και βέβαια δεν περνούσε από το μυαλό μου τότε πως αυτό θα ήταν το επάγγελμα που θα ακολουθούσα ( και θα με ακολουθούσε ): κτίστης.

Το κτίσιμο είναι μια από τις λεγόμενες "τεχνικές" εργασίες. Είναι μια τέχνη ίσως με παραγνωρισμένη από πολλούς αξία, αλλά γι αυτό θα μιλήσουμε μια άλλη φορά. Η ρουτίνα της καθημερινότητας στην οικοδομή και το άγχος για να βγει το μεροκάματο, επιδρούν καταλυτικά στο να επαναλαμβανόμαστε.

Άραγε σε ποια δουλειά δεν ισχύει αυτό; Αναζητώντας όμως πάντα το καλύτερο ανακαλύπτουμε που και που διάφορα «πραγματάκια» που σπρώχνουν  την τέχνη μας πιο μπροστά. Αυτό λέγεται μεράκι!

Πολλοί οι λόγοι που με ώθησαν ν' ανοίξω αυτές  τις σελίδες:

Να μοιραστώ μαζί σας την εμπειρία τόσων χρόνων. Να δούμε και να αναλύσουμε μεθόδους και τεχνικές για το σωστό κτίσιμο μιας οικοδομής. Να ανταλλάξουμε απόψεις για τον τρόπο δουλειάς, για τεχνικά προβλήματα, για τα υλικά και τον τρόπο χρησιμοποίησής τους.

 Να αναφέρουμε και να σχολιάσουμε  τα καλώς κείμενα  (ναι, υπάρχουν κι αυτά) στο χώρο της οικοδομής. Να  καταγγείλουμε  τα αρνητικά φαινόμενα που μαστίζουν και δυσφημούν τον κλάδο. Να προτείνουμε λύσεις. Με λόγια καθαρά. Να προβληματιστούμε με όσα συμβαίνουν γύρω μας γενικότερα.  

Σχόλια, προτάσεις και αντιρρήσεις καλοδεχούμενα. Πιστεύω στις καλές προθέσεις. Υπομονή για λάθη και ατέλειες, σίγουρα θα υπάρξουν. Για να σταθούν αυτές οι σελίδες και να γίνονται όλο και καλύτερες, η βοήθειά σας είναι αναγκαία.

Καλώς ορίσατε λοιπόν!
Καλό μας ταξίδι!