Κυριακή 12 Αυγούστου 2012

Μερικά ερωτήματα σχετικά με τη στάση του ΚΚΕ στο θέμα των χαρατσιών



Σε λίγες μέρες περιμένουμε τους λογαριασμούς της ΔΕΗ φορτωμένους με το φετινό χαράτσι των ακινήτων (αυτή τη φορά σε πολλές δόσεις, λέει...). Το χαράτσι που η είσπραξή του «αποσυνδέθηκε» από τη ΔΕΗ, για να μετατεθεί  για λίγο στις ΔΟΥ και να επανέλθει τελικά στον μόνο σίγουρο δρόμο: τον εκβιασμό, μέσω, πάλι, του λογαριασμού  του ηλεκτρικού ρεύματος.

Μικροαστισμός, κοινωνικότητα και ενσωμάτωση


Ένα εξαιρετικό κείμενο που θα κάνει πολλούς από αυτούς που θα το διαβάσουν, να αντικρίσουν το «είδωλό» τους στις γραμμές του… 
(Οι υπογραμμίσεις δικές μου).Οικ.

Καμιά πράξη επανάστασης, εξέγερσης, ρήξης και ανατροπής δεν είναι υπερβολικά μεγαλεπίβολη για την μικροαστική φαντασίωση. Ο μικροαστός ρίχνει την Βαστίλη και τα χειμερινά ανάκτορα στην καθισιά του, και για αυτό τον λόγο οι κοπιαστικές, πολυδάπανες, αργές και φτωχές νίκες του εργατικού κινήματος, αν και όποτε συμβαίνουν, του φαίνονται το αντίστοιχο ερασιτεχνικού ντοκιμαντέρ μπροστά στον Μπεν Χουρ ή τον Τιτανικό που έχει σκηνοθετήσει στο μυαλό του. Ούτε τα κανόνια, ούτε οι βόμβες, ούτε κανένα άλλο όπλο δεν κάμπτει την φρενήρη φαντασία του μικροαστού, που εκφωνεί λόγους πάνω σε οδοφράγματα και αψηφά, με τα στήθη γυμνά και αναψοκοκκινισμένα από την ένταση, το σύστημα, την κοινωνία, το χρήμα, την εξουσία, Θεούς, δαίμονες, και το σύμπαν ολάκερο.

Σάββατο 11 Αυγούστου 2012

Το νέο μου ιστολόγιο: «στηθάγχη» (ή κάτι σαν «σφίξιμο» στην καρδιά)



Πάντα στους χαλεπούς καιρούς, η Ποίηση κατείχε μια θέση ιδιαίτερη.  Λειτούργησε σαν στήριγμα για τους δοκιμαζόμενους, συμπαραστάθηκε στους κατατρεγμένους, εμψύχωσε τους αγωνιστές. Στάθηκε σύντροφος πιστός των ανήσυχων πνευμάτων, των παλλόμενων καρδιών και  της ελεύθερης σκέψης. Των οραμάτων έγινε αρωγός και ζωγράφος άπιαστων ονείρων.

Είναι αλήθεια; Η Ελληνική Αστυνομία σε ρόλο δημοσιογράφου και εικονολήπτη!



«Με έκπληξη διαπιστώνουμε ότι τους τελευταίους μήνες, αργά αλλά σταθερά, η ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. έχει δημιουργήσει ειδικό τμήμα φωτογραφίας και μαγνητοσκόπησης αστυνομικών συμβάντων, υποκαθιστώντας ουσιαστικά τον ρόλο του δημοσιογράφου και των τεχνικών.

ΤΑΣΟΣ ΧΑΛΚΙΑΣ - «Στον ήχο του κλαρίνου του βογκάει, τινάζεται, χαμογελάει και χορεύει η Ελλάδα»


Ο Τάσος Χαλκιάς παίζει κλαρίνο για τους αντάρτες του ΕΛΑΣ

Είκοσι χρόνια απουσίας του ανθρώπου που έκλεισε όλη την ψυχή της Ρωμιοσύνης στο κλαρίνο του, του Τάσου Χαλκιά, συμπληρώνονται στις 12 Αυγούστου. Ο Τάσος Χαλκιάς ήταν ένας από τους στυλοβάτες της μουσικής μας παράδοσης και από τους σημαντικότερους δεξιοτέχνες στο κλαρίνο, που επί έξι δεκαετίες συνέβαλε στη διάδοση και στη διατήρηση της αυθεντικής παραδοσιακής μουσικής.

«Πράσινες» μπίζνες και παράσιτα της κοινωνίας



Η κότα που κάνει το «χρυσό αυγό» αποδεικνύεται για κάποιους η αποκαλούμενη «πράσινη ανάπτυξη». Εχουν ανοίξει μια φάμπρικα και στο όνομα της «σωτηρίας του πλανήτη», στήνουν ανεμογεννήτριες και φωτοβολταϊκά για την παραγωγή, υποτίθεται, «καθαρής» ηλεκτρικής ενέργειας.

Πέμπτη 9 Αυγούστου 2012

Εσύ που ήσουν «περήφανε» ΕΛΛΗΝΑΡΑ;



«Περήφανε» Ελληναρά, αυτό το κείμενο απευθύνεται σ’ εσένα. Εσένα που ξαφνικά πιστεύεις πως… ξύπνησες!

Σφραγίζουν με λουκέτα τους κάδους απορριμμάτων για να μην μπορούν να βρουν τροφή οι φτωχοί και οι άστεγοι… Πώς σας φαίνεται σαν ιδέα κύριε Καμίνη;...



Ο δήμος της Τζιρόνα στην βορειοανατολική Καταλωνία της Ισπανίας, μιας πόλης με περίπου 97.000 κατοίκους, αποφάσισε σε συνεννόηση με τα σούπερ μάρκετ της περιοχής, να βάλει λουκέτα στους κάδους απορριμμάτων, με το πρόσχημα της «προστασίας της υγείας», για να μην πηγαίνουν να βρουν τροφή οι άποροι και φτωχοί.

Τετάρτη 8 Αυγούστου 2012

Όταν σκοτώνουν τους δράκους



Η Χάρπερ Λη γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αλαμπάμα, στην καρδιά της ρατσιστικής Αμερικής. Είκοσι τεσσάρων χρονών ξεκίνησε να γράφει το πρώτο της μυθιστόρημα το «Όταν σκοτώνουν τα κοτσύφια» (To kill a mockingbird). Το τέλειωσε δέκα χρόνια μετά και δεν ξανάγραψε ποτέ τίποτα άλλο. Το βιβλίο πήρε το βραβείο Πούλιτζερ και από το 1960 το έχουν διαβάσει τουλάχιστον 30.000.000 άνθρωποι.

Τρίτη 7 Αυγούστου 2012

Έχετε σπονδυλική στήλη; Κάντε το αν τολμάτε... τζάμπα μάγκες της συγκυβέρνησης… «διαπραγματευτές» του κ…!



Αυτή είναι η «μηχανή» που κατασκευάζει μετανάστες

Η οικοδομή «πεθαίνει» και στην Κύπρο...



Στο ναδίρ παραμένει η κατασκευαστική δραστηριότητα στην Κύπρο, εντείνοντας τις ανησυχίες για επιδείνωση των συνθηκών στον κλάδο.

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ: "Στην πρόσκληση διαλόγου του υπουργού Εργασίας προς τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ συμπεριλαμβάνεται η οριστική διάλυση των Οργανισμών Εργατικής Κατοικίας και Εργατικής Εστίας".


Ο υπουργός Εργασίας της συγκυβέρνησης, ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, στην πρόσκλησή του προς τον Πρόεδρο της ΓΣΕΕ για διάλογο της κατεδάφισης του κατώτερου μισθού, συμπεριλαμβάνει και τη διάλυση ουσιαστικά του ΟΕΚ καθώς και το ξεπούλημα της περιουσίας του.

Δευτέρα 6 Αυγούστου 2012

Ένας εγκληματίας στην Πάρο


Ένας πακιστανός 21 χρονών, μετανάστης χωρίς χαρτιά, συνελήφθη από την αστυνομία για την εγκληματική επίθεση και την κακοποίηση της δεκαπεντάχρονης κοπέλας στη Χρυσή Ακτή της Πάρου. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ομολόγησε και μάλιστα περιέγραψε και τις περιστάσεις της επίθεσης, ενώ επίσης φαίνεται ότι και τα δείγματα DNA του νεαρού ταυτοποιήθηκαν με το βιολογικό υλικό που βρέθηκε στην κοπέλα. Η διατύπωσή μου είναι προσεκτική, επειδή το τεκμήριο της αθωότητας εξακολουθεί να ισχύει παρά την ομολογία και την ταυτοποίηση του DNA, όσο κι αν για την οικονομία της συζήτησης συμφωνώ ότι σε χαλαρό στιλ μπορεί κανείς να αναφέρεται σε “δράστη” της υπόθεσης, παραλείποντας αυτό το άβολο “ο φερόμενος ως δράστης”. Τα περισσότερα κανάλια (και γενικώς τα ΜΜΕ), βέβαια, δεν φοράνε γάντια κι έτσι αποφάνθηκαν ότι συνελήφθη ο “δράκος” της Πάρου. Τέλος πάντων, δεν είναι αυτό το θέμα μου ούτε περιμένω άμεμπτη τήρηση της δεοντολογίας από τα σημερινά ιδιωτικά κανάλια. Πάντως να θυμόμαστε, έστω και σαν υποσημείωση, ότι ο πρώτος που αποκλήθηκε “δράκος”, ο Αριστείδης Παγκρατίδης, εκτελέστηκε το 1968 (όχι τυχαία επί χούντας) φωνάζοντας πως είναι αθώος (αρχικά είχε ομολογήσει).

«Όταν γεννήθηκα αντί να κλαίω, τραγουδούσα». Έφυγε από τη ζωή η Chavela Vargas



Έφυγε από τη ζωή η διάσημη τραγουδίστρια Τσαβέλα Βάργκας (Chavela Vargas), σε ηλικία 93 ετών. Η «γυναίκα με το κόκκινο πόντσο», που έφθασε στο απόγειο της δόξας της στις δεκαετίες του '60 και '70, με τραγούδια χαρακτηριστικά της παραδοσιακής μουσικής «ραντσέρα», γεννήθηκε το 1919 στην Κόστα Ρίκα και μετανάστευσε από την ηλικία των 17 στο Μεξικό.

Πλαστικές σφαίρες κατά διαδηλωτών στις Σκουριές Χαλκιδικής!



Σοβαρά επεισόδια σημειώθηκαν χθες στις Σκουριές Χαλκιδικής, μεταξύ κατοίκων της περιοχής και αστυνομικών δυνάμεων, κατά τη διάρκεια διαδήλωσης ενάντια στη δημιουργία μεταλλείων χρυσού από την καναδική Eldorado Gold.

Εργαζόμενοι "Ελληνικής Χαλυβουργίας": Μπούσουλας η ταξικά ανυποχώρητη πάλη



Συνέντευξη με τον πρόεδρο του Σωματείου Εργαζομένων στην «Ελληνική Χαλυβουργία», Γιώργο Σιφωνιό.

Δελτίο τύπου της ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ για την κατάργηση των επιδομάτων και μαζί του ΕΠΟΧΙΚΟΥ ΕΠΙΔΟΜΑΤΟΣ των οικοδόμων


Το αντιλαϊκό τσουνάμι στο διάβα του παρασύρει ό,τι η εργατική τάξη κατέκτησε τα τελευταία 100 χρόνια. Κοινωνική Ασφάλιση, συντάξεις, Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, εργασιακές σχέσεις, όλα στο βωμό της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Ήρθε η σειρά της κατάργησης των εναπομείναντων επιδομάτων και μαζί με αυτά και του εποχικού επιδόματος των οικοδόμων και των εργαζομένων άλλων κλάδων με εποχιακές δουλειές.

Η συγκυβέρνηση, ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, δέσμια των δεσμεύσεών της απέναντι στην τρόικα, την Ε.Ε., την ΕΚΤ, τους δανειστές και τραπεζίτες, συνεχίζει το ξεκαλούπωμα των εργατικών κατακτήσεων που έχουν απομείνει για να αυγατίζουν τα κέρδη τους. Σ΄ αυτή την πολιτική εδράζεται και η επιχείρηση κατάργησης των επιδομάτων.

Κυριακή 5 Αυγούστου 2012

Γιώργος Ζωγράφος – "Απανεμιά". Μικρές κουκίδες αντίστασης στην «ξηρασία»


Στη σύντομη διαδρομή μας μέσα στην αιωνιότητα, ζούμε κάποιες στιγμές που μας σημαδεύουν. Είναι κάτι μέσα μας που μας κάνει να ξέρουμε –από εκείνη ακριβώς την ώρα που τις ζούμε- πως δεν θα τις ξαναζήσουμε, ούτε θα τις ξεχάσουμε ποτέ, όσα χρόνια κι αν περάσουν, όσο και αν η βάρβαρη καθημερινότητα περνάει από πάνω μας σαν οδοστρωτήρας. Μικρές κουκίδες αντίστασης, συσσωρευτές ζωογόνου ενέργειας που μας τροφοδοτούν σε εποχές δολοφονικής «ξηρασίας»,  όταν όλα μοιάζουν να χάνονται τριγύρω κι ο καθένας κοιτάζει να πιαστεί από όποια προεξοχή κατάφερε να «χτίσει» μέχρι τότε. Τα πρόσωπα έχουν το δικό τους μερίδιο στις στιγμές αυτές. Είναι  οι πρωταγωνιστές που διαμορφώνουν αυτό που στο τέλος παίρνεις μαζί σου -όταν οι δρόμοι χωρίζουν και η επιστροφή στην «πραγματικότητα» είναι μονόδρομος- με την ικανοποίηση πως είναι ολοδικό σου, πως έγινε πια ένα κύτταρο του κορμιού και της σκέψης σου.  Στιγμή και Πρόσωπο γίνονται τότε ένα και το αυτό, και δεν μπορείς, ακόμα και να θέλεις, να τα αποσπάσεις.

Μαντρωμένοι αλλά όχι φιμωμένοι



Σάββατο πρωί. Στην Ομόνοια αλλά και στην περιοχή του Άγιου Παντελεήμονα. Στην Γ΄ Σεπτεμβρίου. Λίγο πιο κάτω από την Πλατεία Βικτωρίας. Κάθε δέκα μέτρα παρατεταγμένες οι ειδικές δυνάμεις και αστυνομικοί. Ντυμένοι σαν αστακοί με τις εδικές προστατευτικές στολές τους. Δίπλα τους κλούβες. Η περιοχή θύμιζε εμπόλεμη περιοχή άσχετα αν ο κόσμος που κυκλοφορούσε δεν ήταν τρομαγμένος και ούτε τρομοκρατημένος. Μαζί τους, δίπλα ή παραδίπλα 20 έως 80 κρατούμενοι ,αλλοδαποί ,καθιστοί πάνω στην άσφαλτο. Κοινό χαρακτηριστικό των συγκεντρωμένων στην σκιά; Το μελαμψό δέρμα.

Τζουμέρκα: μια άλλη Ελλάδα



Ακόμη και σήμερα η άσφαλτος κόβεται σε πολλά σημεία λόγω των νερών του χειμώνα. Πενήντα χιλιόμετρα από τα Γιάννενα, ατελείωτες στροφές μες τα βουνά, θες σίγουρα κανά δίωρο για να φθάσεις. Από κάτω γκρεμοί, χαράδρες, πουρνάρια και ανάμεσα ο Άραχθος. Πάνω σου, ο ουρανός, τα έλατα και πέτρες. Κατσίκια, σκυλιά και γουρούνια θα κόψουν πολλές φορές το δρόμο. Μες το χωριό δεν υπάρχει δρόμος, μονάχα μονοπάτια, χωματένια που γίνονται πέτρινα, κάπου τα κόβει ένα ρέμα, το πηδάς και συνεχίζεις.

Σάββατο 4 Αυγούστου 2012

Ο Νίκος Μπελογιάννης για τη μοναρχοφασιστική δικτατορία της 4ης Αυγούστου

"Η μοναρχοφασιστική δικτατορία της 4ης Αυγούστου εκφράζει τη θέληση της αστοτσιφλικάδικης πλουτοκρατικής ολιγαρχίας, της μοναρχίας και του ξένου κεφαλαίου να πνίξουν τη λαϊκή θέληση που απειλούσε την κυριαρχία τους και να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους" (Ν. Ζαχαριάδης). Βασική αιτία που κατάφερε να επιβληθεί η δικτατορία στάθηκε η υποστήριξη που βρήκε - ενεργητική είτε παθητική - στα αστικά κόμματα. (Δίπλα σ' αυτή θα μπορούσε να προσθέσει κανείς και την έλλειψη της απαραίτητης οργανωτικής και τεχνικής προετοιμασίας του ΚΚΕ για να αντιμετωπίσει μόνο του το πραξικόπημα). Οι πολιτικοί αρχηγοί των "Φιλελευθέρων", "Προοδευτικών", "Λαϊκών", "Εργατο- αγροτικών" κλπ. κομμάτων δώσανε ψήφο ανοχής στον Μεταξά κι όταν κηρύχτηκε η δικτατορία δεν αντέδρασαν καθόλου.

Αυστραλία 2012: Οι Έλληνες «λαθρομετανάστες»



12.000 Έλληνες που μετανάστευσαν στην Αυστραλία είναι πλέον υπό επιτήρηση όπως οι Αφγανοί και οι Ινδοί.

Ξημέρωμα 4ης Αυγούστου 1936. Οι διακοπές που δε χαρήκαμε

Φωτογραφία από: "Ιστορικές φωτογραφίες"
Ήταν το τρίτο καλοκαίρι, που καθώς σταματούσαν τα μαθήματα έπαιρνα το ποστάλε για την Αθήνα. Με καρδιά μαύρη άφηνα τον κάμπο και τη θάλασσα στην πιο όμορφη ώρα. Και θα συνεχιζόταν στην πρωτεύουσα... Με περίμενε η Λαχαναγορά, το λεγόμενο και Παζάρι. Είχα κιόλας αποκτήσει εμπειρίες δουλεύοντας εποχιακά στη μεγάλη εκείνη «Γκάσμπα» της Αθήνας, που τροφοδοτούσε προπολεμικά την πρωτεύουσα με λαχανικά, φρούτα. Εκεί, αντίκρυ στον Κεραμεικό, μια ολόκληρη παραγκούπολη με τις «πόστες», τα μαγαζιά, που πουλούσαν άλλος τομάτες, άλλος μελιτζάνες, πεπόνια, φρούτα. Σωστό χρηματιστήριο, με τζίρο μεγάλο, καθημερινό. Χαμένοι οι παραγωγοί, οι μικρομανάβηδες, οι καταναλωτές και με κέρδη οι έμποροι. Τα «τρίτα» χέρια.

Οι Καλύμνιοι σφουγγαράδες στις ΗΠΑ, οι WASP και οι "αράπηδες"



Κάποια στιγμή, στη δεκαετία του '20, είχαν φτάσει Καλυμνιώτες μετανάστες στον Τάρπον Σπρινγκς, μια αμερικάνικη πολίχνη στον κόλπο του Μεξικού, στην Φλόριντα. Αυτοί οι Καλυμνιώτες λοιπόν ήταν σφουγγαράδες και ήθελαν να συνεχίσουν να κάνουν το ίδιο και στην Αμερική. Ήταν η εποχή που οι ρατσιστές υπέρμαχοι της ανωτερότητας της λευκής, προτεσταντικής φυλής, WASP (White-anglo-Saxon Protestant) φώναζαν να κλείσουν τα σύνορα της Αμερικής, ώστε οι "ορδές των βαρβάρων από το Νότο" να μη μολύνουν και εκτοπίσουν το καθαρό γαλάζιο αίμα των ξανθών λευκών Αγγλοσαξώνων προτεσταντών.

Η ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ για τις εκδικητικές απολύσεις εργαζομένων στην "Ελληνική Χαλυβουργία"


Αθήνα, 3 Αυγούστου 2012. ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Ο εργοδότης Μάνεσης με την ανοχή της συγκυβέρνησης, ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, προχωρά σε εκδικητικές απολύσεις εργαζομένων. Συγκεκριμένα, την Τετάρτη 1η Αυγούστου απέλυσε έξι πρωτοπόρους εργάτες της Χαλυβουργίας. Και οι έξι εργάτες είναι αυτοί που συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια της περιφρούρησης, μπροστά από την πύλη, από ασφαλίτες και οδηγήθηκαν σιδηροδέσμιοι στα Δικαστήρια γιατί υπερασπίζονταν το δικαίωμα στην απεργία.

Εξόρμηση συμπαράστασης και αλληλεγγύης στους χαλυβουργούς έξω από την πύλη της "Ελληνικής Χαλυβουργίας"



Στην πύλη του εργοστασίου βρέθηκαν από νωρίς το πρωί εκπρόσωποι ταξικών σωματείων για να εκφράσουν τη συμπαράσταση και αλληλεγγύη τους στους χαλυβουργούς.

Παρασκευή 3 Αυγούστου 2012

40 χρόνια από το τελευταίο ταξίδι του «μπαρμπα-Γιάννη»


«Τα τραγούδια μου είναι τα παθήματά μου, οι αγώνες μου, το μεροκάματο για τη φασολάδα, τα όνειρά μου, οι καντάδες μου, η ζωή μου ολόκληρη και η ζωή του φτωχού κοσμάκη...».

Όταν το πρωί της 3ης Αυγούστου του 1972 έγινε γνωστός ο χαμός του Γιάννη Παπαϊωάννου σε τροχαίο, ο κόσμος της μουσικής -κι όχι μόνο- σοκαρίστηκε. Γιατί ο Παπαϊωάννου στην 56χρονη πορεία του είχε καταφέρει να σημαδέψει ένα κομμάτι της πολιτιστικής μας ζωής, με τη σφραγίδα ενός πολύ σημαντικού δημιουργού και ανθρώπου. Παρ' όλα αυτά, το μέγεθος της απώλειας για την ελληνική μουσική δεν έγινε αντιληπτό εκείνη την εποχή. Όχι γιατί δεν ήταν γνωστή η αξία του έργου του Παπαϊωάννου, αλλά γιατί δεν είχε εκτιμηθεί συνολικά η προσφορά του, η συμμετοχή του στο χώρο όπου έδρασε.

Μετά την καταιγίδα των εργασιακών η πλήρης ενσωμάτωση στα ΜΜΕ



Ο έλεγχος στα Μέσα Ενημέρωσης, διαδικασία που είναι καθεστώς στην τηλεόραση και έχει αρχίσει επιθετικά στα έντυπα, όπου και αναμένεται να κορυφωθεί το επόμενο διάστημα, είναι πλέον ολοκληρωτικός.

Μ.Κ.Ο. και Τοπική Αυτοδιοίκηση: Οι δουλέμποροι του 21ου αιώνα


Για μία ακόμα φορά ο δήμος Γλυφάδας πρωτοστατεί στην υλοποίηση των αντιλαϊκών πολιτικών του μνημονίου. Με δελτίο τύπου της 24/7 του Δήμου Γλυφάδας και της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης «Διεθνής Παρέμβαση για την Αειφόρο Ανάπτυξη και την Ποιότητα Ζωής – ΕΠΟΜΕΝΗ ΗΜΕΡΑ» ανακοινώθηκε η «πρόσληψη, με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, συνολικά πενήντα δύο (52) ατόμων για το Δήμο Γλυφάδας, για την υλοποίηση προγράμματος  Κοινωφελούς Χαρακτήρα (ΚΟΧ) στην Περιφερειακή Ενότητα Νήσων, στο πλαίσιο του Εθνικού Στρατηγικού Πλαισίου Αναφοράς (Ε.Σ.Π.Α.) για την προγραμματική περίοδο 2007-2013»

Μετά τους χαλυβουργούς και οι Ισπανοί ανθρακωρύχοι ανέστειλαν την απεργία τους…



Άλλη μια μεγάλη απεργία εργαζομένων που προκάλεσε αίσθηση διεθνώς έφτασε στο τέλος της. Μετά τον ηρωικό αγώνα των Ελλήνων χαλυβουργών που κράτησε 9 μήνες και οι Ισπανοί ανθρακωρύχοι, που απεργούν από τον Μάη,  αποφάσισαν «αναστολή» της απεργίας τους και στροφή σε «άλλες δράσεις διαμαρτυρίας», αφού κατήγγειλαν για εμπαιγμό την ισπανική κυβέρνηση. Καλοκαίρι 2012. Ελλάδα-Ισπανία. Κυβερνήσεις του κεφαλαίου-εργατικές διεκδικήσεις. Βίοι παράλληλοι…

Πέμπτη 2 Αυγούστου 2012

Τούτη τη φορά, η φωτιά



Συλλήψεις, ΜΑΤ, ασφαλίτες, τσιράκια, απεργοσπάστες, εξωνημένοι ψευδο-δημοσιογράφοι, κυβερνητική και εργοδοτική παραπλάνηση και ψέμματα, απειλές, απόπειρες εξευτελισμού, εκδικητικές απολύσεις, προσπάθεια διάλυσης του σωματείου με κάθε μέσο: στη Χαλυβουργία χτίζεται το τέρας της σύμπραξης του αυταρχικού κράτους με το αυταρχικό κεφάλαιο, ο καπιταλισμός του βούρδουλα, όπου η μόνη ελπίδα άθλιας επιβίωσης θα είναι να κάνεις ό,τι οι απεργοσπάστες: να βγάζεις τα μάτια όσων αγωνίζονται για τους συνανθρώπους τους, να αποκτηνώνεσαι.

Γιατί με τους απεργούς χαλυβουργούς


-Για τον ανενδοτο αγωνα τους που ειναι φαρος αξιοπρεπειας και ανθρωπιας

-Για τους 11 νεκρούς εργάτες στο Πασαλιμάνι, όταν η χωροφυλακή χτυπάει άοπλη διαδήλωση τον Αυγουστο του 1923.

-Για τον 1 νεκρο, τους 11 τραυματιες και 150 συλληφθεντες τον Απριλη του 1924 σε Αθηνα και   Πειραια

Τετάρτη 1 Αυγούστου 2012

Η δική μας Πατρίδα



Η μια πατρίδα μας ταξιδεύει στα ελβετικά σαλέ, παίρνει μίζες από τις Siemens,  αγοράζει κάμερες που φωτογραφίζουν το λαό, έχει εφεύρει δεκάδες τρόπους για να θωρακίζει το «είναι» και το «αντέχειν» της από τον εσωτερικό εχθρό της. Η άλλη πατρίδα τρέχει για το μεροκάματα, ζει με 500 ευρώ, πεθαίνει στην ανεργία και στην αλλότρια εργασία, αναγκάζεται να πληρώνει τις θηλιές των τραπεζών που βλέπουν τα αμύθητα κέρδη τους να αυξάνονται.

Με τρομοκρατία και προκλήσεις «εκδικείται» ο Μάνεσης τους απεργούς χαλυβουργούς. Πως απαντούν οι εργάτες



Με εξώδικα, λεκτικές προκλήσεις από πρώην απεργοσπάστες και διευθυντικά στελέχη, τρομοκρατία και αυθαίρετες εντολές για ανάθεση καθηκόντων άσχετα με την ειδικότητά τους, προσπαθεί ο ιδιοκτήτης της «Χαλυβουργίας Ελλάδας» Ν. Μάνεσης να κάμψει το φρόνημα των μελών του ΔΣ του Σωματείου «Ελληνικής Χαλυβουργίας» και αρκετών άλλων εργατών που πρωτοστάτησαν στον 9μηνο απεργιακό αγώνα.

Τρίτη 31 Ιουλίου 2012

Άξιες συμπαραστάτριες, μπροστάρισσες στον αγώνα!



Οι γυναίκες των χαλυβουργών! Άξιες συντρόφισσες στη ζωή, την οικογένεια, το σπίτι, άξιες συμπαραστάτριες στον μεγάλο και όμορφο αγώνα των συντρόφων τους. Από την πρώτη μέρα που ξεκίνησε η απεργία, έπεσαν στα βαθιά. Είχαν να αντιπαλέψουν σωρό τις δυσκολίες. Στο σπίτι σταμάτησε να μπαίνει ο μισθός. Οι υποχρεώσεις και τα έξοδα δεν σταμάτησαν. Τα παιδιά δεν έβλεπαν τον πατέρα τους. Ρωτούσαν.

Δευτέρα 30 Ιουλίου 2012

Ένα κείμενο που έπρεπε ήδη να έχει τυπωθεί και να μοιράζεται παντού



Ένα κείμενο που πρέπει να μπει σε κάθε ελληνικό σπίτι, που πρέπει να διαβάσει κάθε εργαζόμενος. Για να μάθει και να κρίνει. Κάθε άνθρωπος που δεν του αφαίρεσαν ακόμα τη στοιχειώδη λογική. Και αφού το διαβάσει, να συλλογιστεί…

Πρόταση: να τυπωθεί  και να μπει ένθετο στο Ριζοσπάστη της Κυριακής.

Να τυπωθεί από το ΠΑΜΕ και τις άλλες οργανώσεις που συμπαραστάθηκαν στον ηρωικό αγώνα των χαλυβουργών και να φτάσει στα χέρια κάθε εργαζόμενου, άνεργου, συνταξιούχου, κάθε φοιτητή και μαθητή.

Χωρίς "χορηγούς"…

Αμπέμπε Μπικίλα (1932-1973)


«Στη Ρώμη κανείς δεν τον υπολόγιζε. Οταν μάλιστα οι ειδικοί είδαν ότι μαζί με τον συμπατριώτη του Αμπέμπε Μπακγκίρα παρουσιάστηκαν ξυπόλυτοι στην αφετηρία, δεν του έδιναν καμία τύχη. "Τα πόδια του θα πάρουν φωτιά στους πλακόστρωτους δρόμους της Ρώμης" έλεγαν. Ο Αιθίοπας κάνοντας την επίθεσή του στα μισά της διαδρομής, τους διέψευσε. Οι θεατές του ολυμπιακού σταδίου της Ρώμης τον αποθεώνουν».

Κυριακή 29 Ιουλίου 2012

272



Ορισμένοι καλοπροαίρετα ή και άλλοι κακοπροαίρετα αναρωτιούνται : «τι βγήκε από αυτό τον αγώνα», «τι κέρδισαν οι χαλυβουργοί, αφού τα αιτήματα τους δεν υλοποιήθηκαν».

Προσχέδιο δοκιμίου πολιτικής αγωγής



«Οι τσαγκαράδες να φτιάσουν όπως πάντα γερά παπούτσια
Οι εκπαιδευτικοί να συμμορφώνονται με το αναλυτικό πρόγραμμα του Υπουργείου
Οι τροχονόμοι να σημειώνουν με σχολαστικότητα τις παραβάσεις
Οι εφοπλιστές να καθελκύουν διαρκώς νέα σκάφη
Οι καταστηματάρχες ν' ανοίγουν και να κλείνουν σύμφωνα με το εκάστοτε ωράριο
Οι εργάτες να συμβάλλουν ευσυνείδητα στην άνοδο του επιπέδου παραγωγής

Το «νησί των μεταναστών». Ellis Island 1902-1913 (φωτογραφικό αφιέρωμα)


Το  Ellis Island αποτέλεσε το κέντρο υποδοχής των μεταναστών που είχαν ως προορισμό τους την Αμερική, σε αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής, στα τέλη του 19ου έως τα μισά του 20ού αιώνα. Πριν αποχτήσει αυτό το όνομα, το νησί άλλαξε πολλούς ιδιοκτήτες που ο καθένας του έδινε και διαφορετικό όνομα. Από το 1892, ως Ellis Island, ξεκίνησε τη λειτουργία του ως κέντρο υποδοχής μεταναστών. Μέχρι τα τέλη του 1954 πέρασαν από τις εγκαταστάσεις του πολλά εκατομμύρια ανθρώπων από ολόκληρο τον κόσμο. Ανάμεσά τους περίπου 500.000 Έλληνες.

Πρόσεξε εργάτη



Θολοί καιροί πρόσεξε εργάτη
άγρυπνο πάντα έχε το μάτι
άγρυπνο πάντα έχε το μάτι
εχθρούς και φίλους,πρόσεξε εργάτη.

Σάββατο 28 Ιουλίου 2012

Γ. Σιφωνιός: "Δεν έχει τελειώσει τίποτα, συνεχίζουμε τον αγώνα μας με άλλα μέσα"



Δήλωση του Γιώργου Σιφωνιού, προέδρου του Σωματείου εργαζομένων στην Ελληνική Χαλυβουργία «Η Ενότητα», μετά την απόφαση της συνέλευσης για αναστολή της 9μηνης απεργίας των χαλυβουργών:

ΑΠΕΡΓΙΑ Χαλυβουργών ΤΕΛΟΣ!



Την αναστολή της απεργίας τους αποφάσισαν οι εργαζόμενοι στη Χαλυβουργία μετά απο 272 ημερες απεργίας.

«Τραγουδάμε για τον Άραχθο». Συναυλία διαμαρτυρίας στις 11 Αυγούστου 2012 ενάντια στο φράγμα του Αγ. Νικολάου



«Διεκδικούμε και αγωνιζόμαστε για να μείνει το ποτάμι μας καθαρό, χωρίς φράγματα, χωρίς λασπολίμνες με ύδατα αναψυχής για εναλλακτικές μορφές τουρισμού. Το κίνημα κατά του φράγματος είναι πάντα ενεργό και χαμένοι αγώνες είναι μόνο αυτοί που δε γίνονται» (από την ανακοίνωση των διοργανωτών).

Παρασκευή 27 Ιουλίου 2012

Ο ταξικός αγώνας φέρνει νίκες (τι θα γινόταν αν απεργούσαν και οι χαλυβουργοί στο Βόλο;)



Ένα κλίμα απαισιοδοξίας και ήττας για τους εργαζόμενους και τις διεκδικήσεις τους, καλλιεργούν τα ΜΜΕ μέσα από τα ψέματα και τις χυδαίες συκοφαντίες που εξαπολύουν για να χτυπήσουν τον ηρωικό αγώνα των χαλυβουργών του Ασπροπύργου. Από τα δελτία «ειδήσεων», τις «ενημερωτικές» και άλλες εκπομπές στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο, από τις πένες «έγκριτων» δημοσιογράφων σε εφημερίδες και διαδίκτυο, οι πλουτοκράτες στέλνουν σαφές μήνυμα στον εργάτη:

"Κάποιος ήταν κομμουνιστής επειδή πίστευε ότι μπορούσε να είναι ζωντανός και ευτυχισμένος μόνο εάν ήταν και οι άλλοι."* 2) ΗΛΕΚΤΡΑ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ


Στα 68 χρόνια από το μαρτυρικό θάνατό της.

«Θυμάμαι που εβολεύτηκε στο ντιβάνι και την ίδια στιγμή ετράβηξε μπροστά της ένα σκαμνί κι ανάπαψε απάνω τα πόδια της. Εφαινότανε κατάκοπη από μεγάλη πεζοπορία. Οτι ήτανε πιτσιλισμένη από χώμα και λασπόνερα.  Μας ζήτησε συγγνώμη που θα έβγαζε τα παπούτσια της. Χοντρόπετσα κι αυτά, όπως οι κάλτσες της και το φόρεμά της. Καθώς επάσχιζε να βολευτεί εις τη θέση της, είδε και τη Λένα που ανάδευε τη φουφού της. Την ίδια στιγμή που εβόλευε στη φωτιά ένα κατσαρολάκι για το φασκόμηλο.
- Μωρέ συ κορίτσι μου, της είπε, εσύ, εδώ μέσα δε βρίσκεσαι πια στη Νεάπολη ή τα Εξάρχεια, αλλά στον παράδεισο...».
Αυτή ήταν η πρώτη εικόνα που είχε από την Ηλέκτρα ο Δημ. Κανελλόπουλος χωρίς να γνωρίζει τη νέα γυναίκα που ήταν μπροστά του. Θα το μάθαινε μετά το μαρτυρικό της θάνατο... («Στο βηματισμό της Ηλέκτρας» Δημήτρη Κανελλόπουλου - Εκδόσεις Κ. Καπόπουλου).

Για τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης: ΕΔΩ ΔΕΝ ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΤΙΠΟΤΑ!


Από την «Πρωτοβουλία Κατοίκων στα Νότια» λάβαμε μέσω email το παρακάτω κείμενο:

Η νέα μνημονιακή κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ σε αγαστή συνεργασία με την τρόικα συνεχίζει με μεγαλύτερη ένταση την πολιτική εξαθλίωσης των εργαζομένων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Η κυβέρνηση των ροζ δεκανικιών αποτελεί απλή συνέχεια του μαύρου μετώπου της κυβέρνησης Παπαδήμου και της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ του Παπανδρέου. Ο λαός και οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να δώσουν κανένα περιθώριο σε όλους αυτούς που στο όνομα της «επαναδιαπραγμάτευσης» των μνημονίων και της «σωτηρίας» του ευρώ συνεχίζουν να μας εξαπατούν, να μας εκβιάζουν και να μας τρομοκρατούν. Αντίθετα, με ένα μαζικό κίνημα αντίστασης και ανατροπής πρέπει να σαρώσουν τα μνημόνια και όσους θυσιάζουν στο όνομα της Ο.Ν.Ε. και της ΕΕ τα λαϊκά συμφέροντα και τις ανάγκες των εργαζομένων.

Πέμπτη 26 Ιουλίου 2012

Είδα τον Λένιν!



Τον είδα να τρέχει χέρι - χέρι με τη Ζωή.
Να σπρώχνει κατά τον ανήφορο με τον ώμο του την Ιστορία.
Τον είδα να λαχανιάζει και να βιάζεται.
Γιατί όλα τότε ήταν βιαστικά. Όλα.

Φιντέλ Κάστρο: Η Ιστορία τον δικαίωσε. 59 χρόνια από την επίθεση στο στρατόπεδο της Μονκάδα


«Καταδικάστε με, δεν έχει σημασία. 
Η Ιστορία θα με δικαιώσει». 
Φιντέλ Κάστρο, 1953

Ήταν 26 Ιουλίου του 1953 όταν μια ομάδα 160 περίπου ανταρτών, υπό την ηγεσία του 26χρονου δικηγόρου Φιντέλ Κάστρο, επιχείρησε ένοπλη επίθεση στο στρατόπεδο Μονκάδα, στο Σαντιάγκο ντε Κούβα. Ο σκοπός ήταν να δωθεί ένα πρώτο μήνυμα αντίστασης ενάντια στη δικτατορία του Φουλχένσιο Μπατίστα. Η επιχείρηση δεν απέβη επιτυχής. Εξηνταένα αντάρτες σκοτώθηκαν ενώ οι υπόλοιποι – του Φιντέλ συμπεριλαμβανομένου – συνελήφθησαν από τις αρχές του καθεστώτος και φυλακίστηκαν. Παρ' όλα αυτά, η 26η Ιουλίου 1953 έμεινε στην κουβανική ιστορία ως η μέρα που δόθηκε το έναυσμα για την επανάσταση που ακολούθησε. Από αυτην την σημαδιακή ημερομηνία πήρε το όνομα του και το Κίνημα της Επανάστασης – το “Κίνημα της 26ης Ιούλη” (Movimiento 26 de Julio) που οδήγησε τον επαναστατικό στρατό του Φιντέλ, του Τσε, του Ραούλ, του Καμίλο και των άλλων μαχητών στο θρίαμβο ενάντια στο διεφθαρμένο, φιλοιμπεριαλιστικό καθεστώς του Μπατίστα.

Τετάρτη 25 Ιουλίου 2012

ΥΠΟΚΡΙΤΕΕΕΣ!!!



Η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή, λέει, απέκλεισε (!) από τους Ολυμπιακούς αγώνες την Βούλα Παπαχρήστου ύστερα από το «σάλο» που προκάλεσε ένα ηλίθιο, κακόγουστο και κρύο «ανέκδοτο» που ανέβασε η πρωταθλήτρια του τριπλούν στο twitter της σχετικά με… το κουνούπι του Νείλου και τους αφρικανούς μετανάστες στη χώρα μας.

Στο Βουργαρέλι Άρτας εκδήλωση για την ιστορική επέτειο της έναρξης της Επανάστασης του ΄21 στα Τζουμέρκα



Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Βουργαρελίου και ο  Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων διοργανώνουν εκδήλωση για την ιστορική επέτειο της έναρξης της επανάστασης στα Τζουμέρκα το 1821. Την Κυριακή 29 Ιούλη 2012, στις 11.00 το πρωί στο Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου στο Βουργαρέλι.

Η δουλειά κάνει τους άντρες






Το πλαστό το πασαπόρτι
σαν και την καρδιά σου μόρτη
σαν την κάλπικη καρδιά σου
τη σκληρή

Τρίτη 24 Ιουλίου 2012

Τα οφέλη της απεργίας τα απολαμβάνουν πρώτοι οι απεργοσπάστες



Η απεργία στην Ελληνική Χαλυβουργία συνεχίζεται παρά τους πανηγυρισμούς κυβερνητικών και μέσων ενημέρωσης του κεφαλαίου ότι «οι πόρτες άνοιξαν». Με συντριπτική πλειοψηφία 97%(!!!) οι εργαζόμενοι αποφάσισαν στη ΓΣ του σωματείου να μην υποκύψουν στη βία των ΜΑΤ και της εργοδοσίας και να συνεχίσουν.