Όσοι επιμένουν να είναι παραμυθιασμένοι, ας γνωρίζουν πως τα βεγγαλικά τελειώνουν γρήγορα...

Ο νέος χρόνος είναι χρήμα - Τι κρίμα

Απίστευτα προβλέψιμος, ο νέος χρόνος παίρνει τη σκυτάλη και σίγουρα θα ακολουθήσει την πεπατημένη. Για άλλη μια φορά ουδέν νεώτερον από το δυτικό μέτωπο. Αλλά η ζωή είναι μία και μοναδική, το πέρασμα γρήγορο.

Φώτης Αγγουλές: «Και φέτος η πρωτοχρονιά στη φυλακή με βρίσκει…»

Ο Φ. Αγγουλές πίσω απ’ τα κάγκελα της φυλακής

«Ο Αγγουλές βρέθηκε στη φυλακή όπως βρέθηκαν οι χιλιάδες αγωνιστές της Εθνικής μας Αντίστασης. Η κατηγορία σε βάρος του ήταν γελοία και φτιαχτή, όπως ήταν κι όλες oι κατηγορίες των συγκρατουμένων του. Η σύλληψή του προκάλεσε τη διεθνή αγανάκτηση.

2017: Αν δεν πάρουμε μέτρα κι εμείς…

Με παγωνιά φεύγει το 2016. Μια κοινωνία παγωμένη, κυριολεκτικά και μεταφορικά, το αποχαιρετά. Με όλο και περισσότερους ανέστιους, πένητες, άνεργους, απολυμένους, συμβασιούχους, κακοπληρωμένους εργαζόμενους, απλήρωτους απασχολούμενους, χαμηλοσυνταξιούχους· με περισσότερους «δειλούς, μοιραίους κι άβουλους», αδαείς και αδρανείς, φοβισμένους, απογοητευμένους, κλεισμένους στο καβούκι τους· με περισσότερα παγωμένα σπίτια, παγωμένα χαμόγελα, παγωμένα αισθήματα, παγωμένες προσδοκίες, παγωμένα καβούκια.

Όταν ο Αη Βασίλης συνάντησε τον Άρη Βελουχιώτη

Κάποιες φορές μέσα από τα παραμύθια λέγονται οι μεγαλύτερες αλήθειες. Ο Αη Βασίλης ως πανανθρώπινο σύμβολο του καλού μόνο εχθρός αυτών που επιβουλεύονται τη λευτεριά και την ευτυχία του λαού και των παιδιών του θα μπορούσε να είναι. Και όμως, αν και αποτελεί εύκολο στόχο, δύσκολα ξεμπερδεύεις μαζί του. 

"...στην αντεπίθεση να βγούμε με το ΚουΚουΕ μπορούμε..."

Με τρίγωνα, με άλλα μουσικά όργανα, με τις φωνές τους και το κέφι τους, μέλη και φίλοι της ΚΝΕ εξορμούν και πάλι αυτές τις μέρες για να ψάλουν τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς, με στίχους εμπνευσμένους από την επικαιρότητα και να ευχηθούν «καλή αγωνιστική χρονιά».

Τα λυπημένα Χριστούγεννα του Μίλτου Σαχτούρη…

Τρία ποιήματα, τρεις στιγμές, τα Χριστούγεννα του ποιητή, ο ποιητής μπροστά στα Χριστούγεννα, ο Σαχτούρης απέναντι στα Χριστούγεννα, η λύπη, το γκρίζο της απογοήτευσης, και της στάχτης, το μαύρο του σκότους, το κόκκινο του αίματος, και της ελπίδας, της ζωοδότρας δύναμης που σιγοκαίει στις στάχτες, «κι όλες οι ρόδες κόκκινες όπως πρώτα θα γυρίζουν πάλι», όταν έρθει ο χρόνος…

Οι ευχές δεν πιάνουν αν δεν το πιστέψεις και δεν παλέψεις

Οι ευχές δεν πιάνουν αν δεν το πιστέψεις και δεν παλέψεις.

"Go Back" (κολομπάου): Τα Χριστούγεννα του 1944 ο αδάμαστος λεσβιακός λαός υπερασπίστηκε τη λευτεριά του

Εβδομήντα δυο χρόνια συμπληρώθηκαν από τα Χριστούγεννα του 1944, όταν σύσσωμος ο λεσβιακός λαός, κάτω από την καθοδήγηση του ΚΚΕ και με πρωτοβουλία του ΕΑΜ, κατέβηκε στα «Μπλόκια» της Μυτιλήνης για να αποτρέψει την απόβαση των «μαύρων» του Τόρνμπουλ (Turnbull), βροντοφωνάζοντας στους Εγγλέζους αποικιοκράτες το θρυλικό «Go Back» και ματαιώνοντας έτσι την επιχειρούμενη νέα κατοχή του νησιού.

Άδεια φάτνη την Άγια νύχτα…

Η ζωή μας μπορεί να είναι εφήμερη, αλλά είναι μία και μοναδική, και οφείλουμε να τη ζήσουμε μέχρι τα ακρότατα όριά της. Είναι δικαίωμα της τάξης μας, αυτής της ξεχωριστής τάξης που μέσα στους αιώνες των αιώνων γνωρίζει μόνο να δίνει.

Μυτιλήνη. Χριστούγεννα του 1944

Κυριακή, παραμονή Χριστούγεννα του 1944. Στις εφτά το πρωί, μαθεύτηκε σ' ολόκληρη την πόλη, πως απ' την αυγή άραξαν όξω απ' το λιμάνι έξι καράβια, μεταγωγικά γεμάτα μαύρους και τρία πολεμικά Εγγλέζικα.

Ο χριστουγεννιάτικος καπιταλισμός

 Στη χώρα που ο υπουργός Επικρατείας σαν «πατέρας» πίνει φραπέ φυλασσόμενος από δεκάδες κακοπληρωμένους αστυνομικούς στα Εξάρχεια, ενώ παραδίπλα ο και κοσμάκης επιλεγόμενος αφήνει να τον κατεβάζουν με το ζόρι από τα τρόλεϊ παγερό προεορταστικό βραδάκι για να ζεσταθεί τρέχοντας μακριά απ' τα λαμπαδιασμένα κίτρινα κουφάρια, τα Χριστούγεννα ως γιορτή ήρθαν και τρακάρισαν και με τη λογική και με την ευαισθησία.

Να τα πούμε;

Συνηθίζουμε να λέμε ότι η τάδε χρονιά που πέρασε ήταν μια  «καλή» ή «κακή χρονιά» (εξιδανικεύοντας ―κατά κανόνα― ο καθένας τα χρόνια της παιδικής (του) αθωότητας), συνδέοντας την καθεμιά με το κατά πόσο και πώς τα γεγονότα καθορίζουν τη ζωή μας. Αν το καλοσκεφτούμε θα δούμε ότι οι χρονιές είναι ίδιες. Ο χρόνος κυλά (και οι εποχές-χρονιές αλλάζουν) με την κάθε κίνηση να είναι αυστηρά προδιαγεγραμμένη. Πάντα ο ήλιος θα διώξει τα σύννεφα μετά τη βροχή, πάντα το φως της μέρας θα διαδεχτεί το σκοτάδι της νύχτας, πάντα ένα ζεστό καλοκαίρι θα γιάνει τις πληγές που άνοιξε η βαρυχειμωνιά.

Άγιες νύχτες...

«Μια οποιαδήποτε νύχτα του έτους, περίπου 400.000 άνθρωποι στην Ευρώπη και 600.000 στις ΗΠΑ τη βγάζουν όπως όπως στον δρόμο, καθώς είναι άστεγοι και πολλοί από αυτούς άρρωστοι. Συνολικά, μέσα στο έτος έως 4 εκατομμύρια Ευρωπαίοι και 3,5 εκατομμύρια Αμερικανοί βιώνουν την οδυνηρή εμπειρία του να είναι κανείς άστεγος και ο αριθμός τους κάθε χρόνο αυξάνεται. Μάλιστα, όλο και περισσότερα παιδιά και ολόκληρες οικογένειες μένουν άστεγες».

Χριστούγεννα 1944: Η άγνωστη μάχη των υπονόμων!

Είκοσι πέντε Δεκέμβρη του 1944, η μεγάλη γιορτή στην αρχή του χειμώνα - μέρα χαράς και ελπίδας για τους χριστιανούς. Ελπίδα, όπως πιστεύουν, για μια καλύτερη χρονιά, μακριά από τη μιζέρια, τη φτώχεια, την ανέχεια για μια λαϊκή κυριαρχία, πραγματική δημοκρατία. Ομως για τη χώρα, τον ελληνικό λαό, έγινε ημέρα καταστροφής, υποδούλωσης από τους καταχτητές Αγγλους ιμπεριαλιστές.

Πρωτοβουλίες και εκδηλώσεις αλληλεγγύης από Σωματεία και Λαϊκές Επιτροπές ενόψει των γιορτών

Από περσινή γιορτή για παιδιά του Συνδικάτου Οικοδόμων

Πολύμορφες πρωτοβουλίες και εκδηλώσεις διοργανώνονται τις επόμενες μέρες ενόψει των εορτών, από Σωματεία, Λαϊκές Επιτροπές και φορείς, στο πλαίσιο της έμπρακτης αλληλεγγύης σε άνεργους, σε όσους περνούν δύσκολα και στις οικογένειές τους.

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΑ (αναδρομές και μνήμες)

ΕΚΕΙΝΟ το «τότε», καθώς πας να το προσδιορίσεις χρονικά σε φέρνει εξήντα πέντε χρόνια πίσω. Σου φέρνει στα μάτια εκείνο το γνώριμο ολλαντέζικο καράβι, που για πολλά χρόνια έκανε αυτό το δρομολόγιο. Το φορτηγό, με την ασπροκόκκινη τσιμινιέρα. Που μας κουβαλούσε κι εμείς του δίναμε τη δική μας πραμάτεια, τη σταφίδα.

Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΜΑΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ....!!!

Να λοιπον..Ηρθε η πρωτη του πρωτου μηνα....Του Σωτηριου..[!!!] ετους 2014..
Εχθες,το βραδυ..Για αλλη  μια φορα ΘΑΥΜΑΣΑ...Την προσπαθεια της γυναικας μου...
Της ΑΠΟΛΥΜΕΝΗΣ [31-12-εληξε η συμβαση της..Που δεν ανανεωθηκε]....Που εκανε την καρδια της ΠΕΤΡΑ..και εργασθηκε με αυταπαρνηση..Ως την τελευταια μερα...

Μισώ την πρωτοχρονιά. Toυ Αντόνιο Γκράμσι

Κάθε πρωί, καθώς ξυπνώ άλλη μια φορά κάτω από το πέπλο του ουρανού, νιώθω πως για μένα είναι πρωτοχρονιά. Γι΄ αυτό μισώ τις πρωτοχρονιές με καθορισμένη ημερομηνία, που μετατρέπουν τη ζωή και το ανθρώπινο πνεύμα σε μια εμπορική επιχείρηση, με τον ωραίο τους απολογισμό, με τον ισολογισμό τους και την πρόβλεψη για το νέο διαχειριστικό έτος.

Να κάνουμε εμείς τη νέα χρονιά καλύτερη! – 14 «ευχές» για το 2014

Μπορούμε να κάνουμε εμείς τη νέα χρονιά καλύτερη. Να είναι το 2014 η χρονιά που θα σηκώσουμε τη δική μας παντιέρα, ενάντια στην εκμετάλλευση της μισθωτής σκλαβιάς, ενάντια στα ξενόδουλα κνώδαλα που μας ρουφάνε το αίμα, τα σιχαμερά τσιράκια και τους γλοιώδεις προπαγανδιστές τους. Το οφείλουμε στη συνείδησή μας, στα παιδιά μας, στην πατρίδα μας, στην ένδοξη ιστορία των αγώνων του λαού μας.

«Για μια χώρα που υποφέρει, δεν υπάρχει άλλη Πρωτοχρονιά από την ήττα των εχθρών της». Χοσέ Μαρτί - Αβάνα, Κούβα Γενάρης 1959 (Φωτοαφιέρωμα)

Σαν σήμερα, Πρωτοχρονιά του 1959, ο επαναστατικός κουβανικός στρατός μπαίνει στην Αβάνα, σφραγίζοντας τη νίκη της Κουβανικής Επανάστασης. Ο Φιντέλ, ο Τσε, ο Καμίλο, κομαντάντε και χιλιάδες μαχητές και μαχήτριες της Επανάστασης γκρεμίζουν το αμερικανόδουλο καθεστώς του δικτάτορα Μπατίστα, φέρνουν τον Κουβανικό λαό στο προσκήνιο και χτίζουν  τα πρώτα θεμέλια της σοσιαλιστικής κοινωνίας.