Είχα
την τύχη και την τιμή να είμαι (πριν μερικές δεκαετίες, σχεδόν στο ξεκίνημά της)
μαθητής της. Με έμαθε γράμματα. Με βοήθησε να γίνω (θέλω να πιστεύω) καλύτερος άνθρωπος. Σημάδεψε ανεξίτηλα τη ζωή
μου με τη διδασκαλία, το λόγο και τη στάση ζωής της. Της χρωστάω πολλά. Τα –πολλά- χρόνια που πέρασαν από τότε με γέμιζε περηφάνια να λέω στις παρέες μου: «Η Δημάκου ήταν φιλόλογός μου!».
Συνεχίζει, και σήμερα, να με κάνει περήφανο. Ένα μεγάλο
ευχαριστώ. ― Οικοδόμος
