"Ταξίδι στα Κύθηρα" (Νόστος, έρωτας, θάνατος, δημιουργία) ― Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος «στη μεριά του ονείρου»…

Στις 24 του Γενάρη 2012, αναπάντεχα σταμάτησε να χτυπά η καρδιά του Θόδωρου Αγγελόπουλου, του αγαπημένου σκηνοθέτη, δημιουργού, ανθρώπου, του μεγάλου ποιητή των εικόνων, που χώρεσε στα μελαγχολικά πλάνα του μεγάλες στιγμές της σύγχρονης Ιστορίας μας, ιδωμένες από τη μεριά του ονείρου.

Δυο χρόνια χωρίς τον Θόδωρο Αγγελόπουλο

«(Η σχέση μου με τον κινηματογράφο) άρχισε σχεδόν σαν εφιάλτης. Ηταν το '46 ή '47, δε θυμάμαι. Πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, τότε που πήγαινε πολύς κόσμος στο σινεμά και εμείς μικροί τρυπώναμε ανάμεσα στο συνωστισμό των μεγάλων για να χαθούμε στο μαγικό σκοτάδι του εξώστη. Είδα πολλές ταινίες τότε, αλλά η πρώτη ήταν μια ταινία του Michael Curtiz, το "Angels With Dirty Faces". Υπάρχει μια σκηνή στην ταινία που ο ήρωας οδηγείται από δύο φύλακες στην ηλεκτρική καρέκλα.

Της αγάπης αίματα

«ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΤΕΟ» - Προβολές ταινιών-αφιέρωμα στον Θόδωρο Αγγελόπουλο

«O Θόδωρος Αγγελόπουλος αγάπησε βαθιά τη χώρα του και την τίμησε ταξιδεύοντάς την σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Η πιο ουσιαστική, ωστόσο, προσφορά του στη χώρα του, είναι ο τρόπος που μέσα από το έργο του προκάλεσε την Ελλάδα να κοιτάξει την Ελλάδα. Ο τρόπος που μέσα από τη θεματική των ταινιών του και την σκηνοθετική του τοποθέτηση, προκάλεσε την Ελλάδα να αναμετρηθεί με την ταυτότητα της και να την συλλογιστεί. Με υλικά την ποίηση και τη μυθολογία της, το βάρος του αρχαίου της κλέους, τις πληγές της σύγχρονης ιστορίας της, τις πολιτικές καταστάσεις που την σημάδεψαν ανεξίτηλα και με οδηγό ένα βλέμμα βαθιά διεισδυτικό και οραματικά προφητικό πάνω στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της Ελλάδας, ο Αγγελόπουλος κατέθεσε την ψυχή και το είναι του στη χώρα που τον γέννησε, μέσα από ένα έργο που αποδείχτηκε διαχρονικό και αποδεικνύεται παντοτινά επίκαιρο.

Με το βλέμμα... στην αιωνιότητα

Aπό τους τελευταίους και χαρακτηριστικότερους εκπροσώπους του μοντερνισμού στον κινηματογράφο, ο Θόδωρος Aγγελόπουλος υπήρξε, αναμφίβολα, ο Ελληνας σκηνοθέτης με τη μεγαλύτερη διεθνή αποδοχή και ένας από τους σπουδαιότερους δημιουργούς του κινηματογράφου, τα τελευταία σαράντα χρόνια. Οι ταινίες του προβάλλονται παντού και προκαλούν την παγκόσμια προσοχή, με πολλές διεθνείς διακρίσεις, με σημαντικότερη το Xρυσό Φοίνικα του Φεστιβάλ Kαννών για την ταινία «Mία αιωνιότητα και μια μέρα». Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα, το 1935. Εγκατέλειψε στο πτυχίο σπουδές στη Νομική Σχολή Αθηνών για το ενδιαφέρον του για τον κινηματογράφο.

"Επιλέγω τη μεριά του ... ονείρου" : Το τελευταίο ταξίδι του «Τεό»

«Δεν είμαι πεσιμιστής. Δε μου αρέσει η λέξη απογοήτευση. Η Ιστορία προχωρά υπόγεια. Πιστεύω, και το θέλω για τα παιδιά μου, ότι κάτω βαθιά υπάρχει κάτι που θα βγει. Θα φανεί. Αν στη μια μεριά της ζυγαριάς της Ιστορίας είναι η απογοήτευση, εγώ θέλω να ρίχνω το βάρος στην άλλη μεριά, τη μεριά του ονείρου...» (¹)

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο «Τεό» όπως συνηθίζεται να τον αποκαλούν διεθνώς, ξεκίνησε το δικό του τελευταίο ταξίδι. Έφυγε αναπάντεχα χτες, με έναν τρόπο που δεν πρέπει στους ανθρώπους, πόσο μάλλον σ’ αυτούς τους σπουδαίους δημιουργούς, τους πραγματικά μεγάλους. Μαζί του αποχαιρετάμε και μια ολόκληρη «εποχή» του Ελληνικού και παγκόσμιου κινηματογράφου. Την εποχή των εικόνων.