O «ευρωκομμουνιστής» Ζαχαριάδης, ο ραφιναρισμένος αντικομμουνισμός των «Καρτερών» και… η Documentαρισμένη διαστρέβλωση της ιστορικής πορείας του ΚΚΕ ― Λιβανίζοντας τον ΣΥΡΙΖΑ, στην υπηρεσία της αστικής εξουσίας…

Μαχητές του ΔΣΕ, που κατά τη «ΣΥΡΙΖΑίικη» εκδοχή για
την ιστορία, τρέχουν να προλάβουν ανοιχτές τις αγορές

Την Κυριακή 5 Μάρτη, κυκλοφόρησε ένθετο της εφημερίδας «Documento», με τίτλο «Ζαχαριάδης, Βαφειάδης, Καραγιώργης. Οι κορυφαίοι της ελληνικής τραγωδίας».

Νίκου Ζαχαριάδη: Ο αληθινός Παλαμάς

Η μελέτη του Νίκου Ζαχαριάδη για τον ποιητή Κωστή Παλαμά (κριτική ανάλυση του ποιήματός του «Δωδεκάλογος του Γύφτου»), γράφτηκε από τις 20 του Γενάρη μέχρι τις 15 του Μάρτη 1937 στις φυλακές της Κέρκυρας. Όπως φαίνεται και στα αποσπάσματα παρακάτω, η εργασία του Ζαχαριάδη σταμάτησε αναγκαστικά πριν ολοκληρωθεί, όταν οι δεσμοφύλακες του αφαίρεσαν τα βιβλία-βοηθήματά του. Τότε ο συγγραφέας προχώρησε στο κλείσιμο διατυπώνοντας τα τελικά συμπεράσματα.

Γράμμα του Νίκου Ζαχαριάδη για το Νίκο Μπελογιάννη

Σαν σήμερα (22/12/1915) γεννήθηκε ο κομμουνιστής ήρωας Νίκος Μπελογιάννης. Ο Μπελογιάννης βάδισε αλύγιστος το δρόμο της υπέρτατης θυσίας: «Η ζωή μου», τόνισε ο ίδιος, «συνδέεται με την ιστορία του ΚΚΕ και τη δράση του. Δεκάδες φορές μπήκε μπροστά μου το δίλημμα: να ζω προδίδοντας τις πεποιθήσεις μου, την ιδεολογία μου, είτε να πεθάνω, παραμένοντας πιστός σ' αυτές. Πάντοτε προτίμησα το δεύτερο δρόμο…».

Τα τρία γράμματα του Νίκου Ζαχαριάδη

1. Συνθήκες δράσης του ΚΚΕ

Οι διώξεις και οι βασανισμοί που γνώρισαν τα μέλη και τα στελέχη του ΚΚΕ στα χρόνια 1936-1940 ήταν πρωτοφανή στη μέχρι τότε διαδρομή του Κόμματός μας. Σύμφωνα με μελετητές της περιόδου: «Σε 45.000 υπολογίζονται οι κομμουνιστές, μέλη και οπαδοί του ΚΚΕ, που πιάστηκαν και σε 2.000 περίπου οι μόνιμοι κρατούμενοι και εξόριστοι -- 630 στην Ακροναυπλία, 220 στην Ανάφη, 230 στον Αϊ-Στράτη, 170 στην Αίγινα και την Κέρκυρα, 130 στη Φολέγανδρο, 500 στην Τρίπολη και σε άλλες φυλακές, 17 στο Ασβεστοχώρι, 50 στην Ιο, 50 στην Αμοργό και την Πύλο, διάφορες μικροομάδες στα σανατόρια της Αθήνας, της Πάτρας, της Κατερίνης κλπ.».¹

Θοδωρής Καρέλλας - Για τον Νίκο Ζαχαριάδη

Tα κάστρα του Γεντί Κουλέ τα γκρέμισες μονάχος.
Στις φυλακές της Κέρκυρας ήσουνα ένας βράχος
και στο Νταχάου όρθιος φάρος κι οδηγητής,
στο Γράμμο ασυμβίβαστος ένοπλος μαχητής.

Μη «Καρτεράτε» να λυγίσουμε...

Στη μακρόχρονη πορεία αγώνων και θυσιών του, το ΚΚΕ είχε πάντα να αντιμετωπίσει «Πάγκαλους» και «Καρτερούς» που το πολεμούσαν με λύσσα, αξιοποιώντας  ό,τι πιο βρώμικο και αποτελεσματικό διέθετε το οπλοστάσιο της άρχουσας τάξης: την αντικομμουνιστική προπαγάνδα σφραγισμένη με την «βαρύτητα» του λόγου του «πρώην» (μέλους του Κόμματος). Η στάση των κομμουνιστών εδώ και σχεδόν έναν αιώνα, όπως «αποτυπώνεται» στα λόγια του θρυλικού ηγέτη του «ΚΚΕδικου» παραμένει η καλύτερη απάντηση:

Σπάνιο ηχητικό ντοκουμέντο: Η φωνή του Νίκου Ζαχαριάδη! (AUDIO)

Ενα σπάνιο ηχητικό ντοκουμέντο στο οποίο ακούγεται η φωνή  Νίκου Ζαχαριάδη, από ραδιοφωνική ομιλία του ΓΓ του ΚΚΕ στις αρχές της δεκαετίας του 1950, ήρθε στο φως στην εκδήλωση τιμής που διοργάνωσε απόψε η ΚΕ του ΚΚΕ για όσους συνέβαλλαν στο τιτάνιο έργο της διάσωσης και αποκατάστασης του αρχείου του ΚΚΕ, με αφορμή τη συμπλήρωση 20 χρόνων από την πλημμύρα που έπληξε την έδρα και το Ιστορικό Αρχείο της ΚΕ του ΚΚΕ.

Ο αγαπημένος Νίκος

1. Τον τελευταίο καιρό ξεπηδάνε από το πουθενά διάφοροι αδιάφοροι, γνωστοί για τη μόνη της ζωής τους ασχολία: Να σχεδιάζουν για το τι θα παίξει στο κέντρο της μόδας, ποιο θα είναι το επόμενο βήμα τους και πώς θα τα «πιάσουν», κυρίως στα θεατρικά δρώμενα. Ακουσα για του χρόνου τρεις τουλάχιστον μονολόγους, που ανεβαίνουν σε διάφορες σκηνές, γύρω από τον Ζαχαριάδη. Σύμπτωση; Το θέμα είναι ακόμη ανέγγιχτο. Αρα υπάρχει και η δεύτερη σκέψη: Για το ταμείο! Αν η παράσταση πλασαριστεί ως κοσμικό γεγονός, η επιτυχία θα είναι σίγουρη. Ας βασανίσω τα αυτονόητα: Ο καθένας είναι ελεύθερος να γράφει, να εκδίδει και ν' ανεβάζει στο σανίδι ό,τι νομίζει. Η ζωή του Ζαχαριάδη υπήρξε γεμάτη πειρασμούς που ιντριγκάρουν και τον τελευταίο παραμυθιασμένο συγγραφέα να μπει σε μια ιστορία που δεν χωράει. Ωστόσο, εδώ ελλοχεύει ο κίνδυνος της λεηλασίας. Και ποιος είναι αυτός που θα κρίνει όσον αφορά τη ζωή των άλλων;

Αγάπα το κελί σου, τρώγε το φαΐ σου και διάβαζε πολύ…

Καθώς ο πρωθυπουργός παρίστανε τον «Ρομπέν των φτωχών» (!) και εκφωνούσε το (ακαλλιτέχνητο) θεατρικό του διάγγελμα για τη λήξη των «διαπραγματεύσεων» με την τρόικα, την ώρα που ο Στουρνάρας αντάλλασσε συγχαρητήρια με τους υφυπουργούς του γιατί στην «πιο δύσκολη επιθεώρηση» (!) από την τρόικα κατόρθωσαν πάλι να ικανοποιήσουν τους… «επιθεωρητές» τους, το μάτι μου έπεσε στα βιβλία πάνω στο γραφείο.

   Παρακολουθούσα να ανακοινώνουν ότι ο ελληνικός λαός θα βουλιάξει ακόμα βαθύτερα σε ένα  δουλεμπορικό που έχουν το ψηφοθηρικό θράσος να του το παρουσιάζουν σαν… «κρουαζιερόπλοιο». Και το μυαλό μου, από τα βιβλία, πήγε στον πατέρα μου.

Για να μην ξεχνιόμαστε...

Κάπως έτσι ξεκίνησε το μεγαλειώδες έπος της Αντίστασης  του λαού μας με πρωτεργάτη και μπροστάρη όπως πάντα το Κόμμα της εργατικής τάξης :

Προς το λαό της Ελλάδας

Ο φασισμός του Μουσσολίνι χτύπησε την Ελλάδα πισώπλατα, δολοφονικά και ξετσίπωτα με σκοπό να την υποδουλώσει και εξανδραποδίσει. Σήμερα όλοι οι έλληνες παλαίβουμε για τη λευτεριά, την τιμή, την εθνική μας ανεξαρτησία. Η πάλη θα είναι πολύ δύσκολη και πολύ σκληρή. Μα ένα έθνος που θέλει να ζήσει πρέπει να παλεύει, αψηφώντας τους κινδύνους και τις θυσίες.

«Είτε το θέλουν είτε όχι, το σπαθί του Μακρυγιάννη το σήκωσε από τη σκόνη ο Νίκος Ζαχαριάδης»

Είμαστε παιδιά της ποιητικής που γέννησε ο Δημοκρατικός Στρατός. Χάρη σ' αυτήν η θέλησή μας καθιστά μάταια τα σχέδια ενός συρφετού που πιστεύει πως, έχοντας ως προνόμιο την εξουσία, μπορεί να κάνει ό,τι θέλει. Ας το καταλάβουν. Είμαστε έξω από κάθε δικαιοδοσία τους. Μαζί τους δεν έχουμε απλώς μια διένεξη, αλλά ένα σχίσμα που κάθε μέρα μεγαλώνει.

Ο κόκκινος άγγελος

Ένας Γερμανός ερευνητής, ο Κρίστοφερ, αγνώστων λοιπών στοιχείων, ταξίδεψε, μετά το Β` Παγκόσμιο Πόλεμο, στα Γιάννενα, για να συναντήσει τον Δημήτρη Σωτηριάδη, πρώην κρατούμενο στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νταχάου, και να καταγράψει την εμπειρία του. Μέσα από τη συζήτηση των δύο ανδρών, εντελώς τυχαία - από μια ερώτηση του Κρίστοφερ - έκανε την εμφάνισή της η μορφή του Νίκου Ζαχαριάδη. Αυτή η τυχαία αναφορά στο πρόσωπο του Ζαχαριάδη έστρεψε τη συζήτηση προς άλλη κατεύθυνση, με κέντρο βάρους τον ηγέτη του Κομμουνιστικού Κόμματος. Η συνομιλία αυτή καταγράφηκε και φυλάχτηκε στο ελληνικό Αρχείο του Νταχάου, μέχρι την ημέρα που την ανακάλυψε ο Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης, ο οποίος και αποφάσισε να την εκδώσει με τον τίτλο «Ελληνες κρατούμενοι στο Νταχάου» (εκδόσεις «Φιλίστωρ» 2003). [1]

Ούτε στο δεξί του…

"«Ούτε εγώ θα είμαι σαν άλλος Ζαχαριάδης, ένας ηγέτης της αριστεράς που θα εξοντώνω τους αντιπάλους μου...»! Αυτά είπε ο Αλ. Τσίπρας, στην πρωινή εκπομπή του ΣΚΑΪ.