Σελίδες

Τετάρτη 26 Ιουνίου 2013

Αυτή τη στάση να δω κι ας πεθάνω!

Για τι είδους κρίση πρόκειται; Από πού πηγάζει; Ποιος κατάρτισε το πρόγραμμα, και ποιος το επιβάλλει; Σε τι συνίσταται η δημοσιονομική του προσαρμογή; Ποιοι είναι οι τοκογλύφοι που λέει ο Τσίπρας; «Με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, πρώτα θα πληρώνονται οι συντάξεις και οι μισθοί. (…) και μετά θα ξεπληρώνουμε τους τόκους, τα πανωτόκια και τους τοκογλύφους». (Στο Σύνταγμα, 17/6).
Και ποια σχέση μπορεί να έχει ο ΣΥΡΙΖΑ με το Μάαστριχτ, ή μάλλον το Μάαστριχτ με τον ΣΥΡΙΖΑ; Δεν πρέπει να είμαστε κολλημένοι στο 1992. «Το ’92 είναι πάρα πολλά χρόνια. 20 χρόνια είναι. Ο πρόεδρός μας έπαιζε με το τρενάκι του (sic) το ‘92(!)», έλεγε φανερά ενοχλημένος  ο Μηλιός στον Παφίλη τον Μάιο του 2012. (Η συγκεκριμένη αποστροφή στο 8:20-8:45, αλλά αξίζει να δείτε όλη την τοποθέτηση του Παφίλη).
Και επειδή πέρασαν 20 χρόνια, μάλλον έχει πάψει να ισχύει η ιδρυτική τής ΕΕ, ή αν ισχύει, "ο πρόεδρός τους" ουδεμία ευθύνη φέρει!
Ποια σχέση μπορεί να έχει η Ευρωζώνη με το Μάαστριχτ; Καμία. Άλλωστε, στην περίφημη Ευρώπη των λαών φταίνε τα πάντα εκτός από την ύπαρξή της.
Χατζησωκράτης, Λυκούδης, Μαργαρίτης και τα άλλα τα παιδιά, μπορεί να λείπει ο Ψαριανός…
«Δεν υπάρχει περίπτωση νομίζω συνεργασίας με την ΔΗΜΑΡ. Οι διαφωνίες μας είναι τεράστιες». Νομίζει ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, Παναγιώτης Λαφαζάνης.
Ως εσωτερική αντιπολίτευση, όμως, ο Παναγιώτης έχει συνηθίσει να κατεβάζει προτάσεις(!;) και να του τις απορρίπτουν.
Και σε μια άλλη εναλλακτική του πρόταση επιμένει μαζί με τον Στρατούλη, ότι για να βγούμε από αυτόν τον μονόδρομο, πρέπει να ξηλώσουμε το πελατειακό κράτος του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ και να ξαναχτίσουμε το κράτος Δικαίου, επειδή «οι δημόσιοι υπάλληλοι μετατρέπονται σε ομήρους μικρών και μεγάλων συμφερόντων». Σώπα!
Αν θέλουμε να απαλλαγούμε από τρόικες και μνημόνια, προς αυτή την κατεύθυνση πρέπει όλοι μαζί να δώσουμε τη μάχη, ορθώνοντας ένα κοινό μέτωπο, μας λέει παρακάτω: «Η Αριστερά οφείλει να συμβάλει, έπρεπε να το έχει κάνει εδώ και καιρό, σε ένα μεγάλο κίνημα του λαού και της νεολαίας με σύνθημα ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ-ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ. Ένα τέτοιο μεγάλο λαϊκό κίνημα είναι η προϋπόθεση».
Πατάτες και «Δεν πληρώνω», αβράκωτοι και φρακοντυμένοι, ψύχραιμοι και αγανακτισμένοι, ΔΗΜΑΡατοι και ΑΝΕΛπιδες, οικολόγοι κι αντάρσυοι, για τη μεγάλη Αριστερά, που… εις την κορφή κανέλλα.
Ναι, αλλά πριν από τις τρόικες και τα μνημόνια, δεν υπήρχαν μνημόνια; Κι όλες εκείνες οι συνθήκες που εφαρμόζονταν με τους νόμους πλαίσια, τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας και τις ευέλικτες μορφές της, τις Λισσαβόνες, τα Άμστερνταμ, τις Βαρκελώνες;
Δηλαδή; Μόνη της δουλεύει η κρεατομηχανή; Σε ποιο σφαγείο την έχουν εγκαταστήσει; Και η Ευρωπαϊκή Ένωση;
Έχουμε αποφασίσει ποιος είναι ο πραγματικός μας αντίπαλος; Μπορούμε να δούμε λίγο πιο πέρα από την Τρόικα (ντόπια και ξένη), πιο πέρα από τη μύτη μας;
Ποιοι είναι οι ξένοι και ντόπιοι εκφραστές της και τι εκφράζουν;
Σερσέ λα φαμ μας λέει κι ο πρόεδρος του Παπαδημούλη, ο οποίος έβαλε τις φωνές στη  φράου Μέρκελ να σταματήσει «τους εκβιασμούς, την τρομοκρατία, τις παρεμβάσεις στα εσωτερικά μιας κυρίαρχης χώρας, γιατί η Ελλάδα δεν θα γίνει αποικία σας». (17/6, ό.π.). Αλλιώς τι; Θα της κηρύξουμε τον πόλεμο;
Κατόπιν τούτων, ποια είναι η προοπτική που ανοίγεται μπροστά μας; Υπάρχει τέτοια εντός ΕΕ;
Ναι, όπως διατείνονται Βαρουφάκηδες και Λαπαβίτσες. Μια άλλη διαπραγμάτευση είναι εφικτή. Ένα νέο ευρωομόλογο, μια ρήτρα, μια καινούργια σύμβαση θα φέρει το σεφέρι των φτωχών του Νότου και θα οικοδομήσει την νέα ΕΕ… εντός ΕΕ.
Τώρα είναι η ευκαιρία μας. Τώρα που το ΔΝΤ αναγνώρισε το «λάθος στον πολλαπλασιαστή».
Και το ελληνικό κεφάλαιο βρήκε τον «κοινό διαιρέτη» του λαού στο πρόσωπο του Τσίπρα.
Ώστε να οδηγηθούμε με ασφάλεια, από «άλλο δρόμο» στον ίδιο μονόδρομο.
Δεν φταίει λοιπόν η Ευρώπη της Μέρκελ, αλλά η Μέρκελ της Ευρώπης!
Να από πού πηγάζουν τα δεινά μας. Αυτός είναι ο εφιάλτης που ναρκοθετεί την ιδέα μιας μεγάλης και ενωμένης Ευρώπης.
Και μόλις μας δώσει ο Αντώνης τα κλειδιά, θα τελειώσουμε οριστικά με την Γερμανία και την Ευρώπη των Σόιμπλε.
Και τότε τέρμα το κεφάλαιο και οι τράπεζες.
Και θα έχουμε τελειώσει μια και καλή με τις αντιλαϊκές ρυθμίσεις που γκρεμίζουν το κοινωνικό κράτος και εξαθλιώνουν τους πολίτες.
Κρατώντας ταυτόχρονα και τους μισθούς και τα πανωτόκια. Και το κεφάλαιο και τους εργάτες. Και τις φοροαπαλλαγές (στους λίγους) και τις φοροεπιβαρύνσεις (στους πολλούς). Και την ανάπτυξη και τη σταθεροποίηση των εισοδημάτων. Και ευρώ και άνευ.
«Αυτή τη στάση να δω κι ας πεθάνω!», όπως αναφώνησε κι ο παπαγάλος του ανεκδότου, όταν το αφεντικό του, στην προσπάθεια να ανεβάσει ένα μεγάλο έπιπλο στο σπίτι, φώναζε στον μεταφορέα να πάνε κι οι δυο από πάνω.

Υ.Γ.
Τη Ρένα ξέχασα, αλλά αυτή είναι μεγάλο και ξεχωριστό κεφάλαιο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Καλώς ήρθατε!
Πριν αφήσετε το σχόλιό σας, παρακαλώ να λάβετε υπόψη τα εξής:

Το σχόλιό σας να αφορά το θέμα της ανάρτησης.

Δεν θα δημοσιεύονται διαφημιστικά μηνύματα.

Αποφύγετε τις ύβρεις και τους προσβλητικούς χαρακτηρισμούς.

ΟΧΙ στα greeklish - ΝΑΙ στα Ελληνικά.

Όποιος σχολιάζει σαν «ανώνυμος», ας προσθέτει στο τέλος του σχολίου του ένα ψευδώνυμο. Με τον τρόπο αυτό, γίνεται πιο εύκολη η επικοινωνία.

Το ιστολόγιο δέχεται τις διαφωνίες, την ένταση και το πάθος στην υποστήριξη των απόψεών σας. Δεν είναι απαραίτητο να συμφωνήσουμε, αρκεί να γινόμαστε κατανοητοί ο ένας στον άλλον. Ας βοηθήσουμε όλοι στη διατήρηση ενός επιπέδου στο διάλογο.

Ο διαχειριστής του ιστολογίου διατηρεί το δικαίωμα να μην δημοσιεύει σχόλια που δεν ανταποκρίνονται στις παραπάνω επισημάνσεις, χωρίς καμιά προειδοποίηση.
Ευχαριστώ για το σχόλιό σας.