Σελίδες

Παρασκευή 23 Δεκεμβρίου 2011

Χριστουγεννιάτικη ιστορία


Κάθεται μόνος
και καθαρίζει τ όπλο του δίπλα στο τζάκι.
Κανείς δε θα ΄ρθει και το ξέρει,
κλείσαν οι δρόμοι από το χιόνι, σαν πέρυσι,
σαν πρόπερσι, Χριστούγεννα και πάλι
και τα ποτά κρυώνουν στο ντουλάπι.
Το τσίπουρο στυφό, το ούζο γάλα
και το κρασί ραγίζει τα μπουκάλια.
Εκείνη τρία χρόνια πεθαμένη.

Κάθεται μόνος του δίπλα στο τζάκι,
δεν πίνει, δεν καπνίζει, δε μιλάει.
Στην τηλεόραση χιονίζει,
το στρώνει αργά στο πάτωμα και στο τραπέζι
και στις παλιές φωτογραφίες,

γνώριμα μάτια των νεκρών,
που τον κοιτάζουν απ το μέλλον.
Εκείνη τρία χρόνια πεθαμένη
και μόνο το δικό της βλέμμα
έρχεται από τα περασμένα.

Κοντεύουνε μεσάνυχτα
και καθαρίζει τ όπλο του απ το πρωί.
Πώς να του πω «Καλά Χριστούγεννα»,
ευχές δε φθάνουν ως εδώ,
δρόμοι κλεισμένοι, τηλέφωνα κομμένα,
η σκέψη αρπάζεται απ το κλαδί της μνήμης,
μα να τρυπώσει δεν μπορεί στη μοναξιά του.
Μια μοναξιά που χτίστηκε σιγά σιγά
μ όλα τα υλικά και δίχως λόγια.

Κοντεύουν ξημερώματα κι ακόμη
γυαλίζει τ όπλο του δίπλα στο τζάκι
με αργές κινήσεις σα να το χαϊδεύει.
Μένει στα δάχτυλα το λάδι
αλλά το χάδι χάνεται.

Θυμάται κυνηγετικές σκηνές
με αγριογούρουνα και χιόνια ματωμένα,
πριν γίνει θήραμα κι ο ίδιος
στην μπούκα ενός κρυμμένου κυνηγού,
που τον παραμονεύει αθέατος
αφήνοντας να τον προδίδουν κάθε τόσο

πότε μια λάμψη κάνης,
πότε μια κίνηση στις κουμαριές
κι η μυρωδιά απ το βαρύ καπνό του.
Ξέρει καλά ότι κρατάει
μακρύκανο παλιό μπροστογεμές
γεμάτο σκάγια και μπαρούτι μαύρο.
Όταν αποφασίσει να του ρίξει
δε θα προλάβει πάλι να τον δει
πίσω απ το σύννεφο της τουφεκιάς του.

Αν σκέφτεται στ αλήθεια κάτι τέτοια,
και δεν τον τιμωρώ εγώ μ αυτές τις σκέψεις,
πώς να πλαγιάσει και να κοιμηθεί.
Λέω να γίνω πατέρας του πατέρα μου,
ένας πατέρας που του έτυχε
σιωπηλό και δύστροπο παιδί,
και να του πω μια ιστορία
για να τον πάρει ο ύπνος.

Ύπνε που παίρνεις τα παιδιά πάρε και τον πατέρα…

Ύπνε που παίρνεις τα παιδιά
πάρε και τον πατέρα· απ τις μασχάλες πιάσ τονε
σα να ΄ταν λαβωμένος. Όπου πηγαίνεις τα παιδιά
εκεί περπάτησέ τον, με το βαρύ αμπέχωνο
στις πλάτες του ν αχνίζει.

Δώσ του κι ένα καλό σκυλί
και τους παλιούς του φίλους, και ρίξε χιόνι ύστερα
άσπρο σαν κάθε χρόνο. Να βγαίνει η μάνα να κοιτά
από το παραθύρι, την έγνοια της να βλέπουμε
στα γαλανά της μάτια, κι όλοι να της το κρύβουμε
πως είναι πεθαμένη.

Ύπνε που παίρνεις τα παιδιά
πάρε κι εμάς μαζί σου, με τους ανήλικους γονείς,
παιδάκια των παιδιών μας. Σε στρωματσάδα ρίξε μας
μια νύχτα του χειμώνα, πίσω απ τα ματοτσίνορα
ν ακούμε τους μεγάλους, να βήχουν, να σωπαίνουνε,
να βλαστημούν το χιόνι. Κι εμείς να τους λυπόμαστε
που γίνανε μεγάλοι και να βιαζόμαστε πολύ
να μοιάσουμε σ εκείνους, να δουν πως μεγαλώσαμε
να παρηγορηθούνε.


Ο Μιχάλης Γκανάς γεννήθηκε στον Τσαμαντά Θεσπρωτίας το 1944. Από το 1962 ζει και εργάζεται στην Αθήνα, όπου ήρθε για να σπουδάσει Νομικά. Βιβλιοπώλης για μια δεκαπενταετία, συνεργάστηκε αργότερα με την Κρατική τηλεόραση ως επιμελητής λογοτεχνικών εκπομπών και Σεναριογράφος. Από το 1989 είναι κειμενογράφος σε διαφημιστική Εταιρεία. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες, ενώ στίχοι του έχουν μελοποιηθεί από γνωστούς Έλληνες και ξένους συνθέτες: Μ. Θεοδωράκης, Ν. Μαμαγκάκης, Ν. Ξυδάκης, Δ. Παπαδημητρίου, Ν. Κυπουργός, G. Bregovic, A. Dinkjian κ.α.  Μετέφρασε τις "Νεφέλες" του Αριστοφάνη για το Θέατρο Τέχνης - Κάρολος Κουν και τους "Επτά επί Θήβας" του Αισχύλου για το ΔΗΠΕΘΕ Πατρών. Το 1994 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης για το βιβλίο του "Παραλογή".

8 σχόλια:

  1. Οικοδομε καλημερα, λογω των ημερων βλεπω οτι βρηκες καταφυγιο στον σκιτσογραφο και τον ποιητη.

    Μια ανασα και μια ''ωρα'' ηρεμιας με τους δικους, ειναι οτι χρειαζεται.

    Να περασετε ομορφα με αγαπη και χαρα, εσυ και η οικογενεια σου.

    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Kiαπο μενα φιλε τις καλυτερες και θερμοτερες ευχες...Για σενα και την οικογενεια σου...
    Να περασετε καλα..Με υγεια, ευτυχια και αγαπη..!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κόμπος στο λαιμό, σφιχτός…

    Και τώρα φίλε Οικοδόμε, από καρδιάς καλές γιορτές, με υγεία και οικογενειακή ευτυχία!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Aδερφέ, ενόψει των αργιών και της έλευσης του 2012, εύχομαι κατ' αρχάς υγεία, να 'μαστε όλοι γεροί σαν το Βελούχι-το βουνό του Άρη! Και κατά δεύτερον, ατσάλινες αντοχές σαν τις αρχέγονες δυνάμεις της ευρυτανικής φύσης. Είναι οι προϋποθέσεις για να είμαστε χαλύβδινοι για τη "ρεβάνς" και ο νοών νοείτω!
    Από κει και πέρα, εύχομαι για αυτές τις μέρες της ανάπαυλας, να υπάρξουν για εσένα και την οικογένεια και εκείνες οι καθημερινές πολύτιμες μικροχαρές που μας είναι απαραίτητες και μας ανατροφοδοτούν σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλησπέρα Δημήτρη.
    Έτσι, όπως τα λες φίλε.
    Χρόνια πολλά κι από μένα, κι όπως πάντα, αγωνιστικά!
    Καλή δύναμη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καλέ μου συνάδελφε, χρόνια πολλά και αγωνιστικά, με υγεία, να χαίρεσαι την οικογένειά σου.
    Καλή δύναμη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Φίλε Scorpion49, κι από μένα, χρόνια πολλά με υγεία, με την οικογένεια. Καλή δύναμη στους νέους αγώνες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αδερφέ Ευρυτάνα, σε ευχαριστώ για τις ζεστές ευχές. Ανταποδίδω από καρδιάς! Καλή δύναμη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Καλώς ήρθατε!
Πριν αφήσετε το σχόλιό σας, παρακαλώ να λάβετε υπόψη τα εξής:

Το σχόλιό σας να αφορά το θέμα της ανάρτησης.

Δεν θα δημοσιεύονται διαφημιστικά μηνύματα.

Αποφύγετε τις ύβρεις και τους προσβλητικούς χαρακτηρισμούς.

ΟΧΙ στα greeklish - ΝΑΙ στα Ελληνικά.

Όποιος σχολιάζει σαν «ανώνυμος», ας προσθέτει στο τέλος του σχολίου του ένα ψευδώνυμο. Με τον τρόπο αυτό, γίνεται πιο εύκολη η επικοινωνία.

Το ιστολόγιο δέχεται τις διαφωνίες, την ένταση και το πάθος στην υποστήριξη των απόψεών σας. Δεν είναι απαραίτητο να συμφωνήσουμε, αρκεί να γινόμαστε κατανοητοί ο ένας στον άλλον. Ας βοηθήσουμε όλοι στη διατήρηση ενός επιπέδου στο διάλογο.

Ο διαχειριστής του ιστολογίου διατηρεί το δικαίωμα να μην δημοσιεύει σχόλια που δεν ανταποκρίνονται στις παραπάνω επισημάνσεις, χωρίς καμιά προειδοποίηση.
Ευχαριστώ για το σχόλιό σας.