Σελίδες

Πέμπτη 22 Δεκεμβρίου 2011

Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο


«Σήμερα το στρατόπεδο σωπαίνει.

Σήμερα ο ήλιος τρέμει αγκιστρωμένος στη σιωπή

όπως τρέμει το σακάκι του σκοτωμένου στο συρματόπλεγμα.

Σήμερα ο κόσμος είναι λυπημένος.

Ξεκρέμασαν μια μεγάλη καμπάνα και την ακούμπησαν στη γη.

Μες στο χαλκό της καρδιοχτυπά η ειρήνη.

Σιωπή. Ακούστε τούτη την καμπάνα.

Σιωπή. Οι λαοί περνούν σηκώνοντας στους ώμους τους

το μέγα φέρετρο του Μπελογιάννη.

Οι δολοφόνοι κρύβονται πίσω από τα μαχαίρια τους.

Τραβηχτείτε πέρα δολοφόνοι. Τραβηχτείτε πέρα.

Σιωπή. Οι λαοί περνούν σηκώνοντας στους ώμους τους

το μέγα φέρετρο του Μπελογιάννη.

Τους σκότωσαν. Τους σκότωσαν.

Ενας άνεμος που πέρασε μες απ' το σκοτεινό τούνελ της σιωπής μας έφερε το μαντάτο.

Τους σκότωσαν. Τους σκότωσαν.

Δυο ξεχασμένοι γλόμποι ξεθωριάζουνε στην ξώπορτα της μέρας.

Τους σκότωσαν.

[...]

Ηταν πικρό το τσάι σήμερα. Αφουγκραζόμασταν

ένα μεγάλο αμάξι που σταμάτησε στο δρόμο -

ένας τροχός του χτύπησε στο βράχο.

Μπορεί να 'ταν ο τροχός της ιστορίας.

Γιατί η γριούλα που βούρτσιζε στην μπαλκονόπορτα

το μαύρο κυριακάτικο φουστάνι της

πέτρωσε εκεί σα να κατάλαβε

τι μαύρο που 'ναι το μαύρο χρώμα

σα να 'δε ανεβασμένη μια μαύρη σημαία στο κατάρτι του χρόνου.

Λογαριάζαμε στα δάχτυλα: μεθαύριο,

μεθαύριο, ναι, μπαίνει ο Απρίλης.

Λέγαμε: θα βρούμε στο πανέρι της άνοιξης

πολλές χρυσές βελόνες, πολλές χρωματιστές κουβαρίστρες

να μπαλώσουμε το γέλιο του παιδιού

να μπαλώσουμε τις ρυτίδες της μάνας

να ράψουμε ακόμα κι ένα κομμένο πόδι, ένα σπασμένο κρανίο - λέγαμε.

Μια καρδιά χωρισμένη στα δύο,

απ' τη μια το ψωμί και το φιλί

απ' την άλλη το χρέος - θα σμίξει, λέγαμε,

μεθαύριο Απρίλης. Κάτου απ' τα δέντρα η ειρήνη,

θα χαιρετιούνται οι άνθρωποι μες απ' τα δίχτυα των αχτίνων

το φως θα κλείσει με τη φούχτα του την υψωμένη κάννη

θα χαμηλώσει η κάννη και θα γράψει στο χώμα

ένα μικρό κύκλο σαν το μηδέν

κι ύστερα γύρω στο μηδέν γραμμές - γραμμές

σαν τις αχτίνες του ήλιου που χαράζουν τα παιδιά στον άμμο.

Λογαριάζαμε στα δάχτυλα:

μεθαύριο Απρίλης και το Πάσχα

θα φιληθούνε οι άνθρωποι.

Τους σκότωσαν.

Τούτα τα πρόσωπα είναι σαν τα σταματημένα ρολόγια.

Τι ώρα να 'ναι; Τι ώρα να 'ναι σήμερα;

Ποιος σταμάτησε τούτα τα ρολόγια;

Ποιος σταμάτησε στη μέση τον Απρίλη;

Ποιος έγραψε με κάρβουνο σταυρούς πάνου στις πόρτες;

Ποιος σταμάτησε το χαμόγελο στα μάτια της μάνας; Τι ώρα να 'ναι;

Ποιος έκοψε στα δυο την ελπίδα; Τι ώρα να 'ναι; Πέστε μου λοιπόν.

Η κυρα-Λένη γύρισε απ' την αγορά μ' άδειο το καλάθι της.

Δε θυμάμαι, είπε, γιατί πήγα.

Οπου πηγαίνω βρίσκουμαι μπροστά στους σκοτωμένους.

Αν έχεις κάτι να μου πεις θα το ξεχάσω.

Δεν ξεχνάω τους σκοτωμένους. Το φουστάνι μου

αγγριώνει στους σταυρούς. Οι νεκροί με κρατάνε.

Ο,τι μου πουν θα κάνω. Παιδί μου, παιδί μου,

αυτοί πέθαναν για να ζήσεις.

Μην το ξεχνάς. Αν το θυμάσαι αυτοί δε θα πεθάνουν.

[...]

Σιωπή. Οι λαοί περνούν σηκώνοντας στους ώμους τους

το μέγα φέρετρο του Μπελογιάννη.

Οχι δε σου ταιριάζει εσένα Μπελογιάννη τούτο το σιωπηλό πένθος

τούτες οι μαύρες κορδέλες άκρη άκρη στο φουστάνι της άνοιξης

τούτο το πράσινο σαπούνι που λιώνει ξεχασμένο στη σκάφη θολώνοντας το νερό.

Για σένανε είναι οι μεγάλες σάλπιγγες, τα μεγάλα τύμπανα,

οι μεγάλες καμπάνες και οι μεγάλες παρελάσεις,

ο μεγάλος όρκος των λαών πάνω στο φέρετρό σου

η μεγάλη μέρα της τριάντα του Μάρτη

που μπαίνει στο καινούργιο εορτολόγιο των ηρώων και των μαρτύρων της ειρήνης.

[...]

Εσύ σκαρφάλωσες στη ράχη του χάρου

κουρντίζοντας με γρήγορο χέρι το ρολόι του ήλιου.

Να φύγουν πιο γρήγορα οι δείχτες.

Να φύγει τούτη η μέρα.

Να φύγει το μαύρο απ' τα μάτια μας.

Να φύγει τ' άδικο απ' τον κόσμο.

[...]

Νίκο, είχες μια καρδιά γεμάτη απ' το αίμα του ήλιου.

Οταν περπατούσες στα ερείπια του φθινοπώρου

είχες πάντα στη μέσα τσέπη του σακακιού σου το σχέδιο της καινούργιας πολιτείας μας,

γι' αυτό χαμογελούσε ο λαός μέσα στα μάτια σου.

Εφυγες τώρα Νίκο

ανάβοντας μ' ένα γαρύφαλλο από φλόγα το κουράγιο του κόσμου,

ανάβοντας την ελπίδα στην καρδιά των λαών,

ανάβοντας τους αστερισμούς της ειρήνης στο στερέωμα του κόσμου,

πάνω απ' τις πεδιάδες τις σπαρμένες με κόκαλα.

Επεσες, Νίκο, με τ' αφτί σου κολλημένο στην καρδιά του κόσμου,

ν' ακούς τα βήματα της λευτεριάς να βαδίζουν στο μέλλον,

ν' ακούς το μέλλον να ξεδιπλώνει εκατομμύρια κόκκινες σημαίες

πάνω απ' το γέλιο των παιδιών και των κήπων.

[...]

Η νύχτα κόβει με το σουγιά της μικρά κομμάτια τ' όνειρο.

Ενα δέντρο κάνει φτερά. Ενα παιδί μεγαλώνει.

Ορκιστείτε να 'χει το παιδί το ψωμί του και το βιβλίο του

να μάθει να γράφει σ' αγαπώ,

να κρατάει μπράτσο τον ήλιο σ' ένα ανθισμένο περιβόλι.

Ο κομμουνισμός είναι η νιότη του κόσμου,

η λευτεριά και η ομορφιά του κόσμου. Ορκιστείτε.

[...]

Αύριο μεθαύριο θα επιστρέψουμε απ' το μεγάλο πόνο μας στις καθημερινές δουλειές μας,

θα φάμε το ψωμί μας. Το ψωμί είναι νόστιμο

όσο πικρές κι αν είναι οι μέρες μας. Πρέπει να φάμε το ψωμί μας.

Πρέπει να ζήσουμε, να διεκδικήσουμε τη ζωή μας και το δίκιο σας.

Μα και την ώρα που θα τρώμε θα 'μαστε έτοιμοι. Το ξέρουμε

είναι βαριά η κληρονομιά σου Μπελογιάννη -

θα τη σηκώσουμε στους ώμους μας.

Συχνά δυσκολευόμαστε, θα δυσκολευτούμε πιότερο -

θα την κρατήσουμε στους ώμους μας.

Η πληγή μας μεγαλώνει μέρα με τη μέρα, το ίδιο κι η πίστη μας.

Θα φέρουμε την κληρονομιά σου στους ώμους μας,

ως την πόρτα του ήλιου, Μπελογιάννη.

Καλημέρα αδέρφια μου.

Καλημέρα ήλιε

Καλημέρα κόσμε.

Ο Μπελογιάννης μας έμαθε άλλη μια φορά

πώς να ζούμε και πώς να πεθαίνουμε.

Μ' ένα γαρύφαλλο ξεκλείδωσε όλη την αθανασία.

Μ' ένα χαμόγελο έλαμψε τον κόσμο για να μη νυχτώνει.

Καλημέρα σύντροφοι

Καλημέρα ήλιε

Καλημέρα Μπελογιάννη.

Τώρα, ας βροντήσουνε της λευτεριάς τα τύμπανα κι οι σάλπιγγες.

Καλημέρα Μπελογιάννη.

Ακόμη μια φορά. Ακόμη μια φορά

εσύ Νίκο πολέμησες για όλους μας

εσύ νίκησες για όλους μας

εσύ απόδειξες

πόσο μικρά είναι αυτή την ώρα τα μικρά όνειρα,

[...]

μπροστά στο μπόι της χαράς να πεθαίνεις

για τη χαρά του κόσμου.

[...]

Πόσο μικρή είναι τούτη η λευτεριά μπροστά στην άγρια λευτεριά

να βγάζεις την καρδιά σου σα γαρύφαλλο απ' τον κόρφο σου

για να μοσκοβολάν τα σύμπαντα θυσία και ειρήνη.

[...]

Καλημέρα ανθρώποι μου

Καλημέρα ήλιε

Καλημέρα Μπελογιάννη».

(Tο ποίημα «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο», έγραψε ο Γιάννης Ρίτσος τη μέρα της εκτέλεσης του Μπελογιάννη, στον Αη  Στράτη όπου βρισκόταν ο ίδιος εξόριστος. Σαν σήμερα, το 1915, γεννήθηκε ο Νίκος Μπελογιάννης.)

11 σχόλια:

  1. Κάθε σου ανάρτηση και μία ευχάριστη έκπληξη και ευτυχώς που πάντα τα αφιερώματά σου μας μαθαίνουν ή μας θυμίζουν κάτι πολύ σημαντικό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ο Καρατζάς τι είναι ; Εμεις θα σας το πούμαι ΑΠΛΑ: Θέλει να γίνει ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ, ώστε ΤΗΝ ΔΕΔΟΜΕΝΗ ΣΤΙΓΜΗ ΩΣ Αντιπρόεδρος και ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΝΤΟΛΩΝ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ, ως είθησται, να ΚΑΝΕΙ με μερικές μονάδες της Αστυ/μιας και ορισμένα τμήματα των ΕΝ.ΔΥΝ. .... ΠΡΑΞΗΚΟΠΗΜΑ !!! ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΘΑ ΦΑΝΕΙ ΩΣ ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΥ ΠΡΟΣ ΤΗΣ ΕΝ.ΔΥΝ. ... ΤΕΛΕΙΩΣ .... ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ !! ΑΦΟΥ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΔΕΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕ ΣΤΟ ΠΡΑΞΗΚΟΠΗΜΑ ΤΗΣ 11/11/11, ΓΙΑΤΙ ΝΑ .... ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΕΔΩ ;;
    (ΕΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΑΛΟΙΜΟΝΟ ΜΑΣ κ. ΣΑΣ !!! ΔΙΟΤΙ ΕΤΣΙ ΘΑ ΔΟΥΜΑΙ ΟΛΟΙ ΤΟΝ ΒΑΘΥ ΒΟΘΡΟΔΗ ΡΟΛΟ ΤΗΣ ΟΝΟΜΑΖΩΜΕΝΗΣ "ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ" !! ΓΙΑΥΤΟ ΑΡΑΓΕ ΔΕΝ ΛΑΛΑ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ;;)
    Eναντίον του νέου πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου στρέφεται μια μερίδα πιστών… Ο λόγος; Το γεγονός ότι ο κ. Παπαδήμος ορκίστηκε στ’ όνομα της Αγίας Τριάδος, ενώ είναι «οπαδός της προτεσταντικής αίρεσης των Ευαγγελικών».
    Μάλιστα σκέφτονται να αντιδράσουν και δικαστικά εναντίον του, γιατί με βάση το Σύνταγμα, δεν μπορεί να κυβερνά ένας ετερόδοξος την Ελλάδα !!
    (ΚΑΙ ΕΓΩ τον ΑΚΟΥΓΑ ΤΟΝ ΓΕΡΟ ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΝΑ ΞΕΡΩ !)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ένα θαύμα μωρέ, ένα θαύμα, μπας και χώρος, η τάξη που ανήκω προλάβει και ζήσει έναν νέο Νίκο Μπελογιάννη. Όνειρα, δεν υπάρχει δεύτερος, είναι μοναδικός, είναι γιατί ζει στις καρδιές μας και θα ζει για πάντα. Ακόμα και οι μισητοί εχθροί του τον ζήλεψαν για το θάρρος του και το ήθος του. Του έταξαν πολλά χρήματα και άνετη ζωή στο εξωτερικό, αρκούσε μόνο να απαρνιούνταν τις ιδέες του, λες και ήταν για τον Νίκο κάτι ευτελές, κάτι εξαγοράσιμο. Τον πήραν Κυριακή ξημερώματα από τις φυλακές Καλλιθέας μαζί με τους συναγωνιστές του, ούτε οι Γερμανοί δεν εκτελούσαν τις Κυριακές! Αθάνατος, όπως και τόσοι άλλοι.
    Μπράβο Οικοδόμε για την ανάρτηση του ποιήματος «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο», του αδάμαντα Γιάννη Ρίτσου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πρέπει να θυμόμαστε.
    Αυτό τον καιρό περισσότερο από ποτέ.
    Εμείς...
    Και να τα μαθαίνουμε και στα παιδιά μας. Γιατί χωρίς ιδανικά και αξιόλογα "πρότυπα", τα μεγαλώνουμε...
    Δυστυχώς.
    Να 'σαι καλά φίλε μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. PHOTO TITΛΟΙ χαίρεται.
    Σε όλη την ομάδα εύχομαι καλές γιορτές. Χρίνια πολλά και αγωνιστικά. Καλή δύναμη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Σοφία γεια σου. Τι να πω εγώ τώρα; Ένα μεγάλο ευχαριστώ. Καλή δύναμη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Scorpion49, γεια σου φίλε. Οι εποχές γεννούν τους ήρωες, και αυτοί σπρώχνουν την εποχή τους στο καινούριο. Τεράστια μορφή του λαού μας. Αθάνατος. Καλή δύναμη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Γίτσα γεια σου. Ξεχνάμε εύκολα, είναι αλήθεια. Γι αυτό δοκιμαζόμαστε σήμερα. Μορφές σαν το Μπελογιάννη μας υπενθυμίζουν πως μόνο μέσα από το δρόμο της ανιδιοτελούς προσφοράς και κάποτε της θυσίας, μπορούμε να ζυγώσουμε στο καλύτερο μέλλον που οραματιζόμαστε. Να σαι καλά και συ και η οικογένειά σου, και να περάσετε καλά τις γιορτές. Καλή δύναμη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. "Έφυγε νωρίς" ο Νικόλας
    και η απώλεια ήταν δυσαναπλήρωτη, όπως έδειξε ο χρόνος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Καλώς ήρθατε!
Πριν αφήσετε το σχόλιό σας, παρακαλώ να λάβετε υπόψη τα εξής:

Το σχόλιό σας να αφορά το θέμα της ανάρτησης.

Δεν θα δημοσιεύονται διαφημιστικά μηνύματα.

Αποφύγετε τις ύβρεις και τους προσβλητικούς χαρακτηρισμούς.

ΟΧΙ στα greeklish - ΝΑΙ στα Ελληνικά.

Όποιος σχολιάζει σαν «ανώνυμος», ας προσθέτει στο τέλος του σχολίου του ένα ψευδώνυμο. Με τον τρόπο αυτό, γίνεται πιο εύκολη η επικοινωνία.

Το ιστολόγιο δέχεται τις διαφωνίες, την ένταση και το πάθος στην υποστήριξη των απόψεών σας. Δεν είναι απαραίτητο να συμφωνήσουμε, αρκεί να γινόμαστε κατανοητοί ο ένας στον άλλον. Ας βοηθήσουμε όλοι στη διατήρηση ενός επιπέδου στο διάλογο.

Ο διαχειριστής του ιστολογίου διατηρεί το δικαίωμα να μην δημοσιεύει σχόλια που δεν ανταποκρίνονται στις παραπάνω επισημάνσεις, χωρίς καμιά προειδοποίηση.
Ευχαριστώ για το σχόλιό σας.